บทที่528 พระจันทร์แทนใจของฉัน

“เอาไป” จงเหยียนเฉินดันถ้วยไปตรงหน้าของซูจ้าน

ซูจ้านเบิกตากว้างออกมา “นายทำอะไร?”

“คุณอาเหยียบลงไปบนถ้วยนี้ ร้องเพลงหมูออกมาให้ครบทั้งเพลง แล้วผมจะบอกคุณอาว่าน้าฉินยาอยู่ที่ไหน” จงเหยียนเฉินเอ่ยออกมาอย่างไม่รีบร้อน

ซูจ้าน “...”

“ถ้วยใบนี้แม้แต่หนูก็ยังเหยียบแตกได้เลยมั้ยล่ะ?” เหยียนซีพูดแทรกออกมา ถ้วยนี้เป็นพอร์ซเลน ดูแล้วมันก็ไม่ได้หนา เป็นชั้นบางๆ ขาแค่ข้างเดียวจะยังเหยียบไม่แตกอีก?

“นายดูสิ น้องสาวของนายก็รู้อย่างนี้มันเป็นการบังคับใจคนอื่นอยู่นะ” ซูจ้านมองไปทางเหยียนซีไปด้วยความซาบซึ้งใจ ยังดีที่มีคนยืนอยู่ฝั่งเขาด้วย

เขาไม่ได้ตัวคนเดียว

“พี่ชาย หนูคิดว่าพี่ควรจะให้คุณอาซูสวมถ้วยนี้เอาไว้บนหัว ยืนอยู่ห้องโถง ร้องแสดงเพลงจิตใจที่ไม่สงบ ถ้าเขาร้องจบ ไม่มีใครหัวเราะเขา พี่ก็บอกเขาไปว่าน้าฉินยาอยู่ที่ไหน”

สีหน้าของซูจ้านตอนที่จงเหยียนซีพูดอยู่นั้น มืดมนลงทีละนิดๆ

ถ้าเขาทำอย่างนั้นไปจริงๆ คนอื่นเขาจะไม่คิดว่าเขาเป็นบ้าเอาหรือไง?

ยิ่งไปกว่านั้น คนอื่นเขาจะไม่หัวเราะกันได้ยังไง?

แค่เขาสวมถ้วยเอาไว้บนหัว มันก็สามารถทำให้คนอื่นเขาหัวเราะกันฟันร่วงกันแล้วมั้ยล่ะ?

ทำไมอันนึงโหดร้ายกว่าอีกอันนึงอีก?

“คุณอาจะทำตามใคร?”

จงเหยียนซีเบียดเข้าไปในอ้อมแขนของจงจิ่งห้าว ขยิบตาออกมา แสดงสีหน้าตื่นกลัวออกมา “ครั้งที่แล้วคุณอาบอกว่าหนูโง่นี่นา”

ซูจ้าน “...”

เด็กคนนี้ทำไมถึงยังเก็บความแค้นอยู่อีก?

หลินซินเหยียนเป็นคนที่อ่อนโยนนี่ ทำไมถึงได้คลอดลูกที่จิตใจชั่วร้ายสองคนนี้ออกมาได้?

โตขึ้นจะชั่วร้ายไปกว่านี้มั้ยเนี่ย?

จงเหยียนเฉินยกนิ้วโป้งให้กับน้องสาว สุดยอดจริงๆ ความคิดนี้มันช่างถูกใจเขาเสียเหลือเกิน

เทียบกันดูแล้ว ความคิดของเขามันเล็กน้อยไปเลย โหดเหี้ยมสู้เธอไม่ได้เลย

“คุณอาซู คุณอายังจำตอนที่คุณอาแต่งงานกับน้าฉินยาได้หรือเปล่าว่าผมบอกว่าอะไร?” เขามองซูจ้าน เอ่ยออกมาอย่างจริงจัง “ถ้าคุณอารังแกน้าฉินยา พวกเราจะจัดการคุณ”

ซูจ้าน “...”

ความจำของเขาทำไมถึงได้ดีขนาดนี้?

นี่ยังจำได้หมดเลย?

“คุณอาไม่ยินดีที่จะทำก็ไม่เป็นไร นั่นก็เป็นที่ยืนยันแล้วว่าคุณอาไม่ได้แคร์น้าฉินยาอะไรขนาดนั้น ไม่ยอมเสียสละเลยสักนิดเดียว อย่างนั้นแล้วต่อจากนี้ไป คุณอาก็ช่วยอย่ารบกวนคุณน้าอีก ถ้าคุณน้ามีแฟนใหม่ คุณอาก็ต้องยินดีกับเธอ” จงเหยียนเฉินพูดคำที่ต้องการจะพูดออกไปจนจบในรวดเดียว

จากประเทศAมายังในประเทศ สองเดือนนี้ฉินยาก็ยังอาศัยร่วมชายคาเดียวกันกับพวกเขาอีกด้วย เดิมทีก็เป็นคนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเหมือนญาติคนสนิทกันอยู่แล้ว ในสายตาของเขานั้น ฉินยาก็คือน้าแท้ๆของเขา

เขาก็คือญาติคนสนิทของน้าฉินยา เธอไม่มีพี่น้อง ไม่มีญาติสนิททางสายเลือดคอยปกป้อง ก็ให้เขาได้มาปกป้องน้าที่แสนใจดี คนที่คอยดูแลเขากับน้องสาวมาโดยตลอดคนนี้เอง

จะต้องให้คุณอาซูได้ลิ้มลองรสชาติความทรมานให้ได้ อย่างนี้แล้วมันถึงจะสามารถระบายความแค้นออกไปได้บ้าง

ซูจ้านอ้าปากค้าง นึกไม่ถึงเลยว่าไม่อาจตอบโต้ออกไปได้เลยสักคำเดียว แต่ละคำที่พูดมาถูกต้องทั้งนั้น

ส่วนเขา ก็แค่ไอ้สารเลวคนนึง!

สายตาของเขาหันไปยังฉินยาที่อยู่ข้างๆ เธอสงบนิ่งอย่างมาก ไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมาเลย คือมีท่าทางเหมือนกำลังดูเรื่องสนุกๆอยู่

นอกจากฉินยาก็ไม่มีใครที่จะมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับหลินซินเหยียนได้ถึงขนาดนี้แล้ว ทั้งยังสามารถปิดบังหลินซินเหยียนพาเด็กทั้งสองคนออกมาได้

เธอเปลี่ยนรูปลักษณ์หน้าตาไปเขาเข้าใจได้ เพราะถึงยังไงก็เป็นบาดแผลจากการระเบิด แต่เสียงทำไมถึงได้เปลี่ยนไปกัน?

บาดเจ็บไปถึงกล่องเสียงเลยเหรอ?

อันที่จริงเขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะต้องเป็นฉินยาอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นแล้วจงจิ่งห้าวไม่มีทางวางแผนจัดดินเนอร์นี้ขึ้นมาหรอก จากนิสัยของจงจิ่งห้าว เขาจะแค่ไปเจอลูกทั้งสองคนเท่านั้น ไม่มีทางจะทำอะไรที่มันเกินความจำเป็น โดยการเอาคนมารวมตัวอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว