บทที่ 931 รูปใกล้ชิด

เถียนฉีเฟิงเห็นปฏิกิริยาของเธอก็รู้ว่าเธอนั้นยังไม่ได้ดูข่าว เขาจึงล้วงโทรศัพท์ออกมา จากนั้นก็เปิดข่าวหนึ่งออกมายื่นให้ตรงหน้าเธอ “คุณดูสิ”

จงเหยียนซีไม่ได้หยิบโทรศัพท์มา มองเพียงรูปถ่ายที่อยู่บนโทรศัพท์ รูปถ่ายนั้นอยู่ที่ท่าเรือ เป็นรูปที่เจียงโม่หานเปิดประตูรถให้เธอ ตอนนั้นรถได้จอดอยู่ใต้แสงไฟข้างถนน รูปถ่ายได้ถ่ายพวกเขาอย่างชัดเจน อีกภาพหนึ่งเป็นภาพที่พวกเขาเข้าไปในเรือพร้อมกัน

ยังพาดหัวข่าวไว้ว่า【ประธานแห่งเหิงคังกรุ๊ปท่องเรือยอชท์ ค้างแรมดื่มด่ำกับสาวงาม】

หนึ่งปีหลังจากการเสียชีวิตของอดีตภรรยา เจียงโม่หาน ในที่สุดเจียงโม่หานก็มีความรักใหม่ กับสาวงามผู้ลึกลับ และค้างแรมกันบนเรือยอชท์ที่ท่าเรือรีพัลส์เบย์

สาเหตุที่ได้สมญานามว่าเป็นสาวงามผู้ลึกลับ เพราะว่าไม่สามารถสืบประวัติของสาวงามผู้นี้ได้ แต่จู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวอยู่บนเตียงของเจียงโม่หาน……

ข่าวได้ถูกเขียนให้เป็นที่สนใจของผู้คน

จงเหยียนซีขมวดคิ้ว สื่อที่ไร้จรรยาบรรณแบบนี้บิดเบือนข้อมูลจริง เขียนเพียงข่าวว่าเธอเข้าไป แต่ไม่เขียนตอนเธอออกมา ยังบอกว่าเธอค้างแรมอยู่บนเรือยอชท์ ช่างเขียนมั่วซั่วสิ้นดี

เถียนฉีเฟิงดึงโทรศัพท์กลับมา แล้วเปิดอีกข่าวหนึ่งขึ้น เป็นข่าวที่เจียงโย่เชียนไปก่อกวนเหิงคังกรุ๊ป

“ข่าวอื้อฉาวของคุณกับเจียงโม่หาน ได้กลบข่าวนี้ลงโดยปริยาย”

เมื่อพูดจบก็ถือโอกาสวิจารณ์หนึ่งประโยค “คนเดี๋ยวนี้ชอบดูศึกสายเลือดคนรวย และก็ยิ่งชอบดูเรื่องรักๆใคร่ ๆ ชีวิตส่วนตัวของคนที่มีชื่อเสียง”

ประโยคนี้ราวกับสะกิดจงเหยียนซีให้รู้สึกตัว เธอเงยหน้าขึ้นมองเถียนฉีเฟิง “เจียงโม่หานตั้งใจใช่ไหม”

เถียนฉีเฟิงตอนแรกตะลึงชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่เข้าใจความหมายของเธอ ครุ่นคิดอยู่สักพักเขาถึงได้เข้าใจ “คุณหมายถึง เขาจงใจใช้ข่าวของคุณกับเขาเพื่อกลบข่าวของเขากับเจียงโย่เชียนเหรอ”

จงเหยียนซีกล่าว “ไม่ใช่เป็นครั้งแรกที่ฉันกับเขาเจอกัน ครั้งนี้กลับทำไมบังเอิญขนาดนั้น แล้วยังเป็นท่าเรือรีพัลส์เบย์อีก ให้ฉันคิดอย่างไร ก็เหมือนกับเป็นการวางแผนไว้ล่วงหน้า

