บทที่5 คืนส่งตัวเข้าหอ

เหมือนหลินซินเหยียนจะเดาได้ว่าป้าหยูเป็นอะไร เธอก็ไม่ได้อธิบาย แค่ยิ้มให้กับป้าหยูเฉยๆ

เธอกับจงจิ่งห้าวก็แค่ทำข้อตกลงเฉยๆ เธอไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขา

เขาไม่อยู่ หลินซินเหยียนยังรู้สึกอิสระกว่าด้วยซ้ำ

หลินซินเหยียนเข้ามาในห้องนอน ถึงเห็นการตกแต่งของทั้งห้องอย่างชัดเจน สไตล์การตกแต่งที่ไม่ซ้ำใคร สไตล์ขาวดำ เรียบง่ายมีระบบระเบียบ ทั้งหรูหราและไม่ธรรมดา สวยงามและดูมีเอกลักษณ์

“นี่คือห้องนอนของคุณชายค่ะ” ป้าหยูยิ้มแย้ม ในเมื่อแต่งงานแล้วก็คือสามีภรรยากันแล้ว ย่อมต้องอยู่ด้วยกันสิ

หลินซินเหยียนอ้าปาก กลับพบว่าตัวเองพูดไม่ออก ได้แต่ตอบโดยการพยักหน้า

เป็นคืนแรกที่นอนอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย ยากที่จะนอนหลับ เธอจึงพิงอยู่ที่หัวเตียง เริ่มดู58.comในมือถือคร่าวๆ เตรียมจะหางาน มีงานถึงจะสามารถมีชีวิตที่มั่นคง ดูแลแม่ดีๆ และให้อนาคตกับลูกในท้อง

เอ๊ะ—

หลินซินเหยียนเห็นมีงานรับสมัครล่ามแปลภาษา รับสมัครล่ามแปลภาษามันไม่แปลก ที่แปลกคือจะต้องได้ภาษาของประเทศA

ประเทศAก็คือประเทศที่เธอถูกหลินกั๋วอันส่งไป ล้าหลังมากๆ อยู่ในเขตร้อน มีคนไปเรียนภาษาของประเทศAไม่มากนัก ภาษาที่ใช้กันส่วนมากบนโลก ล้วนเป็นภาษาของประเทศที่พัฒนาและมีศักยภาพ

สวัสดิการและเงินเดือนล้วนไม่เลว เธอก็เลยทิ้งข้อความส่วนตัวไว้ จากนั้นถึงวางมือถือแล้วเข้านอน

แสงจันทร์ส่องมาทางหน้าต่าง เหมือนใยไหมที่ร่วงหล่นอย่างละมุนละไม เป็นค่ำคืนที่เงียบสงัด

ผู้หญิงที่อยู่บนเตียง หลับลึกไปอย่างไม่รู้ตัว แสงสีขาวได้ส่องจากนอกลานบ้านเข้ามาในลานบ้าน รถมายบัคคันหนึ่งขับเข้ามาจากนอกบ้านแล้วจอดลง

ประตูรถเปิดออก รูปร่างสูงใหญ่ลงมาจากรถ เขาเดินเข้าไปในบ้าน เสียงฝีเท้าไม่ได้หนักแน่นเหมือนปกติ แต่ค่อนข้างล่องลอย

เขาดึงคอเสื้อ คอแห้งเป็นพิเศษ เข้ามาในห้องนอน เขาได้รินน้ำแก้วหนึ่ง ลูกกระเดือกที่แข็งแรงของเขาเคลื่อนไหวขึ้นลงอย่างไม่หยุด นัยน์ตาดำเข้มมีความมึนเมาปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง ดื่มน้ำจนหมดแก้ว ได้บรรเทาความแสบร้อนในลำคอของเขาไปไม่น้อยเลย เขาเข้าสังคมดื่มเหล้าขาวไปไม่น้อย ไป๋จวู่เวยฉลองวันเกิด เขาก็ได้ดื่มไวน์ไปอีกหลายแก้ว

เขาที่เป็นคนคอแข็งก็เริ่มจะมีอาการเมาแล้ว

เขาถอดเสื้อคลุมแล้วโยนไปที่โซฟา ไม่ได้ไปห้องน้ำแต่ได้เข้าห้องนอนโดยตรง

ในห้องไม่ได้เปิดไฟไว้ ห้องมืดสลัวมาก เขาคุ้นเคยตำแหน่งของเตียง จึงได้นอนลงไปโดยตรง

หลินซินเหยียนที่หลับสนิทรู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหว แต่ไม่นานก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ เธองอตัวแล้วหลับต่อ

ตอนเช้า

แสงแดดยามเช้า เปล่งประกายดั่งเหมือนด้ายทอง ส่องแสงสว่างไปทั่วห้อง

ทั้งคู่หลับสบาย

เหมือนคู่รักหวานแหววคู่หนึ่ง

ขนตาของผู้ชายสั่นคลอนเล็กน้อย เขาค่อยๆลืมตาขึ้น เมาค้างจนหลับไปทั้งคืน พอตื่นขึ้นมาก็รู้สึกมึนหัว ต้องการอาบน้ำให้ร่างกายสดชื่น ตอนที่เขายกแขนอยากจะลุกขึ้น กลับพบว่าแขนถูกของอะไรสักอย่างทับไว้

เขาหันไปมอง ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งซบอยู่ในอ้อมกอดเขา

ผมของผู้หญิงดกดำเหมือนดั่งน้ำตก ทิ้งตัวอยู่ที่แขนของเขา แก้มขาวเนียน ขนตางอนยาวเหมือนปีกผีเสื้อ ริมฝีปากชมพูอ้าเล็กน้อย ส่งเสียงหายใจที่สม่ำเสมอออกมา

สายตาของเขาเคลื่อนย้ายลงไปข้างล่างอย่างช้าๆ คอที่เรียวสวย ไหปลาร้าที่เซ็กซี่

ลมหายใจของเธอขึ้นๆลงๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีรสชาติของความยั่วยวนอยู่หลายส่วน

ลูกกระเดือกของเขาเคลื่อนไหวขึ้นลงอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ เกิดอารมณ์ที่แม้แต่กับไป๋จวู่เวยก็ไม่เคยจะมีเลย

เขาขมวดคิ้วแน่น เหมือนไม่สบอารมณ์กับปฏิกิริยาร่างกายที่เหนือการควบคุมมาก แต่ก็เคลื่อนย้ายสายตาไม่ได้

ในความฝัน หลินซินเหยียนฝันว่าตัวเองกำลังอยู่ในทุ่งหญ้าแอฟริกา มีสิงโตดุร้ายตัวหนึ่งกำลังจ้องมองเธออยู่ เหมือนจะเขมือบเธอยังไงอย่างงั้น

เธอสะดุ้งตื่นจากความฝัน