บทที่ 275

"ร้อนรนอันใด รอพิธีแต่งงานผ่านไป ข้าย่อมไปช่วยนางอยู่แล้ว"

พิธีแต่งงานจะเริ่มขึ้นพรุ่งนี้

ทว่าเยี่ยเฟิงก็ไปที่หุบเขาพิศวิญญาณตัวคนเดียวเสียแล้ว

หลังพิธีแต่งงานผ่านไป ยังไปช่วยอะไรอีก เรียกว่าไปเก็บศพจะง่ายกว่า

"เยี่ยจิ่งหาน ตอนนี้ท่านจะส่งทหารไปช่วยเหลือไหม?" กู้ชูหน่วนพูดตักเตือน

เยี่ยจิ่งหานไม่อินังขังขอบต่อคำตักเตือนของนาง ยิ้มเย็นพลันกล่าวว่า "ไม่ส่ง"

"ได้ ท่านโหดมาก"

กู้ชูหน่วนถลึงตาใส่เขาปราดหนึ่ง พลางก้าวเท้าออกจากห้องโถงหลัก

ชิงเฟิงกับเจี้ยงเสวี่ยรู้สึกประหลาดใจ

ไปแล้วหรือ?

ไม่เหมือนนิสัยนางเลย

ไม่รอให้พวกเขาตอบสนองทัน กู้ชูหน่วนก็ตะโกนสุดเสียงว่า "เทพสงครามเยี่ยจิ่งหานถูกสตรีรังแกในทุ่งหญ้าแห่งนี้"

โอ้......

ชิงเฟิงกับเจี้ยงเสวี่ยต่างพากันหน้าซีดเผือด

จากนั้นประกายแสงลำหนึ่งก็แวบผ่านพวกเขา จากนั้นหินแกะสลักข้างกายกู้ชูหน่วนก็แหลกสลายจนเกิดเสียง โครก ๆ ๆ

"พระชายาไม่สบาย สติไม่ดี พูดจาเลอะเลือน พานางกลับห้อง หากไม่ได้รับคำสั่งจากข้า ห้ามผู้ใดปล่อยนางออกมาเด็ดขาด"

กู้ชูหน่วนกวาดสายตามองหินแกะสลักที่แหลกสลายปราดหนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเสียงเย็น

กักบริเวณนางหรือ?

กู้ชูหน่วนอย่างนางถูกกักบริเวณง่ายปานนั้นเชียว?

กู้ชูหน่วนเอาเข็มอาบยาพิษออกมาหนึ่งอัน จากนั้นก็ทิ่มเข้าที่ลำคอ มือข้างหนึ่งกุมหน้าท้องแบนราบไว้

"ท่านอ๋อง ข้าคิดว่าท่านควรตรึกตรองก่อนตัดสินใจนะ หาไม่แล้ว คู่หมั้นของท่านอย่างข้าจะกลายเป็นหนึ่งศพสองวิญญาณแล้วนะ"

นางเน้นคำว่าหนึ่งศพสองวิญญาณ จ้องใบหน้ามืดครึ้มที่มีความแปลกใจแวบผ่านอย่างเย็นเยียบ

ถึงแม้ความแปลกใจแค่วาบผ่าน ทว่านางก็สังเกตเห็น

"ตลกสิ้นดี ข้ากับเจ้ายังไม่ได้แต่งงานกัน ไหนเลยจะมีบุตร"