บทที่ 1108.4 บ้านอยู่ในภูเขาลูกนี้

เจียงซ่างเจินรู ้สึกสงสัย นางมาทาอะไรที่นี่? คงไม่ใช่ว่าเคยเจอ กับเจ้าขุนเขามาก่อนแล้วหรอกนะ?

อย่าเพิ่งไปคิดถึงเรื่องที่ไม่สาคัญพวกนี้เลย เจียงซ่างเจินยิ้มถาม ว่า “นักพรตเซียนเว่ยพี่น้องต้าเฟิงล่ะ?”

เซียนเว่ยยิ้ม “ตอนนี้เขาสอนหมัดให้กับคนอื่นอยู่บนภูเขา เที่ยวอวี๋ทุกวัน ก็เลยย้ายไปพักอยู่ที่นั่นแล้ว”

เจียงซ่างเจินมองสบตากับเซียนเว่ย ต่างคนต่างพยักหน้า แล้วก็ กอดไหล่เดินไปด้วยกัน เฝ้ าประตูไม่เฝ้ าประตูอะไรกัน ประตูภูเขาก็ยัง อยู่ตรงนั้น

หมี่อวี้เดินเท้าขึ้นเขา เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องอย่างบุปผาในคัน ฉ่องจันทราในสายน้านัก

ป๋ ายเสวียนตรงดิ่งไปที่หอบูชากระบี่ เดินทางเหน็ดเหนื่อยมาแล้ว ก็ควรต้องดูแลตัวเองให้ดีสักหน่อย ดื่มชาโกวฉี่สักกาหนึ่งก่อนแล้ว ค่อยไปร าลึกความหลังกับเฉินหลิงจวิน

เอาสองมือไพล่หลัง คล้ายกับกาลังเดินลาดตระเวนในถิ่นตัวเอง แล้วป๋ ายเสวียนก็ต้องเบิกตากว้างถามว่า “เฒ่าหูหนวก เจ้ารีบตบบ้อง หูตัวเองสักสองสามทีเร็วเข้า ข้าคงไม่ได้ฝันไปหรอกนะ?”

บุปผาในคันฉ่องจันทราในสายน้าที่เจียงซ่างเจินดูได้ พูดถึงแค่ ส่วนที่เจิ้งต้าเฟิ งกับเฉินหลิงจวินได้พึ่งใบบุญก็มีถึงห้าสิบกว่าฉาก รากฐานกาลังทรัพย์ของโจวอันดับหนึ่งลึกล้าจนมองไม่เห็นกันบึง จริงๆ

ยกตัวอย่างเช่นที่ดูกันอยู่ในตอนนี้ก็มีสตรีร่างอวบอ้วนแต่งหน้า เข้มคนหนึ่ง เจียงซ่างเจินเรียกอีกฝ่ ายว่าพี่หญิงจินโอ่ว นางชื่นชม เลื่อมใสเว่ยจิ้น เซียนกระบี่ใหญ่เว่ยแห่งศาลลมหิมะที่สุด

คนที่อยู่อันดับสองก็คือพี่ใหญ่เจียงที่ไม่รู ้ชื่อแต่รู ้แค่แช่เท่านั้น เซียนกระบี่เว่ยอาศัยหน้าตา พี่ใหญ่เจียงอาศัยกระเป๋ าเงิน

เดิมเจียงซ่างเจินอยากจะพูดสัปดนหลายประโยคหน่อย เพียงแต่ ว่าบุปผาในคันฉ่องจันทราในสายน้าของอีกที่หนึ่งก็เริ่มดาเนินการ แล้วเหมือนกัน จึงต้องรีบโยนเงินร ้อนน้อยเหรียญหนึ่งลงไป เอ่ยขอ อภัยพี่หญิงจินโอ่ว บอกว่าสาวใช ้ห้องข้างบ้านตนอุ่นผ้าห่มจนร ้อน แล้ว พีเจียงขอตัวไปก่อน

มีพรรคอิสระแห่งหนึ่งที่ชื่อว่า “พรรคต่าวเจียง” ใบถงทวีปคือบ้าน เกิด บ้านเกิดแห่งที่สองคืออุตรกุรุทวีป ส่วนแจกันสมบัติทวีปนั้นเป็ น ที่ตั้งสานักของบ้านตัวเอง มีผู้ฝึกตนอยู่ครบทั้งสามทวีป

มีคนผู้หนึ่งชื่อว่า “เปิ งเลอะเจินจวิน” ซึ่งบอกว่าตัวเองมี ความแค้นอย่างลึกล้ากับเจียงซ่างเจิน ต้องล าบากล าบนยากแค้น อาศัยการขานชื่ออย่างมานะหมั่นเพียร การทุ่มเงินอย่างบ้าคลั่งและ

