บทที่ 975 ไม่มีทางเลือกอื่น จึงต้องทำอย่างนี้

จงเหยียนซีใจลอยนิดหน่อย ได้ยินเสียงของเขาจึงตอบ อ่า ไป

เธอใจลอยขนาดนี้ ทำให้ซงเก้นยิ่งคิดว่าผู้ชายคนเมื่อกี้ก็คืออดีตสามีของเธอ

ทำให้จิตใจเธอวุ่นวายขนาดนี้ หรือว่าเธอยังสนใจอยู่?

จงเหยียนซีดึงความคิดกับอารมณ์กลับมา ใบหน้าเผยรอยยิ้มจาง ๆ “เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรเหรอ?”

ซงเก้นบอก “ไม่มีอะไร”

“อ่อ” จงเหยียนซีก็ไม่ได้สนใจมากนัก จิตใจและความคิดยังคงถูกการปรากฏตัวของเจียงโย่เชียนก่อกวน

เธอไม่ได้รอคอยเรื่องที่ไม่มีทางเป็นจริงได้กับเจียงโม่หาน ทว่าไม่อยากถูกก่อกวนการใช้ชีวิตอีก เจียงโย่เชียนหาที่แห่งนี้จนเจอแล้ว ที่กลัวยิ่งกว่าคือจะก่อกวนไปถึงพ่อแม่ของเธอ

เธอใช้มือกดที่หว่างคิ้ว สูดหายใจเข้าลึก

เดิมทีบรรยากาศดีมาก ถูกการปรากฏตัวกะทันหันของเจียงโย่เชียนทำให้ยุ่งเหยิง ระหว่างทางสองคนจึงไม่ได้พูดคุยกัน

ทัศนียภาพที่มีเพียงแค่ในประเทศไทยเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วที่นอกหน้าต่าง กลับไร้คนชื่นชม

ผ่านไปได้สักพักหนึ่งรถก็หยุดอยู่ที่พระราชวังหรูหราแห่งนี้

พระราชวังงดงามโอ่อ่า สิ่งก่อสร้างที่คงความเป็นศาสนาพุทธนี้ มองดูรูปแบบมีความแตกต่างคนละยุคสมัยกับคฤหาสน์ที่ซงเก้นอาศัยอยู่ ต่างให้ความรู้สึกของยุคสมัยที่ลึกล้ำ

รถหยุดนิ่ง คนขับรถลงมาช่วยซงเก้นเปิดประตูรถ

ซงเก้นโค้งตัวลงมา เดินมาเปิดประตูฝั่งนี้ให้จงเหยียนซี

เธอเงยศีรษะมองซงเก้น “ที่นี่ที่ไหนเหรอ?”

“คฤหาสน์ของราชนิกุล”

คฤหาสน์ของราชนิกุลของประเทศไทย เป็นสถานที่ที่ราชนิกุลพำนักอาศัย

วันนี้มาในนามที่พระราชาประเทศเฉลิมฉลองงานวันคล้ายวันพระราชสมภพให้แก่พระราชธิดา แท้จริงแล้วเป็นการหาพระสวามีที่เหมาะสมให้องค์หญิง

สุภาพบุรุษที่ถูกเชิญมาในวันนี้ หนึ่งในสามนั้นเป็นคนที่พระราชาให้ความสนใจ มีตั้งใจจะเลือกเป็นพระสวามี

คนที่พระราชาแห่งประเทศจีนให้ความสำคัญมากที่สุดก็คือซงเก้น แห่งมูติชา รวมทั้งโอดีสแห่งวัน ปาชาน คนเหล่านี้ล้วนเป็นตระกูลสูงศักดิ์ที่มีชื่อเสียงและบารมี สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขาต่างกุมอำนาจทางการทหาร

พระราชาแห่งประเทศไทยเป็นผู้นำประเทศ ผู้บังคับการทหารสูงสุด รวมถึงผู้ปกปักษ์ศาสนาพุทธทั้งหมด พระราชาทรงใช้อำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการ ผ่านรัฐสภา คณะรัฐมนตรีและศาลโดยแยกจากกัน

สมาชิกวุฒิสภาของรัฐสภาได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากพระราชา แม้ว่านายกรัฐมนตรีของประเทศไทยจะได้รับเลือกจากประชาชน แต่ว่าต้องให้พระราชาลงนามถึงจะได้ ตอนที่นายกมองพระราชาหรือราชนิกุล จะต้องคุกเข่า

มองจากด้านความเป็นจริง อำนาจทางการทหารเป็นอำนาจที่สูงสุดบนความเป็นจริงของประเทศประเทศหนึ่ง ในด้านรัฐธรรมนูญพระราชาททรงมีอำนาจทางการทหารสูงสุด ในความเป็นจริงแล้วอำนาจทางการทหารหลัก ๆ กุมอยู่ในมือชนชั้นสูงที่อยู่ทางการทหาร

พระราชาที่ทรงอายุมากอาศัยคุณสมบัติ ประสบการณ์และบารมีควบคุมการทหาร อย่างไรก็ตาม ประเทศไทยก็มีการรัฐประหารทางการทหารและการเมืองอยู่บ่อยครั้ง

ตอนนี้พระราชาก็อยากกุมชนชั้นสูงที่กุมอำนาจทางการทหารพวกนี้ไว้ วิธีที่ดีที่สุดก็คือทำให้คนพวกนี้กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน

“ซง” พายัมสวมชุดราตรีสีแดง ผ่านการแต่งตัวอย่างตั้งอกตั้งใจ สวยงดงามน่าประทับใจ เธอเดินมาด้วยใบหน้าแย้มยิ้มอย่างรวดเร็ว ตอนที่เห็นคนที่กำลังจากรถคือจงเหยียนซี รอยยิ้มก็ค่อย ๆ แข็งทื่ออยู่ที่มุมปาก “ทำไมคุณถึงพาเธอมาด้วย?” น้ำเสียงซักถาม

ซงเก้นไม่ได้สนใจเธอ แต่ยื่นมือไปให้จงเหยียนซี

จงเหยียนซีนำมือไปวางอยู่กลางฝ่ามือของซงเก้น

สองคนมองตากันซงเก้น กุมมือของเธอไว้ ประคองเธอออกมา

ในตอนนี้นัยน์ตาของพายัมถลึงจนลูกตาแทบจะถลนออกมา จากนั้นพูดอย่างเอาแต่ใจ “ซงเก้น คุณเชื่อไหมว่าฉันฆ่าตัวตายให้คุณดูได้เลย?”

ซงเก้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “จะอยู่หรือตายแล้วแต่คุณเลย”

“คุณ” พายัมโกรธจนย่ำเท้า

“พายัม!” น้ำเสียงตำหนิดังขึ้นที่ด้านหลังของเธอ

โอดีสเดินมาดึงน้องสาวไว้ “เธอทำตัวเอาแต่ใจอะไรอีก?”

ระหว่างที่พูดสายตาก็หยุดอยู่ที่ร่างจงเหยียนซี มองเธอตั้งแต่บนลงล่างอย่างประเมิน ที่จริงในใจเขารู้ดีว่าทำไมน้องสาวของตัวเองถึงไม่พอใจ ที่พายัมชอบซงเก้นไม่ได้เป็นความลับอะไรตั้งนานแล้ว คนในบ้านต่างรับรู้กันหมด และยังหวังให้พวกเขาได้แต่งงานกันจริง แต่ว่าซงเก้นไม่ได้ชอบน้องสาวของตัวเอง