บทที่ 547

"ดูเหมือนว่าจะเป็นยาเสริมลมปราณ เพียงแต่เป็นยาเสริมลมปราณที่ดีกว่าหม้อต้มกลั่นยาเมื่อครู่"

"โอ้สวรรค์ ยาเสริมลมปราณเม็ดนี้เกือบจะถึงระดับสองแล้ว"

"เจ้าสำนักสยง ยาเสริมลมปราณที่อยู่ในมือของท่านให้ข้าได้หรือไม่ ท่านเสนอราคามาได้เลย ข้าจะไม่ให้ท่านเสียเปรียบ"

"ไม่ได้ ในสำนักของเราก็มีสาวกมากมายที่ต้องการยาเสริมลมปราณ เจ้าสำนักหลิน ท่านรออีกหน่อยจะดีกว่า บางทีอาจจะมียาอายุวัฒนะที่ดีกว่านี้ อีกอย่างเหล่าผู้อาวุโสของหุบเขาตันหุยยังไม่ได้เริ่มกลั่นยา ยาอายุวัฒนะที่พวกเขากลั่นออกมานั้น จะต้องดีกว่ายาเสริมลมปราณเม็ดนี้อย่างแน่นอน"

เจ้าสำนักหลินส่งเสียงฮึอย่างเย็นชา ดูถูกเหยียดหยามกันมากเกินไปแล้ว

ไม่เต็มใจให้ก็ไม่เต็มใจให้ จะหาข้ออ้างมากมายทำไมกัน

ยาอายุวัฒนะที่ผู้อาวุโสของหุบเขาตันหุยกลั่น ไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นยาชั้นดี แม้ว่าจะไม่มีก็สามารถประมูลได้ในราคาที่สูงเสียดฟ้า การชุมนุมแบ่งปันยาอายุวัฒนะครั้งก่อน ทุกคนแย่งชิงกันประมูลอย่างไร เขาเห็นได้อย่างชัดเจน

ผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์ "เจ้าสำนักสยงโชคดีมาก ได้ยาเสริมลมปราณระดับสูงสองเม็ดในคราวเดียว ครั้งนี้เจ้าสำนักสยง มีศิษย์ของสำนักที่เป็นยอดฝีมือแล้วสองคน"

"ก็จริง ต่างจากศิษย์ของข้า มีความสามารถมากมาย แต่ก็ยังขาดยาอายุวัฒนะอีกหลายเม็ด จึงทำให้พวกเขาไม่สามารถบรรลุระดับที่หนึ่งได้"

ครั้งแล้วครั้งเล่า ในที่สุดยาอายุวัฒนะก็เป็นรูปเป็นร่าง และความมั่นใจของทุกคนก็กลับมา

หากสามารถประมูลยาอายุวัฒนะที่เป็นรูปเป็นร่างได้ ก็จะราคาถูกกว่ายาที่สำเร็จแล้ว บางคนเบิกบานใจ บางคนลำบากใจ และแต่ละคนก็มีสีหน้าที่ต่างกันออกไป

ฮวาฉี่หลัวกล่าวอย่างดูถูกเหยียดหยาม "ก็แค่ยาอายุวัฒนะชั้นล่างเพียงไม่กี่เม็ด ต้องตื่นเต้นดีใจเช่นนี้เลยหรือ ท่านพี่ไป๋จิ่น ครั้งนี้ข้าเพิ่งรู้ว่าหลังจากที่ฉันออกมา ว่าผู้คนภายนอกกระจอกมากแค่ไหน"

หากไม่ใช่เยี่ยจิ่งหาน ซือม่อเฟย และคนอื่น ๆ ที่มีพลังแข็งแกร่งจนน่ากลัวต่อการเปลี่ยนแปลง นางก็เกือบจะคิดว่าผู้คนภายนอกไร้ความสามารถ

ไป๋จิ่นยิ้มและไม่พูดอะไร

เดิมทียาอายุวัฒนะก็หาได้ยาก

ดังนั้นเผ่าน้ำแข็งของพวกเขาจึงมียาอายุวัฒนะมากมาย และส่วนใหญ่ได้รับการกลั่นออกมาโดยธิดาศักดิ์สิทธิ์

เมื่อสองปีก่อน ไม่รู้ว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์กลั่นยาอะไร นางกลั่นยาอย่างไม่หลับไม่นอน แต่ก็ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า

