ตอนที่ 4 : หนุ่มรักอิสระ

แสงอรุณยามเช้าเริ่มสาดส่องลอดช่องไม้เข้ามาในกระท่อมเก่า เสียงไก่ขันประสานกับเสียงนกร้องจากทุ่งนาเขียวขจีที่รายล้อมอยู่ภายนอก อากาศบริสุทธิ์และเย็นฉ่ำในยามเช้าพาเอาไอหมอกจางๆ ลอยอ้อยอิ่ง ครามค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนล้าแต่ก็เต็มไปด้วยความผ่อนคลาย

เขาพลิกตัวเบา ๆ และภาพแรกที่เห็นคือ สาลี่ ที่นอนเปลือยกายอยู่เคียงข้างเธอหลับใหลอย่างสงบ เรือนร่างขาวผ่องตัดกับผิวสีแทนของเขาดูเย้ายวนใจ ครามมองใบหน้าของสาลี่อยู่ครู่หนึ่ง แล้วรอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

เขาค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ ทิ้งตัวลงนั่งบนขอบแคร่แล้วใช้ผ้าขาวม้าพันกายไว้ลวกๆ จากนั้นจึงเดินออกไปยังบ่อน้ำหลังกระท่อม

อากาศยามเช้าที่สัมผัสผิวเปลือยเปล่าทำให้เขาสดชื่น ครามใช้ขันตักน้ำเย็นจัดจากโอ่งใบใหญ่เทราดลงบนศีรษะอย่างไม่รีรอ ความเย็นที่ไหลบ่าลงมาตั้งแต่หัวจรดเท้าทำให้เขาสะดุ้ง แต่ก็ช่วยชะล้างคราบเหงื่อไคลและสัมผัสร้อนรุ่มจากค่ำคืนที่ผ่านมาจนหมดสิ้น

มือของครามเลื่อนลงไปลูบไล้ส่วนที่แข็งแกร่งของเขาที่เพิ่งถูกใช้งานอย่างหนักเพื่อปรนเปรอให้กับสาลี่ เขาใช้มือถูไถทำความสะอาดอย่างช้า ๆ

"ยัยนี่มันร่านจริง ๆ" ครามพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้ตำหนิ แต่กลับแฝงความพึงพอใจ "รูแน่นดี...น้ำก็เยอะมาให้เอาฟรี ๆ ถึงที่"

ครามยืนยิ้มให้กับความคิดของตัวเอง สาลี่วัยยี่สิบ กับเขาที่อายุยี่สิบสี่ รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เขาเองก็รู้ว่าสาลี่ตามตอแยและพยายามให้ท่าเขามาตลอด แต่เขาก็ไม่เคยคิดกับเธอเกินน้องสาว ถึงกระนั้น เมื่อเธอมาเปิดทางให้ถึงขนาดนี้ เขาเองก็ยังหนุ่มแน่น ยังอยากมีชีวิตอิสระ ไม่ได้อยากผูกมัดกับใคร แต่ความใคร่และความต้องการตามสัญชาตญาณของความเป็นชายก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

"ขอบใจมากนะสาลี่ ที่ทำให้พี่สบายตัวและอารมณ์ดีขนาดนี้"