บทที่ 555

กลางหุบเขาทรงกระบี่ กู้ชูหน่วนและคนอื่น ๆ อีกสามคนยืนอยู่บนหน้าผา และมองลงไปด้านล่างอย่างเป็นกังวล

หน้าผาเป็นหินที่ยื่นออกมา ซึ่งเพียงพอสำหรับคนสามคน

การขึ้นไปบนชะง่อนหินที่เรียบลื่น ไม่เพียงแต่จะไม่มีแรงดึง แต่ทุกที่ยังเต็มไปด้วยค่ายกลสังหารและค่ายกลลวงตา ก้าวผิดเพี้ยงก้าวเดียว พวกเขาก็จะตกลงไปในเหวลึก

และลงไปสู่ทะเลโลหิตอันไร้ขอบเขต โดยไม่มีแรงต้านใด ๆ

ด้านข้างเป็นไอสังหารที่รุนแรงของค่ายกลลมปราณทมิฬและอื่น ๆ

พวกเขาปีนขึ้นจนมาถึงที่นี่ ค่ายกลหนึ่งเชื่อมต่อกับอีกค่ายกลหนึ่ง แต่ละค่ายกลแยกออกจากกัน และยากที่จะทำลายได้

ทั้งสามคนร่วมมือกัน จึงสามารถเดินมาถึงที่นี่ได้ และระหว่างทางก็เกือบจะเอาชีวิตไม่รอดอยู่หลายครั้ง

กล่าวได้ว่านอกจากค่ายกลพิฆาตของพระราชวังชิวเฟิงแล้ว นี่เป็นค่ายกลที่ยากที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเจอ

อีกทั้งค่ายกลที่นี่ ยังเป็นค่ายกลที่ซ่อนอยู่ในค่ายกล ซึ่งเชื่อมต่อกันอย่างต่อเนื่อง ความพินาศเทียบได้กับค่ายกลพิฆาตของพระราชวังชิวเฟิง

"จะทำอย่างไรต่อไป พวกเราจะยังเดินหน้าต่อไปหรือไม่？"

นัยน์ตาอันเย้ายวนของจอมมารจ้องมองไปที่กู้ชูหน่วน

ไม่ง่ายเลยที่เขาจะผ่านค่ายกลนี้ไปได้ และไม่คิดว่าจะซับซ้อนมากขนาดนี้

กู้ชูหน่วนกัดฟัน "ไป มาถึงที่นี่แล้ว จะไม่เดินต่อไปได้อย่างไร"

แม้ว่านางจะพยายามอย่างมากกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ แต่นางก็จะปีนต่อไป

หากยังไม่พบกุญแจรูปดาว นางจะไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น

"้ข้างบนสูงมากจนมองไม่เห็นยอดเขา และไม่มีแรงดึง ด้วยวรยุทธของพวกเราทั้งสามคน ไม่มีทางที่จะขึ้นไปได้"

ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับเจ็ดก็อาจจะไม่สามารถขึ้นไปได้

ยิ่งไปกว่านั้น วรยุทธของพวกเขายังถูกกู้ชูหน่วนดูดไปไม่น้อย

กู้ชูหน่วนมีแสงสว่างวาบ และเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ที่อยู่บนข้อมือของนางก็ขยับตัว "ตื่นได้แล้ว ข้าจะมอบหมายงานให้เจ้า เจ้าเอาเชือกปีนขึ้นไปข้างบน"

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ส่ายหัว เป็นเพราะมันถูกปลุกให้ตื่น จึงส่งเสียงฟ่อ ๆ อย่างไม่พอใจ

มันเงยหน้าขึ้นและเห็นชะง่อนหินสุดลูกหูลูกตา เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์สะดุ้งตกใจและส่งเสียงฟ่อ ๆ

"สูงมากขนาดนี้ ข้าจะปีนขึ้นไปได้อย่างไร？"

กู้ชูหน่วนหยิบมันขึ้นมาแล้วโยนไปที่ชะง่อนหิน "เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นราชาแห่งงูไม่ใช่หรือ？ในเมื่อเจ้าเป็นราชาแห่งงู เพียงแค่ชะง่อนหินเล็ก ๆ มันยากสำหรับเจ้างั้นหรือ？"

"ชะง่อนหินเล็ก ๆ อะไรกัน นี่เทียบได้กับหน้าผาที่สูงชันหมื่นจั่ง？อีกทั้งด้านข้างก็ยังมีค่ายกลมากมาย และดูไม่ธรรมดา"

"เจ้าจะไปหรือไม่？" กู้ชูหน่วนยกกำปั้นขึ้น เป็นการตักเตือน

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์มีรอยย่นเต็มไปหมด และหน้าตาก็ดูไม่เต็มใจ

จากหนึ่งเมตร เป็นสามเมตร สิบเมตร ยี่สิบเมตร ห้าสิบเมตร จนถึงหนึ่งร้อยเมตร

อย่างไรก็ตาม ยังไม่สามารถไปถึงยอดเขาได้

กู้ชูหน่วนและคนอื่น ๆ พูดไม่ออก หนึ่งร้อยเมตรแล้วยังไม่ถึงยอดเขา？

หน้าผานี้มีความสูงเท่าไหร่？