บทที่ 194

“พวกเจ้าสองคนเร็วเข้า คนคอยปรนนิบัติเหล่านี้เป็นพวกที่คัดเลือกมาอย่างดี ถ้ามีอะไรผิดพลาดละก็ ต่อให้พวกเจ้ามีหนึ่งร้อยหัวก็ยังไม่พอให้ฟันทิ้ง”

“ขอรับๆๆ” กู้ชูหน่วนโค้งศีรษะให้อย่างนอบน้อมและตามอี้เฉินเฟยเข้าไปในกรงเลื่อนกรงหนึ่ง ดวงตาของนางฉายแววเย็นเยียบเมื่ออยู่ในจุดที่ลับสายตาคน

ถ้านางเดาไม่ผิด คนเหล่านี้น่าจะอยู่ในสถานะใกล้เคียงกับเยี่ยเฟิง พวกเขาทั้งหมดถูกจะส่งไปสร้างความเพลิดเพลินให้ผู้นำกองธงกล้วยไม้

ไฟของกู้ชูหน่วนลุกโชนเมื่อนึกถึงเยี่ยเฟิงที่ถูกผู้นำกองธงกล้วยไม้ทำให้มีมลทินตั้งแต่อายุห้าขวบ

เนื่องจากทุกคนสวมหน้ากากโครงกระดูกและชุดโครงกระดูกเหมือนกัน ทั้งสองคนจึงปะปนไปกับกลุ่มคนได้โดยไม่มีใครสนใจ การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นตลอดทาง

เพียงแต่เมื่อมาถึงเนินเขาลูกที่ห้า พวกเขาก็ถูกขวางไว้

นอกจากจะต้องแสดงตราคำสั่งแล้ว พวกเขายังต้องหยดเลือดของตัวเองลงไปในชามที่มีน้ำอยู่ครึ่งหนึ่ง

พวกลูกน้องของกองธงเผ่าปีศาจที่อยู่ด้านหน้าทยอยกัดนิ้วของตนเองและหยดเลือดลงในชาม หลังจากเลือดหยดลงไปในน้ำสะอาด กลิ่นเลือดคาวคลุ้งก็อบอวลขึ้นมาพร้อมกับกลุ่มควันสีดำ

กู้ชูหน่วนเหล่มองอี้เฉินเฟย พยายามส่งสายตาถามเขาว่าจะให้บุกเข้าไปตอนนี้หรือหาทางแฝงตัวเข้าไป

อี้เฉินเฟยมองนางด้วยแววตาสงบ เขากัดนิ้วของตัวเองและหยดเลือดลงไปในชาม ชามนั้นมีน้ำไม่ต่างกับของพวกกองธงคนอื่น เกิดควันดำและมีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเหมือนกัน

“ผ่าน คนต่อไป”

คนต่อไปก็คือกู้ชูหน่วน

กู้ชูหน่วนขมวดคิ้ว

ถ้านางเดาไม่ผิด คนของเผ่าปีศาจน่าจะต้องแช่สมุนไพรตลอดทั้งปีและรับยาพิษบางอย่าง ดังนั้นที่ร่างกายจึงมียาพิษอยู่

แล้วอี้เฉินเฟยผ่านเข้าไปได้อย่างไร

“มัวชักช้าอยู่ทำไม เร็วเข้า”

เมื่อเห็นว่าที่แห่งนี้เต็มไปด้วยผู้มีฝีมือจากเผ่าปีศาจมากมาย กู้ชูหน่วนจึงข่มใจกัดนิ้วของตัวเองและหยดเลือดลงไปในชาม