บทที่ 741

กู้ชูหน่วนและเสี่ยวลู่มองหน้ากัน

เผ่าเพลิงฟ้ามีการดำรงอยู่ของระดับเจ็ดอย่างแท้จริง

ดูท่าการคิดจะทำลายเผ่าเพลิงฟ้า อาจจะยากกว่าที่คิดไว้

“ได้ยินมาว่า รองหัวหน้าเผ่าซือคงรับตัวหญิงงามนางหนึ่งกลับมาอยู่ด้วยกันนานแล้ว ทั้งยังวางแผนจะออกเรือนกับหญิงสาวผู้นั้นอีกด้วย”

“ว่าอย่างไรนะ... รองหัวหน้าเผ่าซือคงชื่นชอบจักรพรรดินีแห่งรัฐฉู่ไม่ใช่หรือ? หลังจากที่จักรพรรดินีแห่งรัฐฉู่ฆ่าตัวตาย สภาพจิตใจของรองหัวหน้าเผ่าเปลี่ยนไปมาก ไม่เพียงแต่จะไม่มีความสุขแล้ว ทั้งยังโหดร้ายทารุณอีกด้วย เหล่าลูกศิษย์ภายในเผ่าของเราต่างก็ตายด้วยน้ำมือของรองหัวหน้าเผ่าทั้งสิ้น”

“ชู่ว์ ถ้าเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ ก็พูดเสียงดังไปเลยสิ รองหัวหน้าเผ่าไม่อยู่ ผู้อาวุโสไท่ซั่งหลายท่านตายอย่างน่าอนาถในเผ่าหยก ตอนนี้เผ่าเพลิงฟ้าปล่อยให้รองหัวหน้าเผ่าและผู้อาวุโสคนสนิทเหล่านั้นตั้งตนเป็นใหญ่ ถ้ามีคนมาได้ยินเข้า แล้วเอาไปรายงานต่อรองหัวหน้าเผ่า ข้าว่าแม้แต่ชีวิตน้อย ๆ ของเจ้าก็คงรักษาไว้ไม่ได้"

“ใช่ ใช่ ใช่ เหตุใดข้าถึงลืมไปได้ โชคดีที่เจ้าเตือน”

ลูกศิษย์ผู้นั้นจึงหันซ้ายและขวาจนมั่นใจว่าไม่มีผู้ใด จึงกล่าวเสียงต่ำว่า “ทุกคนต่างทราบกันดี ว่ารองหัวหน้าเผ่ามีความลึกซึ้งต่ออัครมเหสีฉู่ ก่อนหน้านั้นยอมละเมิดกฎของเผ่าอย่างไม่ลังเล ครานี้อัครมเหสีฉู่ก็ได้จากไปแล้ว จะโจมตีเขาถือว่าเรื่องใหญ่ ว่ากันว่ารองหัวหน้าเผ่าจะไม่ชื่นชอบหญิงสาวนางไหนอีก แต่พวกเจ้ารู้หรือไม่ ว่าหญิงสาวที่มาใหม่ผู้นั้นมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับอัครมเหสีฉู่มากทีเดียว”

"คล้ายกัน? เป็นไปได้อย่างไร...นอกจากว่าจะเป็นพี่น้องฝาแฝด"

“เจ้าเดาถูก รองหัวหน้าเผ่าส่งคนไปตรวจสอบ พวกนางเป็นพี่น้องฝาแฝดกันจริง ๆ เพียงแต่ต้องแยกจากกันตั้งแต่เด็ก เพราะเหตุนี้อัครมเหสีฉู่จึงไม่รู้ว่าตัวเองยังมีน้องสาวฝาแฝดอีกคน”

“นี่มันน่าเหลือเชื่อมาก คงไม่มีใครปลอมตัว จงใจสร้างความสับสนให้รองหัวหน้าเผ่าหรอกกระมัง”

“รองหัวหน้าเผ่าเองก็เคยสงสัยเช่นกัน จึงส่งคนไปตรวจสอบเป็นจำนวนมาก แต่ผลการตรวจสอบที่ออกมาคือ เมื่อครั้งพวกนางยังเด็กได้ประสบกับความอดยากและหายตัวไป สถานะของหญิงสาวที่มาใหม่ผู้นั้นขาวสะอาด ไม่มีทางโกหกแน่นอน"

“มิน่าล่ะช่วงนี้รองหัวหน้าถึงเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องนอนของเขาไม่ยอมออกมา ที่แท้ก็มีนังหนูซุกซ่อนไว้นี่เอง”

“ก็ไม่เชิง หญิงสาวผู้นั้นไม่เพียงแต่มีหน้าตาคล้ายกับอัครมเหสีฉู่เท่านั้น แม้แต่พฤติกรรมก็ยังเหมือนทุกระเบียบนิ้ว รองหัวหน้าเผ่าไม่ตื่นเต้นนะสิถึงจะแปลก กลัวก็แต่ว่าเขาจะมอบความรักทั้งหมดที่มีให้แก่หญิงสาวผู้นั้นทั้งหมดนะสิ”

