ตอนที่ 6 : “พุฒิ” หนุ่มขายผักเจ้าเสน่ห์

เช้าที่ตลาด

สาลี่เดินออกมาจากกระท่อมของครามหลังจากที่เขาแต่งตัวเสร็จแล้วออกไปที่ทุ่งนา ร่างกายของเธอยังคงรู้สึกอ่อนล้าแต่ใบหน้ากลับเปื้อนรอยยิ้มอย่างมีความสุข เธอเดินเรื่อย ๆ เข้าสู่ใจกลางตลาดเล็ก ๆ ของหมู่บ้าน

"อ้าวสาลี่ วันนี้ไม่ขายของเหรอ" ป้าชื่น แม่ค้าขายพวงมาลัยและดอกไม้ทักขึ้น

สาลี่หันไปยิ้ม "วันนี้พักนะป้า พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน"

"แหม ไปทำอะไรมาดูหน้าตาสดชื่นผิดหูผิดตาเชียวนะ" ป้าชื่นยิ้มแซวอย่างรู้ทัน

"จริงเหรอป้า" สาลี่แสร้งถามอย่างตื่นเต้น

"เออดิ! ดูสวยขึ้นผิดหูผิดตาว่ะ หน้าตาก็ดูอิ่มเอิบ"

‘ก็แน่ล่ะสิ ได้น้ำควยของพี่ครามมาเป็นวิตามินบำรุงหีทั้งคืนแบบนั้น’ สาลี่คิดในใจอย่างร่าเริง

"ฉันก็สวยสาวตามวัยฉันนั่นแหละป้า" สาลี่พูดแค่นั้น ก่อนจะเชิดหน้าลอยตาเดินสะบัดผ่านแผงขายของของป้าชื่นไป

ป้าชื่นมองตามหลังสาลี่อย่างหมั่นไส้ "แหมอีนี่... คงไปให้ท่าไอ้ครามมาอีกแล้วล่ะสิ ไม่ใช่ว่าโดนมันจัดมาแล้วเหรอ ถึงได้หน้าชื่นตาบานออกหน้าออกตาแบบนั้น" เธอส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะกลับไปจัดพวงมาลัยและจัดแผงขายดอกไม้ของเธอต่ออย่างไม่ใส่ใจมากนัก

สาลี่เดินลอยหน้าลอยตาไปตามทางในตลาด ขณะนั้นเองเธอก็สวนทางกับ พุฒิ ชายหนุ่มร่างกายกำยำผู้สวมใส่เสื้อกล้ามสีขาว เขาเหงื่อซึมเล็กน้อยกำลังเข็นรถเข็นผักเต็มคันเพื่อส่งไปยังแผงต่างๆ

"อ้าวสาลี่ พี่ว่ากำลังจะไปส่งผักที่แผงอยู่พอดี" พุฒิเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม

"วันนี้ฉันหยุดขายวันนึงจ้ะ พรุ่งนี้มาส่งใหม่นะ" สาลี่ตอบเสียงหวาน

"อ้าวงั้นเหรอ ไม่สบายหรือเปล่า กินยาหรือยัง" พุฒิถามอย่างเป็นห่วง

"เปล่าหรอกจ้ะ ฉันสบายดี ว่าแต่พี่พุฒิเถอะ ส่งผักเสร็จแล้วไปกินข้าวบ้านฉันนะ" สาลี่เอ่ยชวนอย่างไม่ทันให้เขาตั้งตัว

"ทำไมจู่ ๆ มาชวนพี่ล่ะ" พุฒิถามด้วยความสงสัยแต่แววตากลับเปล่งประกาย

"ก็เห็นว่าพี่ทำงานหนัก แล้วส่งผักให้ฉันทุกวัน ฉันก็อยากจะตอบแทนอะไรบ้าง" สาลี่พูดพร้อมกับยิ้มยั่วยวน

"งั้นเหรอ ถ้างั้นก็ดีสิ ไว้สาย ๆ พี่จะไปนะ" พุฒิรับคำอย่างรวดเร็ว