ตอนนี้มานั่งคิดๆดู ข้ออ้างของ เจียงโม่หานที่ต้องการเจรจาเรื่องงานกับเธอ และกิริยาท่าทางที่แข็งกร้าว ต้องการให้ทั้งคู่คบหากัน

ถ้าหากว่าตอนนั้นอยู่ที่เหิงคังกรุ๊ปเกรงว่าคงจะไม่สามารถทำให้มีข่าวนี้ออกมา

“ผู้ชายคนนี้ สามารถทำทุกอย่างออกมาด้วยวิธีต่างได้จริง ๆ” จงเหยียนซีทำเสียงฮึดฮัด แววตาเย็นชา ผู้ชายที่ไร้หัวใจเช่นนี้ ยังคงช่ำชองชั้นเชิงเฉกเช่นเคย

เธอกำมือแน่น!

“พวกเราจะชี้แจงไหมครับ” เถียนฉีเฟิงกล่าวถาม

“ชี้แจงไม่มีประโยชน์ นอกเสียจาก……”

เวลานี้ประตูลิฟต์ได้เปิดออก เธอเห็นกู้เสียนยืนอยู่ที่หน้าประตูลิฟต์

“คุณมาได้อย่างไร” จงเหยียนซีประหลาดใจกับการมาของเขา

เพราะว่าพวกเขาเพิ่งเจอกันเมื่อคืน

“อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะข่าวถึงได้มา” จงเหยียนซีเดินมาแล้วถาม

กู้เสียนโมโหฟึดฟัด “เจียงโม่หานคนนั้นช่างไร้ยางอายมาก คุณไปค้างแรมกับเขาตั้งแต่เมื่อไรกัน”

ข่าวนั้นถูกเขียนเสมือนเป็นข่าวจริง ๆ แถมยังมีภาพประกอบอีก ถ้าหากไม่รู้มาก่อนว่าเมื่อคืนจงเหยียนซีกลับมานอนที่โรงแรม เขาก็คงจะเชื่อไปแล้ว

จงเหยียนซีจ้องมองเขา “คุณคิดว่าเรื่องเมื่อคืนนั้นเป็นความจงใจของเขาใช่ไหม”

“แน่นอน” กู้เสียนกล่าวอย่างมั่นใจ ถ้าหากว่าไม่ใช่มีข่าวของเจียงโม่หานกับเจียงโย่เชียนก่อน หลังจากนั้นก็นั้นมีข่าวของเจียงโม่หานกับจงเหยียนซีตาทันที เขาก็คงจะไม่คิดแบบนี้

แต่เรื่องจริงคือ ข่าวแรกนั้นเดิมทีค่อนข้างร้อนแรง เหล่านักท่องอินเทอร์เน็ตชอบดูข่าวน้ำเน่าแบบนี้อยู่แล้ว ศึกสายเลือดตระกูลเศรษฐี แต่กลับมีข่าวอิ่นที่ร้อนแรงตามกันมาติดๆ มากลบข่าวแรกทิ้งไป

เห็นเจตนาได้อย่างชัดเจน

“ฉันจะทำการชี้แจง” จงเหยียนซีกล่าว

“คุณจะชี้แจงอย่างไร” กู้เสียนกล่าวถาม

จงเหยียนซีเดินไปทางห้องอาหาร พลางพูดพลางเดิน “ฉันพักอยู่ที่โรงแรม ที่นี่มีกล้องวงจรปิดทุกที่ จะต้องมีภาพที่ฉันกลับมาเมื่อคืนอย่างแน่นอน อีกประเดี๋ยวจะไปขอภาพจากโรงแรม แล้วให้ฉีเฟิงติดต่อไปที่สื่อโพสต์ข่าวลงบนอินเทอร์เน็ต เพื่อเป็นการพิสูจน์”

ตอนนี้พวกเขาเดินมาถึงห้องอาหาร ยามนี้ในห้องอาหารนั้นมีคนน้อยมาก จงเหยียนซีจึงเลือกที่นั่งแล้วก็นั่งลง พนักงานจึงได้เดินเข้ามา