ตอนที่ 5 : ขอเรียกผัวได้ไหม

ครามชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นสาลี่ยืนเปลือยอยู่ตรงหน้า ส่วนสาลี่ก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "อ้าว... ตื่นแล้วเหรอสาลี่" ครามเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

สาลี่ไม่ตอบ เธอเดินเข้าไปหาเขาอย่างช้า ๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความต้องการที่ไม่ปิดบัง "พี่ครามไปไหนมาคะ... ทำไมไม่รอสาลี่"

"พี่เห็นสาลี่นอนหลับสบาย ก็เลยไม่อยากปลุก" ครามตอบ

"เมื่อคืนก็โดนเอาจนดึก... จะนอนต่อก็ได้นะ แต่พี่ต้องไปนาแล้ว"

"ไม่เอาค่ะ สาลี่อยากไปกับพี่คราม"

"ไม่ได้หรอก ถ้าชาวบ้านเห็นเราอยู่ด้วยกัน เค้าจะเอาไปเล่าได้"

สาลี่หัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ ก็ให้เค้าเล่าไปว่าเราสองคนเป็นผัวเมียกัน"

"แต่พี่ยังไม่ได้ยอมรับให้สาลี่เป็นเมียพี่นะ" ครามพูดอย่างตรงไปตรงมา

"ไม่เป็นไรค่ะ รู้กันแค่เราสองคนก็ได้"

สาลี่ตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ สายตาของเธอจับจ้องไปที่ส่วนนูนที่พุ่งออกมาอย่างไม่สามารถปิดบังได้ภายใต้ผ้าขาวม้า เธอเดินเข้าไปใกล้แล้วยื่นมือออกไปสัมผัสแก่นกายที่แข็งแกร่งนั้นเบา ๆ

"พี่ครามยังเงี่ยนอยู่หรอคะ" เธอถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

"เปล่านะ" ครามตอบเสียงสั่น พยายามควบคุมความรู้สึกที่แล่นพล่านจากการสัมผัสของเธอ

"แล้วทำไมแข็งจังล่ะคะ เมื่อคืนปล่อยน้ำใส่หีสาลี่ตั้งเยอะ"

ครามหัวเราะในลำคอด้วยความจนใจ

"ก็สาลี่ขย่มพี่แรงขนาดนั้น เป็นใครก็ทนไม่ได้หรอก"

"ชอบมั้ยคะ"