บทที่ 131

เดิมสวีซานเหนียงอยากจะจัดการเด็กหนุ่มก่อน ค่อยจัดการกับกู้ชูหน่วน พอคำพูดของกู้ชูหน่วนไม่น่าฟังมากขึ้น นางเลยเปลี่ยนใจทันที

“เจ้าเด็กน้อย ปากนี่ต่ำช้าเสียจริง เอาระฆังวิญญาณสะบั้นมา ข้าจะยังคงทิ้งศพเจ้าไว้ทั้งตัวได้ ไม่อย่างนั้นข้าจะเปลี่ยนเจ้าให้กลายเป็นเลือดเสีย”

“ข้าเป็นคนที่จะถูกข่มขู่คุกคามได้หรือ?”กู้ชูหน่วนขมวดคิ้วถาม

“เหอะ เด็กโง่”

น้ำเสียงเยือกเย็น แตะนิ้วเท้าลงพื้นเล็กน้อย งัดเอาศิลปะการต่อสู้หัตถ์โลหิตออกมา จากนั้นพุ่งเข้าหากู้ชูหน่วน

แผ่นหลังของกู้ชูหน่วนอิงกับกำแพง มือทั้งสองข้างกอดอก สงบเยือกเย็น คล้ายกับมั่นใจว่าเด็กหนุ่มจะมาช่วยนางแน่

เป็นดังที่คาดไว้ ตอนที่เด็กหนุ่มถูกผู้มีฝีมือสูงโจมตี เขายังคงขว้างกระทะเหล็กของร้านค้าใส่สวีซานเหนียงเลย เพื่อป้องกันปีศาจโลหิตโจมตีนาง

กระทะสัมผัสโดนอาวุธหัตถ์โลหิตของสวีซานเหนียง มันหลอมละลายทันที

ผู้มีฝีมือสูงชุดดำที่ล้อมรอบอยู่จำนวนไม่น้อยต่างตกใจกันมาก

นี่ช่างเป็นเวทย์มนตร์พลังปีศาจโลหิตที่ทรงพลังมาก

สามารถหลอมละลายหม้อกระทะเหล็กได้ชั่วพริบตาเดียว นี่มีพลังภายในมากมายแค่ไหนกัน?

ดวงตาของเด็กหนุ่มหรี่ลง ดูเหมือนว่าเขาก็คาดไม่ถึงว่าพลังปีศาจโลหิตของสวีซานเหนียงจะทรงพลังมากเช่นนี้ เขาต้องการอยากช่วยกู้ชูหน่วนแต่เขาถูกล้อมรอบด้วยวงกลม คนแคระเจี่ยนไม่หยุดที่จะพุ่งมาทางเขาด้วยฝ่ามือขนาดใหญ่ แทบจะใช้มือขนาดใหญ่ตบเขาที่มีชีวิตอยู่ตายได้

สวีซานเหนียงสะบัดมือ ยิ้มเย็นกล่าวว่า“วันนี้ ไม่มีผู้ใดสามารถช่วยเจ้าได้หรอก”

“ใช่หรือ นู่น เจ้าดูพวกพี่น้องของเจ้าสิ”

สวีซานเหนียงหันกลับไปมอง แต่เห็นใบไม้ที่ร่วงหล่นรอบๆ ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า กลายเป็นใบกริชบางๆ ที่มองเห็นได้ และพุ่งใส่ทุกคนในทุกทิศทาง ใบไม้สีเขียวแต่ละใบดูเหมือนจะได้รับพลังที่ไร้อำนาจขอบเขต

ทันใดนั้น ผู้มีฝีมือสูงชุดดำหลายคนถูกใบไม้ขวางปิดที่กล่องเสียง และล้มลงกับพื้น

แม้แต่คนแคระเจี่ยนยังถูกลงโทษด้วยการหั่นศพ สุดท้ายถูกตบลงบนส่วนบนของหัวกระโหลก และตายในที่เกิดเหตุ

สวีซานเหนียงหดรูม่านตาลง คิดไม่ถึงเลยว่าพอเอนเอียงความสนใจ คนของนางจะได้ถูกสังหารหมดแล้ว แม้แต่น้องห้าของตนยังถูกสังหารด้วย

โมโห

โมโหมาก

สวีซานเหนียงกัดฟันกรอดกล่าวว่า“เจ้ารนหาที่ตาย”

“ปังๆๆๆ.....”