บทที่ 276

กู้ชูหน่วนหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้อย่างขี้คร้าน จากนั้นก็นั่งไขว่ห้าง สองมือคว้าของว่างยัดเข้าปาก จากนั้นก็รอชมละคร

ชิงเฟิงกับเจี้ยงเสวี่ยและชิวเอ๋อร์ล้วนอ้าปากค้าง งงเป็นไก่ตาแตก

เพียงครั้งเดียว นางก็ตั้งท้องกับนายท่านแล้วรึ อัศจรรย์เกินไปหรือเปล่า

คุณหนูท้องก่อนแต่ง จบกัน จบกัน วันหลังจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

เยี่ยจิ่งหานถามเสียงเย็นเยียบ "มั่นใจหรือว่าตั้งท้อง? ตรวจดูดี ๆ ว่านางวางยาเสแสร้งหรือไม่?"

วิชาแพทย์ของสตรีผู้นี้ล้ำเลิศมาก นางอาจจะกุเรื่องขึ้นมาแล้วเล่นละครตบตาก็เป็นได้

เหงื่อไหลพรากทั่วร่างหมอหลวง

พวกเขาก็หวังว่าวางยาเพื่อตบตา หากเป็นเช่นนี้ ท่านอ๋องคงไม่เกรี้ยวกราด

ทว่า......

"ท่านอ๋อง คุณหนูตระกูลกู้มีข่าวดีแล้วจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ ชีพจรของนางไม่มีร่องรอยวางยาเลยสักนิดพ่ะย่ะค่ะ"

"หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป พวกเจ้ารู้ผลลัพธ์ดี"

"พ่ะย่ะค่ะ พ่ะย่ะค่ะ"

"ไสหัวไป"

"พ่ะย่ะค่ะ พ่ะย่ะค่ะ"

หมอหลวงทั้งห้าคนทั้งวิ่งทั้งคลานออกไป กลัวว่าหากช้าไปหนึ่งก้าว เทพสงครามจะลงมือกับพวกเขา

สีหน้าเยี่ยจิ่งหานเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ตกตะลึง ปิติยินดี ความกลุ้มใจและความกังวลใจผสมปนเปกัน ชั่วพริบตาเดียวก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรมีอารมณ์ไหน

เขา......

เป็นพ่อคนแล้ว?

ถ้าสตรีผู้อื่นตั้งท้องกับเขา เขาจะเอาออกแบบไม่อิดออด

ทว่ากู้ชูหน่วนเป็นคนตั้งท้อง......

ไม่รู้เพราะเหตุใด เยี่ยจิ่งหานถึงรู้สึกดีใจเล็กน้อย

"ท่านอ๋อง ท่านทำข้าท้อง ท่านว่ามาสิ เรื่องนี้จะจัดการเช่นไร?"

"......"

เยี่ยจิ่งหานกระตุกมุมปาก

นางพูดราวกับเขาเป็นบุรุษเหลือเดนคนหนึ่ง

ทว่าใครทำใครท้อง?