ยาที่ล้มเหลวพวกนั้นของเผาน้ำแข็ง อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นยาระดับสามขึ้นไป

และส่วนใหญ่ล้วนแต่อยู่ในระดับสี่หรือห้า หรือแม้กระทั่งระดับหกก็มี

เป็นเพราะยาอายุวัฒนะที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ทิ้งไว้ วรยุทธของพวกนางในเผ่าน้ำแข็งจึงเพิ่มขึ้นมาก

เสี่ยวฉี่เอ๋อร์กินยาอายุวัฒนะที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์กลั่นไว้ วรยุทธของนางจึงแข็งแกร่ง เพราะธิดาศักดิ์สิทธิ์สอนนางด้วยตัวเอง ดังนั้นตอนที่เสี่ยวฉี่เอ๋อร์อายุยังน้อย นางก็ได้บรรลุเป็นยอดฝีมือระดับสูงแล้ว นอกจากจะปะทะกับยอดฝีมือชั้นสูงระดับหกขึ้นไป เสี่ยวฉี่เอ๋อร์ถึงจะมีพลังในการต่อสู้

เมื่อคิดถึงธิดาศักดิ์สิทธิ์ ไป๋จิ่นก็รู้สึกเจ็บปวดใจเล็กน้อย

ในตอนนั้นจู่ ๆ ธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็หายตัวไป และไม่ทิ้งคำพูดใด ๆ ไว้เลย หากไม่ใช่เพราะตะเกียงหลากสีแสดงให้เห็นว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ตาย เกรงว่าพวกนางทั้งหมดคงจะคิดว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์ตายไปแล้ว

"ระดับสอง......โอ้สวรรค์ ที่แท้ก็เป็นยาเทียมฟ้าระดับสอง ข้าไม่ได้ตาฝาดใช่หรือไม่"

"ไม่......ไม่ได้ตาฝาด เป็นยาระดับสองจริง ๆ เจ้าสำนักสยง วันนี้ท่านโชคดียิ่งนัก วันนี้ท่านกลั่นยาเทียมฟ้าออกมาได้หลายเม็ดแล้ว ท่านจะขายหรือไม่ ข้าอยากจะซื้อ"

เจ้าสำนักสยงหัวเราะฮ่า ๆ "พูดดี ๆ ข้าไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษก่อนที่จะมาที่หุบเขาตันหุย และขอให้บรรพบุรุษคุ้มครอง จึงทำให้ได้ยาอายุวัฒนะหลายเม็ดเช่นนี้......"

ผู้คนไม่อยากฟังเรื่องไร้สาระของเขา และถามทีละคนว่า "แล้วท่านจะขายหรือไม่ หากขายจะขายราคาเท่าไหร่？"

เจ้าสำนักสยงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และพบว่าตัวเองถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย

เขากล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า "ไม่ขาย ๆ "

หม้อต้มกลั่นยาถูกทยอยกันเปิดออก ในตอนนี้เหลือเพียงแค่สามหม้อสุดท้ายเท่านั้น

ทุกคนจึงทำได้เพียงฝากความหวังไว้ที่สามหม้อสุดท้าย และภาวนาขอให้มียาอายุวัฒนะดี ๆ ออกมาอีกหลาย ๆ เม็ด

ไม่......ไม่ใช่สามหม้อ......

กู้ชูหน่วนไม่ได้สนใจหม้อต้มกลั่นยาใบนั้น ในนั้นไม่น่าจะมีอายุวัฒนะดี ๆ

สิ่งที่สำคัญคือหม้อต้มกลั่นยาสองใบที่อยู่ตรงหน้า

คนถัดมาค่อย ๆ เปิดหม้อต้มกลั่นยาใบแรก มีกลิ่นหอมโชยเข้ามาในจมูก และผู้คนก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

กลิ่นหอมหวนมาก หม้อต้มกลั่นยาใบนี้น่าจะมียาอายุวัฒนะที่เป็นรูปเป็นร่างแล้ว

ทุกคนรอให้เปิดกล่องด้วยความตื่นเต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าสำนักที่ประมูลหม้อต้มกลั่นยาใบนี้ได้

เมื่อเปิดกล่องออก สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าทุกคนคือยาเสริมพยัคฆ์ เป็นยาชั้นสูงระดับสอง

ยา......ยาเสริมพยัคฆ์......

ยาชั้นสูงระดับสอง......