การเป็ นหมาบ้ากัดคนไม่เลือกหน้า ในที่สุดก็ได้ตาแหน่งยอดฝี มือ อันดับสามมาครอง หากปืนบันไดขึ้นไปอีกสองขั้น เจียงอันดับรอง ของพวกเราก็จะสามารถเป็ นเจ้าส านักเบื้องบน นั่งครองเก้าอี้อันดับ หนึ่งได้แล้ว

รอกระทั่งเจียงซ่างเจินรีบร ้อนเปิ ดบุปผาในคันฉ่องจันทราใน สายน้านี้อย่างว่องไว ก็ได้ยินว่ามีคนก าลังพูดเย้ยหยันว่าเจ้าโจรเจียง ก็คือหมอนปักลายบุปผา เชือกสั้นแต่น้าลึก แล้ยาวแต่ก็ยังไปไม่ถึง… มีคนกาลังสาปแช่งให้เจ้าโจรเจียงไม่อาจหาเงินเพิ่มได้แม้แต่ครึ่ง เหรียญทองแดง เช ้าตรู่ที่ตื่นขึ้นมาต้องไปเก็บอาจม หิวจนถ่ายไม่ ออกไปสามวัน…เจียงซ่างเจินรีบโยนเงินร ้อนน้อยลงไปหลายเหรียญ ทันที ร ้องว่าดีติดกันหลายคา พอได้ยินน้าเสียงที่คุ้นเคยจากเปิงเลอะ เจินจวิน ก็มีความรู ้สึกราวกับว่าที่พึ่งสาคัญและเสาคานหลักได้มาถึง แล้ว แต่ละคนพากันทุ่มเงินลงไปเพียงเพื่อให้ได้ตะโกนพูดสรรเสริญ ว่าเปิงเลอะเจินจวินเจียงอันดับรองเฉลียวฉลาดองอาจกล้าหาญ

สตรีที่ทาหน้าที่เป็ นผู้ถวายงานอันดับหนึ่งของสานักต่าวเจียง โยนเงินร ้อนน้อยลงไปทีเดียวหลายเหรียญ พูดด้วยน้าเสียงดุดันว่า “สักวันหนึ่งเหล่าเหนียงจะต้องเอาเจ้าของที่อยู่ในกางเกงของเจ้าหมอ นั่นออกมาสับแช่เหล้าดื่มให้จงได้”

หากเปลี่ยนเป็ นที่อื่น สตรีเอ่ยวาจาเช่นนี้ดูเหมือนว่าจะเป็ น วิธีการเสียเปรียบที่ทาร ้ายศัตรูได้หนึ่งพันตัวเองต้องเสียหายแปดร ้อย

แต่ส านักต่าวเจียงกลับไม่เหมือนกัน มีคนโยนเงินลงมา ส่งเสียง โห่ร ้องด้วยความชื่นชมทันใด สตรีผู้นั้นก็โยนเงินร ้อนน้อยใส่ลงมา อีกเหรียญ ยิ้มถามประโยคหนึ่งว่า เปิงเลอะเจินจวิน เจ้าใช ้กลยุทธ เมืองร ้างกับเหล่าเหนียงหรือไร?

เจียงซ่างเจินรีบถอนบุปผาในคันฉ่องจันทราในสายน้าออก

พึมพาอยู่กับตัวเองเงียบๆ ว่าข้าไม่ตื่นตระหนก

ถูกปรมาจารย์เผยสอนหมัดด้วยตัวเอง วันนั้นต้องฝึกท่าเดินนิ่ง หกก้าวนานถึงสองชั่วยาม ทุกวันนี้คนทั้งแปดก็ยิ่งฝึ กหมัดอย่าง ขยันหมั่นเพียรกันมากกว่าเดิม ยามที่เรียนวิชาหมัดกับอาจารย์เฉินก็ มีความเคารพยาเกรงเพิ่มหลายส่วน

ที่ภูเขาด้านหลังของภูเขาลั่วพั่วมีลูกหลานสกุลเฉาเสาค้ายัน แคว้นคู่หนึ่งอาศัยอยู่ เด็กหนุ่มเฉาอินกับเด็กสาวเฉายาง คนหนึ่ง นามว่าเฟิ่งเชิง อีกคนหนึ่งมีชื่อเล่นว่าอู๋ถง เฉาอินคือผู้ฝึกกระบี่คอ ขวดขอบเขตชมมหาสมุทร เฉายางเพิ่งจะเลื่อนเป็ นขอบเขตห้า วันนี้ พวกเขามาพบสหายที่ภูเขาเที่ยวอวี๋ เฉาอินกับพี่น้องแฝดหญิงคู่หนึ่ง กับพี่ชายน้องสาวคู่หนึ่งมีความสัมพันธ ์เป็ นญาติเกี่ยวดองกัน ฝา แฝดหญิงคู่นั้น ติงเหย่าฝึกตน ดึงเที่ยวฝึกวรยุทธ ส่วนพี่ชายน้องสาว อย่างอู่ซ่านอี้ อู่หลงตูต่างก็ฝึกวรยุทธ สองตระกูลติงและอู่ต่างก็เป็ น ญาติที่เกี่ยวดองผ่านการแต่งงานกับสกุลเฉา แน่นอนว่าคือการอาจ เอื้อมหมายปองผู้สูงศักดิ์ การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ ์ของตระกูลชน ชั้นสูงเป็ นเรื่องที่ปกติอย่างมาก ตรอกอี้ฉือและถนนฉือเอ๋อร ์ของเมือง

