บทที่ 59

“เจ้าช่างบ้าเหลือเกินแม่สาวน้อย”

“ก็พอได้ๆ”

“ฝ่าบาท คุณหนูสามแห่งตระกูลกู้มาเพื่อก่อความวุ่นวายโดยแท้ กระหม่อมขอให้พระองค์ทรงตัดสิทธิ์นางออกจากการแข่งขันโดยเร็วเถิดพ่ะย่ะค่ะ” เสนาบดีผู้หนึ่งทัดทาน

“อ้ายชิงก็พูดเกินไป ข้ามองเห็นความเชื่อมั่นในตัวเองของคุณหนูสามตระกูลกู้ คิดว่านางน่าจะมีวิธีเอาชนะผู้มากฝีมือทั้งหลายอยู่หรอก ตอนนี้ยังเร็วเกินไป ให้นางลองดูเสียหน่อยก็ไม่เสียหาย”

ใครที่มีสายตาในการแยกแยะเสียหน่อยย่อมฟังออก

องค์จักรพรรดิจงใจจะทำให้คุณหนูสามตระกูลกู้ขายหน้า ดังนั้นนอกจากจะไม่ห้าม พระองค์ยังส่งเสริมอีกด้วย ดูเหมือนจักรพรรดิไม่คิดจะให้เกียรติเทพแห่งสงครามมาตั้งแต่แรก

กู้ชูหน่วนหัวเราะเยาะและบิดขี้เกียจ “เช่นนั้นพวกท่านรวมกันมาทีเดียวเลย จะได้ไม่เสียเวลาข้า คว้าที่หนึ่งมาได้เร็วขึ้นสักหน่อยก็ยังดี ข้าจะได้กลับไปนอนให้เต็มอิ่มเสียที”

เจ๋ออ๋องตำหนิอย่างดูถูกว่า “ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ”

“เฮอะ ถ้าท่านเก่งกาจขนาดนั้น ไหนลองบอกข้าทีสิว่าฟ้าสูงแค่ไหน แผ่นดินต่ำเท่าไร”

“เจ้า...”

“ถ้าไม่รู้ก็หุบปากไปซะ อย่าคิดว่าท่านเป็นอ๋องแล้วจะสูงส่งอะไรนักหนา ดูถูกคนอื่นจนด้อยค่าตัวเองเสียอย่างนั้น”

“ฝ่าบาท กู้ชูหน่วนพูดจาหยาบคาย กระหม่อมขอฝ่าบาทโปรดลงโทษนางด้วยพ่ะย่ะค่ะ” เจ๋ออ๋องกำหมัดแน่น เปลวไฟลุกโชนอยู่ในใจของเขา

จักรพรรดิเยี่ยจะปล่อยกู้ชูหน่วนไปได้อย่างไร นี่เป็นโอกาสเหมาะมากที่พระองค์จะสร้างความอับอายให้แก่เทพแห่งสงคราม

พระองค์แสร้งทำเป็นจริงจังและตรัสอย่างดุดันว่า “คุณหนูสามตระกูลกู้ นี่คือการชุมนุมแข่งขันวิชาการ โปรดระมัดระวังถ้อยคำด้วย”

“เอาละ ข้าจะระวัง อย่างไรเสียในสายตาของข้า เจ๋ออ๋องก็ไม่ได้เป็นอะไรที่ดีไปกว่าฝุ่นผงอยู่แล้ว”

บรรยากาศเย็นยะเยือกขึ้นมาในทันใด ดวงตาของเจ๋ออ๋องมีไฟลุกโชนและดูเหมือนจะปะทุได้ทุกเมื่อ

หม่ากงกงเห็นว่าบรรยากาศไม่ดี จึงรีบเอ่ยขึ้นว่า “การแข่งรอบแรกคือการวาดภาพ โดยมีเวลาหนึ่งก้านธูป ขอตัวแทนทุกคนโปรดนั่งประจำที่”

กู้ชูหน่วนนั่งลง นางมองพู่กัน หมึก กระดาษและจานฝนหมึกบนโต๊ะ ทันใดนั้นมุมปากก็โค้งงอขึ้นเล็กน้อย

“เจ๋ออ๋อง ท่านบอกว่าท่านมีความสามารถเป็นอันดับหนึ่งในรัฐเยี่ย ถ้าเกิดแพ้ให้คนหัวขี้เลื่อยอย่างข้าขึ้นมา ไม่รู้ว่าทุกคนในรัฐเยี่ยจะรู้สึกอย่างไรเนอะ”

เจ๋ออ๋องหัวเราะเยาะ “ข้าน่ะหรือจะแพ้ให้เจ้า ช่างน่าขันยิ่งนัก”

“เช่นนั้นทำไมเราไม่มาพนันกันล่ะ ถ้าท่านแพ้การแข่งขันครั้งนี้ ท่านต้องมอบเงินให้ข้าสองล้านตำลึง แบบนี้เป็นอย่างไร”