ลูกศิษย์ของเผ่าเพลิงฟ้าต่างทยอยกันถกเถียง

ผู้ดูแลได้เดินเข้ามา กระทั่งได้ยินบทสนทนาของพวกเขาพอดี จึงอดไม่ได้ที่จะดุว่า "นินทากันเก่งจริง ๆ นะแต่ละคน กำลังบังคับให้ข้าต้องรายงานใช่หรือไม่"

“อย่า อย่า อย่า ต่อไปเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ท่านยกโทษให้เราสักครั้งเถิด”

“หากไม่รีบทำงาน แล้วยังกล้าเกียจคร้าน ระวังเถอะข้าจะไปรายงานเดี๋ยวนี้”

"รับทราบ รับทราบ"

กู้ชูหน่วนและเสี่ยวลู่วางอาหารลง ก่อนจะเดินกะเผลกออกไป

ผู้ดูแลกลับเรียกพวกเขาไว้

“เจ้า จงนำอาหารเหล่านี้ไปให้นายน้อย ส่วนเจ้า สับฟืนเหล่านั้นให้หมด อนาคตเผ่าเพลิงฟ้าจะมีนายเพิ่มมาอีกหนึ่งคน รองหัวหน้าเผ่ากำชับไว้แล้ว อาหารของแม่นางเฉินต้องปรุงแยกกัน ขั้นตอนก็ต้องงดงามประณีต จะสะเพร่าไม่ได้ ลูกมือในครัวไม่พอ พวกเจ้าไปอยู่ช่วยก่อนเถอะ”

กู้ชูหน่วนเหลือบมองไปที่อาหารที่ผู้ดูแลสั่งไว้ทั้งหมด วัตถุดิบทุกชิ้นล้วนสดมาก และเป็นอาหารอันโอชะที่หายากและมีค่าในโลก

แล้วดูอาหารของเหวินเส่าอี๋

มันเป็นแค่ข้าวต้มหนึ่งชาม เต้าหู้หนึ่งจาน และผัดผักอีกหนึ่งจาน มันธรรมดาเสียจนไม่เห็นแม้แต่เนื้อสักชิ้น

กู้ชูหน่วนคิดว่าตัวเองทำผิด จึงชี้ตัวเอง และชี้วัตถุดิบที่วางเรียงรายอยู่ข้างกายเสี่ยวลู่

ผู้ดูแลพูดอย่างหมดความอดทนว่า “สวะที่ถูกเลาะสะบักหลังออกคนหนึ่ง เหมาะสมกับอาหารที่ดีมากเช่นนี้แล้ว แค่นี้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว ส่งอาหารเสร็จแล้วก็รีบกลับมา ฟืนในครัวเจ้าพวกเจ้ามาผ่าอยู่”

ความโกรธในใจของกู้ชูหน่วนทะลักออกมา

เช่นนี้เรียกว่าเสือลำบากสุนัขก็เลยรังแกใช่หรือไม่?

นายน้อยผู้สง่างาม ยังเทียบไม่ได้กับหญิงสาวแปลกหน้าที่เพิ่งเข้ามาในเผ่าคนหนึ่ง

กู้ชูหน่วนหยิบอาหารขึ้นมา จากนั้นก็เดินกะเผลกออกจากครัว นางไม่รู้ว่าเหวินเส่าอี๋พักที่ไหน

อย่างไรก็ตาม เพราะนางถืออาหารเหล่านี้อยู่ ดูเหมือนลูกศิษย์ของเผ่าเพลิงฟ้าต่างรู้ว่าจะนำไปส่งให้แก่เหวินเส่าอี๋ แต่ไม่มีใครขวางนางหรือซักถามนางได้

มีลูกศิษย์ไม่กี่คนต่างพากันหัวเราะและกล่าวว่า "เฮ้อ นายน้อยที่ดูรุ่งโรจน์ผู้นั้นเป็นอย่างไรบ้าง รสชาติมิสู้ลูกศิษย์ระดับต่ำ"

“พวกเจ้าว่า นายน้อยถูกตำแหน่ง ใครหนอจะมาแทนที่ตำแหน่งของเขา?”

“เรื่องนี้พูดไปก็ไม่ดี แต่รองหัวหน้าเผ่ามีจิตใจที่ค่อนข้างลึกล้ำ หลังจากลงจากตำแหน่งเผ่าแล้ว ตำแหน่งหัวหน้าเผ่าก็ควรจะให้รองรองหัวหน้าเผ่าสืบต่อไป”

“ยังจะพูดอีก นอกจากรองหัวหน้าแล้ว จะมีใครนำพาเผ่าให้เจริญรุ่งเรืองอีกได้ ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายขึ้น ทำความเข้าใจว่าตัวเองจะยืนอยู่ข้างไหน ถ้ายืนผิดตำแหน่งละ เฮ้อ...”