บทที่ 977 ความในใจ

พายัมที่อยู่อยู่ไม่ไกล ได้ยินคำพูดสราญจาจึงวิ่งมา “พระสนมเพคะ ให้ฉันเต้นรำดีกว่าค่ะ ฉันเคยเรียนเต้นรำตั้งแต่เล็กเลยเพคะ”

จงเหยียนซีเพิ่งจะเล่นเปียโนไป เป็นจุดสนใจไปแล้ว กลายเป็นผู้หญิงที่ถูกคนพูดถึงในคืนนี้ ครั้งนี้สราญจานึกว่าจงใจให้เธอเป็นจุดสนใจ

ดังนั้นเธอจึงเป็นฝ่ายวิ่งมาหา เสนอตัวเอง

สราญจาถลึงตามองเธอด้วยความโกรธ ในใจคิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าไปแล้วใช่ไหม?

พายัมไม่รู้ความคิดสราญจาของเลย ในตอนนี้ดูเธอสีหน้าไม่ดีนัก ยังนึกว่าตัวเองแย่งเป็นที่สนใจแทนจงเหยียนซี เธอถึงได้อารมณ์ไม่ดี พลางพูดต่อ “ฉันเต้นรำได้ดีมาก อย่างน้อยก็ดีกว่าหล่อน”

เธอชี้ไปที่จงเหยียนซี

พายัมให้คำสาบานที่น่าเชื่อถือ

“ฉันก็คิดว่าพายัมเหมาะสม” คราวนี้ซงเก้นเอ่ยปาก

สราญจายิ้ม “ฉันถูกใจเธอมากกว่า”

“เท้าเธอได้รับบาดเจ็บ เพิ่งจะหายดีเกรงว่าจะไม่สามารถเต้นรำได้ครับ” ซงเก้นพยายามที่จะให้พายัมถอนตัวออกมา “พายัมเป็นทายาทของมาร์ควิส เหมาะสมมากกว่าที่จะแสดงเปิดเต้นรำให้องค์หญิงนะครับ”

สราญจา“......”

สราญจาพยักหน้าคล้อยตาม “ใช่แล้ว ฉันเหมาะสมกว่า เธอเป็นคนต่างชาติจะให้เต้นรำในงานเลี้ยงวันเกิดขององค์หญิงได้ยังไงล่ะ”

“ให้เธอเต้นรำเถอะ” คราวนี้องค์หญิงเดินเข้ามา เธอสวมชุดสีเหลืองงดงาม โอดีสเดินอยู่ข้างกายเธอมาพร้อมกัน สราญจาหันศีรษะมองดูโอดีสที่อยู่ข้างกายองค์หญิง แล้วขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“องค์หญิง”

สราญจาหันไปแสดงความเคารพให้เธอ

ด้านตำแหน่ง องค์หญิงสถานะสูงกว่าพระสนม

ประเทศไทยจนถึงทุกวันนี้ยังมีสถานะมเหสีและพระสนม บุตรชายและบุตรีของมเหสีของพระราชา มีตำแหน่งสูงกว่าพระสนมของพระราชา

พระสนมเอกพระราชาก็เทียบเท่ากับอนุภรรยาในตระกูลร่ำรวยสมัยก่อน อนุภรรยาเป็นตำแหน่งที่ต่ำมาก

บรรดาเหล่าสนมและนางกำนัลของพระราชาในวงสังคมของราชวงศ์ เป็นตำแหน่งที่ต่ำที่สุด

ดังนั้นหลังจากที่องค์หญิงพูดขนาดนี้แล้ว สราญจาก็ไม่ได้พูดอะไร

พายัมจึงเป็นผู้เต้นรำเปิดงานเต้นรำอย่างประสบความสำเร็จ

สราญจาพูดคุยกับองค์หญิงไม่กี่ประโยคจึงเดินจากไป

องค์หญิงสอบถามสถานะของจงเหยียนซี

ซงเก้นยังคงตอบว่าเป็นเพื่อนทั่วไป