บทที่ 280

ช่วงนี้พักอยู่ที่จวนหานอ๋องตลอด กู้ชูหน่วนจึงชำนาญภูมิทัศน์ที่นี่มาก

นางแอบย่องออกไปอย่างชำนาญเส้นทาง ทว่าพึ่งจะถึงลานบ้านก็ถูกพวกทหารคุ้มกันจับได้เสียแล้ว

"พระชายาอย่างข้าจะกินขนมกุ้ยฮวา พวกเจ้ารีบหลบไป"

"ท่านอ๋องมีคำสั่งห้ามผู้ใดออกจากเรือนแม้แต่ครึ่งก้าวพ่ะย่ะค่ะ โดยเฉพาะพระชายา"

โอ้สวรรค์

นางแปลงโฉมแล้ว ไยคนพวกนี้จึงจำได้?

คล้ายกับทหารคุ้มกันรู้ว่านางสงสัย

"ใต้เท้าชิงเฟิงปฏิบัติตามคำสั่งของท่านอ๋องมาโดยตลอด เขาจึงไม่มีทางออกจากเรือนฉีเย่ว์แน่ และท่านอ๋องยังเคยรับสั่งว่า พระชายาเชี่ยวชาญด้านค่ายกลแปดทิศ ด้านแปลงโฉม และช่างจำนรรจา หากผู้ใดอยากออกจากเรือนแห่งนี้ ย่อมเป็นพระชายาปลอมตัว"

"......"

กู้ชูหน่วนหน้าดำคล้ำ

จำเป็นต้องวิเคราะห์นางจนทะลุปรุโปร่งไหม?

"ดังนั้นหากข้ารั้นจะออกไป พวกเจ้าจะหักขาข้าใช่ไหม? หรือเอาลูกในท้องข้าออก เอาชีวิตข้า"

"ข้าน้อยมิกล้า แต่ท่านอ๋องมีรับสั่งว่า หากพระชายาออกจากเรือนฉีเย่ว์ก็จะตัดขาชิวเอ๋อร์ทิ้งพ่ะย่ะค่ะ"

กู้ชูหน่วนหัวเราะเย้ยหยัน "วันนี้ข้าของพูดตรงนี้เลยว่า ข้าจะออกไปเรือนฉีเย่ว์แน่นอน หากพวกเจ้ากล้าตัดขาชิวเอ๋อร์ ข้าจะทำลายเด็กในท้องทิ้ง ถ้าเจ้าไม่เชื่อก็ลองดู อย่างไรเสียข้าก็ไม่อยากได้ลูกคนนี้อยู่แล้ว"

เหล่าทหารคุ้มกันหน้าถอดสี ใบหน้าเริ่มมีความยืดหยุ่นขึ้นนิด ๆ

กู้ชูหน่วนกล่าวต่อไปว่า "อีกอย่าง ชิวเอ๋อร์เป็นแค่สาวใช้คนหนึ่ง หากนางพิการ ข้าหาใหม่ได้ แต่หากสูญเสียลูกในท้องก็ไม่มีคนที่สองแล้ว นี่คือเลือดเนื้อเชื้อไขหนึ่งเดียวของท่านอ๋อง พวกเจ้าชั่งน้ำหนักกันเองเถอะ"

เบื้องบนมีคำสั่ง ทว่าพระชายาก็พูดจากดำเป็นขาวได้ ไม่ว่านางจะเอ่ยเช่นไรก็ปล่อยออกไปไม่ได้เด็ดขาด

ทว่ายามนี้ พวกเขาไม่กล้าเสี่ยง เพราะตอนนี้ท่านอ๋องมีทายาทเพียงหนึ่งเดียว ยิ่งไปกว่านั้นจวนอ๋องให้ความสำคัญกับลูกคนนี้มาก

"ไปรายงานใต้เท้าเจี้ยงเสวี่ย เชิญเขามาหน่อย"

กู้ชูหน่วนรู้สึกโมโห

เจี้ยงเสวี่ยยังอยู่ในจวนหรือ?

เช่นนั้นเยี่ยจิ่งหานก็อยู่ในจวนด้วยน่ะสิ?