หลวงต้าหลีมีความรู ้ใจกันโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย ก็คือระหว่างสองแซ่ สกุลเสาค้ายันแคว้นแทบไม่มีการแต่งงานกัน บางครั้งที่เป็ นข้อยกเว้น ก็ล้วนไม่กล้าป่ าวประกาศโจ่งแจ้ง นึกอยากจะข้ามขั้นตอนยิบย่อย ทั้งหลายไปแล้วเข้าห้องหอกันโดยตรงเลยด้วยซ้า

เฉาอินไม่กังวลว่าภูเขาลั่วพั่วจะมีความคิดเห็นอะไร ปฏิสัมพันธ ์ ระหว่างผู้คนที่เป็ นเรื่องของมารยาทเช่นนี้ หากจงใจมองข้ามไป นั่น ต่างหากถึงจะดูแล้งน้าใจ แล้วนับประสาอะไรกับที่เขาเองก็รู ้ดีมากว่า ขนบธรรมเนียมของภูเขาลั่วพั่วเป็ นอย่างไร โดยเฉพาะความใจกว้าง ของเจ้าขุนเขาเฉินที่ทาให้เด็กหนุ่มสกุลเฉารู ้สึกนับถือเลื่อมใสอย่าง ถึงที่สุด คาสั่งสอนของบรรพบุรุษสกุลเฉามีอยู่ประโยคหนึ่งบอกว่า “จริงใจสีหน้าอบอุ่น บุคลิกเป็ นมิตรอารมณ์สุขุมเยือกเย็น” นี่ก็ไม่ได้ พูดถึงเจ้าขุนเขาเฉินหรอกหรือ?

น่าจะเป็ นเพราะอาจารย์เจิ้งไม่เคยล้างเท้าเลยตลอดทั้งปี เวลาที่ ไม่ได้สอนหมัดถึงมักจะชอบไปนั่งบนม้านั่ง ถอดรองเท้าแคะขี้เล็บ

เพราะมั่นใจว่าอาจารย์เจิ้งคือยอดฝีมือที่แท้จริงที่ในท้องมีความรู ้ ดังนั้นจึงมีเด็กหนุ่มหลายคนที่ยินดีไปนั่งยองอยู่ข้างๆ ถามคาถาม เกี่ยวกับวิชาหมัด แต่ละคนต่างก็รู ้สึกว่าการเรียนหมัดนั้นไม่ง่ายเลย

เจิ้งต้าเฟิงตอบคาถามสองสามข้ออย่างง่ายๆ แล้วจู่ๆ ก็ยื่นมือไป ทางเด็กหนุ่มที่มีชื่อว่าอู่ซ่านอี้ “ลองดมดูสิ กลิ่นเปรี้ยวเผ็ดหรือไม่? หรือว่าเป็ นกลิ่นหอมเต้าเจี้ยว”

อู่ซ่านอี้ล้มลุกคลุกคลานหนีไปไกล ผลคืออาจารย์เจิ้งที่อยู่ ด้านหลังเอ่ยมาอีกประโยคว่า เจ้าโจรน้อยจะหนีไปที่ใด รับอาวุธลับ จากข้าซะ!

เฉาอินพูดคุยกับอาจารย์เจิ้งอย่างสนิทสนมคุ้นเคยอยู่พักหนึ่งก็ ไปร าลึกความหลังกับพวกอู่ซ่านอี้ ก่อนจะพาเฉายางไปที่อื่นต่อ

เจิ้งต้าเฟิงยิ้มกล่าวกับเด็กหนุ่มผู้เงียบขรึมที่อยู่ข้างกาย “หมัด คือหมัดของบ้านตัวเองอย่าเอาแต่คิดเอาชนะกัน วัยเยาว์จะผ่านไป อย่างเสียเปล่า”

เฉินหลิงจวินรู ้ว่าป๋ ายเสวียนกลับมาที่ภูเขาลั่วพั่วก็ไปหาป๋ าย เสวียนที่หอบูชากระบี่พลางแอบแจ้งเรื่องนี้ให้เผยเฉียนรู ้อย่างลับๆ

ด้วย