บทที่ 60

เสนาบดีกู้ยังไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบสนอง หม่ากงกง*ก็นำพระราชโองการวางลงบนมือของเขา จากนั้นก็นำตำลึงทองเต็มถุงใบหนึ่งเดินจากไปอย่างเกรียงไกร

เสนาบดีกู้มองพระราชโองการบนมือ และมองไปยังหม่ากงกงที่เดินจากไปอีกครั้ง ด้วยความไม่สบายใจภายใน

ฮ่องเต้ทรงตัดสินพระทัยแน่วแน่ว่าจะพระราชทานให้ชูหน่วนอภิเษกสมรสกับหานอ๋อง พวกเขาไม่เห็นด้วยไม่ได้ ดูท่าศึกสงครามระหว่างฮ่องเต้และหานอ๋องก่อนหน้า จะร้ายแรงกว่าที่เขาคาดคิดไว้เสียแล้ว

ในห้องทรงอักษร เสนาบดีกู้อ่านพระราชโองการด้วยท่าทางเหม่อลอย อู่อี๋เหนียงยกซุปเห็ดหูหนูขาวถ้วยหนึ่งเข้ามา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “นายท่าน ยังคิดเรื่องพระราชโองการอีกหรือเจ้าคะ”

“อื้อ” น้อมรับพระราชโองการเป็นการดูหมิ่นเกียรติหานอ๋อง ไม่น้อมรับพระราชโองการก็เป็นการดูหมิ่นเกียรติฮ่องเต้ ไม่ว่าด้านใด เขาก็มิอาจดูหมิ่นได้

อู่อี๋เหนียงกลอกตาไปมา ก่อนกล่าวด้วยท่าทางสบาย ๆ “ได้ยินมาว่าหานอ๋องประสบกับการลอบสังหารเมื่อไม่นาน ทำให้พิษเก่ากำเริบ บัดนี้ไม่ว่าจะยังยั้งอย่างไรก็เอาไม่อยู่ เกรงว่าปีนี้คงจะไม่รอดแล้ว ส่วนฮ่องเต้ก็ยังเพลิดเพลินกับช่วงวัยเยาว์ ทั้งยังได้อภิเษกสมรสกับองค์หญิงที่ฮ่องเต้ชูโปรดปรานที่สุดมาเป็นพระชายา อำนาจก็เกื้อหนุน หากต้องดูหมิ่นใครคนหนึ่ง สำหรับหม่อมฉัน มิสู้ดูหมิ่นหานอ๋องเสียยังดีกว่า ถึงอย่างไรต่อให้เขามีอำนาจในใต้หล้าเพียงใด ก็เป็นแค่ผีตายโหงตนหนึ่ง”

“ข้าไม่เคยรู้เรื่องนี้ แต่หานอ๋องควบคุมกำลังทหารใต้หล้า หากเขามีใจคิดสังหารจวนเสนาบดีจริง เกรงว่าจวนเสนาบดีก็คงไม่สามารถต้านทาน...”

“เช่นนั้นนายท่านจะอยู่ข้างเดียวกันหานอ๋องเช่นนั้นหรือเจ้าคะ?”

เสนาบดีกู้เองก็ไม่อยาก จึงส่ายหน้า “แน่นอนว่าไม่ อารมณ์ของหานอ๋องเอาแน่เอานอนไม่ได้ ครั้นข้าพึ่งพาเขา เขาไม่อาจปกป้องข้าได้ อีกทั้ง...” อีกทั้งเขาก็ไม่มีชีวิตมาปกป้องตนแล้ว

เสนาบดีกู้อยากครองตำแหน่งยาวนาน จึงต้องพึ่งพาจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

อู่อี๋เหนียงเคียงข้างเสนาบดีกู้มาหลายปี สำหรับความคิดของเสนาบดีกู้นั้นย่อมมองทะลุปรุโปร่ง

นางยิ้มสะดีดสะดิ้ง “ครั้นเป็นเช่นนี้ เหตุใดนายท่านถึงไม่ยืนข้างฮ่องเต้ละเจ้าคะ ฮ่องเต้ในตอนนี้ไม่ใช่ฮ่องเต้เหมือนแต่ก่อนแล้ว ขอเพียงแค่นายท่านยืนหยัดต่อไป ในเวลานี้ฮ่องเต้ทรงต้องการคนด่วน ไม่มีวันปฏิบัติย่างไม่เป็นธรรมกับเราเป็นแน่เจ้าค่ะ”

“เจ้าพูดถูก ในเมื่อจะดูหมิ่นใครคนหนึ่งแล้ว เช่นนั้นก็ต้องยืนอย่างมั่นคงต่อไป”

แม้ว่าทหารในเมืองเยี่ยส่วนใหญ่ล้วนอยู่ใต้อาณัติของหานอ๋องเทพแห่งสงคราม แต่แม่ทัพใหญ่เซี่ยวก็มีกองกำลังทหารนับแสนใต้อาณัติเช่นกัน

ตระกูลเซียวซื่อสัตย์ต่อเชื้อพระวงศ์มาหลายชั่วอายุคน แม้ว่าตอนนี้จะช่วยทั้งสองฝ่ายไม่ได้ แต่หากต้องสู้รบ แม่ทัพใหญ่เซี่ยวน่าจะยืนข้างเดียวกับฮ่องเต้เป็นแน่แท้

“นายท่าน หม่อมฉันคิดว่า นายท่านน่าจะทูลต่อฮ่องเต้โดยตรง ให้คุณหนูสามเข้ามาร่ำเรียนในสำนักศึกษาวังหลวง ไม่นานคุณหนูสามก็จะได้ครองตำแหน่งพระชายาของหานอ๋องแล้ว เรียนรู้มากขึ้นย่อมเป็นประโยชน์ไม่เป็นโทษแก่นาง ทั้งยังแสดงให้เห็นถึงความเคารพที่ฮ่องเต้ทรงมีต่อหานอ๋องด้วยเจ้าค่ะ”