บทที่ 343

อัก......

ทุกคนต่างพากันอยากจะกระอักเลือด

จากสิบเจ็ดล้านตำลึง เพิ่มราคาขึ้นเป็นยี่สิบห้าล้านตำลึง ท้ายที่สุดแล้วนางจะนับหรือไม่？

อัครเสนาบดีกู้แทบจะกระอักเลือดออกมา

สีหน้าขององค์หญิงตังตังและเจ๋ออ๋องเขียวปั้ด

กู้ชูหน่วนอีกแล้ว นางจงใจจะหาเรื่องพวกเขาใช่หรือไม่？

ไม่ว่าพวกเขาจะประมูลอะไร นางก็แย่งชิงพวกเขา

เสี่ยวลู่ยิ้มกว้างและบิดเอว เขาหันไปทางกู้ชูหน่วนและกล่าวว่า “แขกผู้มีเกียรติหมายเลขที่ยี่สิบแปด เสนอราคายี่สิบห้าล้านตำลึง ยังมีใครให้ราคามากกว่านี้หรือไม่？"

อัครเสนาบดีกู้ถือป้ายอยู่นาน แต่ก็ไม่ชูป้ายขึ้น ในใจของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความเกลียดชัง

แม้ว่ากู้ชูหน่วนจะเป็นบุตรสาวของเขา แต่พวกเขาทั้งสองคนได้ตัดความสัมพันธ์พ่อลูกกันแล้ว กู้ชูหน่วนจะยอมมอบไข่มุกเหวินหยวนให้เขาได้อย่างไร

เสี่ยวลี่ว์กล่าวว่า "องค์หญิง ยี่สิบห้าล้านตำลึงแพงมากเกินไป พระพันปี......เกรงว่าจะไม่สามารถรวบรวมเงินได้มากขนาดนี้ในเพียงระยะเวลาอันสั้น เช่นนั้น......"

"ไม่ได้ ข้าจะยอมแพ้ไม่ได้ ยี่สิบหกล้านตำลึง"

"สามสิบล้านตำลึง" กู้ชูหน่วนกล่าวอย่างเฉื่อยชา

"สามสิบเอ็ดล้านตำลึง"

"สี่สิบล้านตำลึง"

องค์หญิงตังตังแทบจะเป็นลม

สี่สิบล้านตำลึงแลกกับไข่มุกเหวินหยวนหนึ่งเม็ด สมองของนางมีปัญหาหรือไม่

"ปัง......"

นางโยนป้ายทิ้งไป องค์หญิงตังตังจ้องมองไปที่กู้ชูหน่วนอย่างโกรธเคือง

เจ๋ออ๋องพูดไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง

ประมูลไข่มุกเหวินหยวนหนึ่งเม็ดด้วยเงินสี่สิบล้านตำลึง เกรงว่าแม้แต่ฝ่าบาทก็ต้องเชือดเนื้อตัวเอง