บทที่482 เหลือแค่น้ำลายหกลงมา

สิ่งอำนวยความสะดวกด้านการจราจรไขว้ขนานกัน ประกอบเป็นเลือดและโครงกระดูกของเมือง ส่งเสริมให้เมืองทั้งเมืองก้าวสู่มหานครนานาชาติ ถนนจงซินเป็นถนนสายหลักใจกลางเมือง ยิ่งคึกครื้นมากเป็นพิเศษ การจราจรคับคั่งไม่ขาดสาย

ไฟสีสันสวยงามคล้องติดกันอันหนึ่งไปอีกอันหนึ่ง คล้องออกมาเป็นภาพโครงร่างของอาคารใหญ่ตึกหนึ่ง แสงไฟนีออนบนอาคารส่องประกายระยิบระยับ หลากหลายอย่าง ราวกับขบวนรถไฟหลากสีสันนับไม่ถ้วนกำลังเคลื่อนตัว กระจกหน้าร้านและตัวอาคารยังติดตั้งไฟสีต่างๆอีกด้วย บ้างก็เหมือนดอกไม้ บ้างก็เหมือนบอลหลากสี แต่ละอย่างต่างมีเสน่ห์

อยู่ตรงนี้ ทำให้คนอดใจร้อนไม่ได้ อยากจะแสวงหาความตื่นเต้น

ซูจ้านถอนหายใจออกมา “ไม่ใช่ผู้ชายอยากจะเปลี่ยนเป็นคนเลว แต่เพราะบรรยากาศมันทำให้เปลี่ยนใจ”

เขาพึ่งจะอ้าปาก ก็ถูกเสิ่นเผยซวนขัดออกมา “หน้าไม่อาย นอกใจก็คือนอกใจ ยังจะมาอ้างเหตุผลอะไรมากมาย พูดอะไรบรรยากาศมันทำให้เปลี่ยนใจ”

“เฮ้อ เสิ่นเผยซวนนายนี่ทำไมโรคจิตขนาดนี้นะ วันนี้จะต้องหาเรื่องฉันให้ได้ห้ะ? ฉันพูดอะไรนายก็ขัดฉัน คิดว่าฉันเอาชนะนายไม่ได้ใช่มั้ย?” ไม่ใช่เอาชนะเขาไม่ได้จริงๆซะหน่อย ซูจ้านคาดเดาแล้วก็เริ่มตั้งท่า

ในหัวของจงจิ่งห้าวดังหึ่งๆ รู้สึกว่าเขาสองคนเหมือนแมลงวัน เจอหน้าก็เหน็บแนมกัน ว่างงั้นสิ?

ไฟถนนทอดยาวสว่างไสว จงจิ่งห้าวยืนสีหน้าไร้อารมณ์อยู่ข้างรถ เขาใช้มือข้างเดียวดึงคอเสื้อเล็กน้อย “พวกนายสองคน สงบกันหน่อย” พูดจบก็ก้าวเดินผ่านประตูใหญ่ของไนต์คลับเข้าไป

สถานที่แห่งนี้สามารถทำให้หลงได้ ย่อมมีของที่จะทลายจิตใจคน กลัวทั้งสองคนจะติดกับทางของคนอื่นเข้า

เสิ่นเผยซวนและซูจ้านสบตากัน แล้วสำรวมกิริยา ทั้งสองคนเป็นคนที่เชื่อถือได้ รู้ว่าเวลาไหนเล่นได้ รู้ว่าเวลาไหนควรจะเคร่งขรึม

พวกเขาทั้งสองคนตามหลังไปติดๆ เดินผ่านล็อบบี้ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ผ่านประตูกระจกอีกบาน ภายในอากาศเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่และแอลกอฮอล์ผสมปะปนกัน ดนตรีเปิดเสียงดังสุด แทบจะทำให้หูหนวก ทั้งชายและหญิงต่างบิดเอวและสะโพกอย่างบ้าคลั่งบนฟลอร์เต้นรำ ผู้หญิงแต่งตัวสวยงามหัวเราะคิกคักเล่นรวมอยู่ในหมู่ผู้ชาย ใช้คำพูดขี้เล่นหยอกล้อเหล่าผู้ชายที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ผู้หญิงคดตัวอย่างมีเสน่ห์อยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายแนบชิดกัน และกอดจูบลูบคลำอย่างเปิดเผย

เป็นฉากที่ควบคุมไม่ได้

แต่คนในนั้นก็ไม่แปลกใจเลย

ชายทั้งสามคนเดินผ่านฉาก‘ล่อใจ’แห่งนี้ ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง มาถึงห้องรับแขกด้านหลัง ความสนุกที่แท้จริงก็ต้องอยู่ด้านหลัง ด้านหน้าก็แค่น้ำจิ้ม

ทั้งสามรู้สึกไม่คุ้นชิน ไม่สิ พูดให้ถูกก็คือมาข้างในนี้ทำให้รู้สึกแปลกๆ ผู้จัดการให้หญิงขายบริการมาดูแลต้อนรับ เขากดโทรออกสายหนึ่ง

ที่เรียกว่าหญิงขายบริการ ก็คือที่เรียกอย่างรู้จักกันดีว่า โสเภณี

หญิงขายบริการไม่เหมือนกับในทีวี ที่เป็นหญิงมีอายุ หญิงขายบริการที่นี่เยาว์วัย รูปร่างหน้าตาล้วนยอดเยี่ยม ต้อนรับอย่างยั่วยวนท่าทางมีความสุข “อุ้ย แขกพิเศษ อยากจะได้แบบไหนคะ?”

ขณะพูดสายตาก็จับจ้องไปที่ชายสามคนวนไปวนมา เหลือแค่น้ำลายหกลงมา ไม่ใช่เพราะว่าหล่อมากเกินไป แน่นอนว่าก็เกี่ยวกับหน้าตาด้วยเช่นกัน แต่ที่มากกว่านั้นคือมองดูแล้วดูเป็นทางการเหลือเกิน