บทที่ 788

"ปึง......"

สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือมีดเล่มนั้นไม่ได้ฟันแขนของมู่ซิน

แต่ถูกเบี่ยงเบนออกไป

นัยน์ตาของไป๋หลี่เจิ้นเยือกเย็น และทันใดนั้นมีดก็พุ่งไปทางกู้ชูหน่วน

สีหน้าของไป๋หลี่หมิงไม่น่ามอง "ใคร ใครกล้าห้ามไม่ให้ข้าฆ่าคน"

กู้ชูหน่วนเขย่งเท้าแล้วเหาะลงมาเบา ๆ ราวกับเทพธิดาจิ่วเทียนเซวียน

ในทันทีที่ลงมา นางก็คว้าแส้ที่กำลังตีมู่ซิน แล้วสะบัดออกไป นางเอาแส้ฟาดคนรับใช้ชั่วของตระกูลไป๋หลี่ที่กำลังเฆี่ยนตีมู่ซินอย่างโหดเหี้ยม

"มู่หน่วน ที่แท้ก็เป็นเจ้า ในที่สุดเจ้าก็กล้าโผล่หัวออกมา"

ไป๋หลี่หมิงหัวเราะด้วยความโกรธ "ท่านปู่ เป็นเจ้าสวะผู้นี้ นางวางแผนเพื่อตัดแขนของข้า ท่านต้องแก้แค้นให้ข้านะ"

มู่ซินกระวนกระวายใจ เขาอยากจะลุกขึ้น แต่เนื่องจากอาการบาดเจ็บ เขาจึงไม่สามารถลุกขึ้นได้

"อาหน่วน เจ้ากลับมาทำไม ไป รีบไปจากที่นี่"

"จะไปไหน？" คนของตระกูลไป๋หลี่ปิดล้อมกู้ชูหน่วนไว้

กู้ชูหน่วนยิ้มอย่างภาคภูมิใจ และมองตรงไปที่ไป๋หลี่เจิ้น ใบหน้าอันงดงามของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจในตนเอง

"ใครบอกว่าข้าจะไป？ในเมื่อข้ามู่หน่วนกล้าออกมา ก็เป็นเพราะข้าไม่กลัวพวกเจ้า"

"เจ้ามันบ้า"

ไป๋หลี่เจิ้นอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองกู้ชูหน่วน

ได้ยินมาว่านางเป็นพวกไร้ประโยชน์ที่มีวรยุทธเพียงแค่ขั้นที่หนึ่งเท่านั้น

อีกทั้งยังเป็นคนที่ตามความคิดเห็นของผู้อื่น เป็นคนโง่ที่ขี้ขลาดตาขาว

แส้อันเมื่อครู่ ผู้อื่นอาจจะไม่รู้ แต่เขาเห็นได้ชัดเจนว่ามันฟาดถูกจุดสำคัญบนร่างกายของพวกเขา

สถานหนักก็ตาย สถานเบาก็พิการ

เช่นนั้นกระดูกของคนรับใช้ทั้งสองก็คงจะถูกนางฟาดจนหักแล้ว

ช่างเป็นวิธีที่โหดเหี้ยม

เมื่อเห็นท่าทางที่เชื่อมั่นในตนเองและร่าเริง

ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ดูไม่เหมือนผู้หญิงอ่อนแอที่อ่อนน้อมถ่อมตน

ข่าวลือที่ได้ยินมาคงจะผิดเพี้ยน？

ไม่ใช่แค่ไป๋หลี่เจิ้น คนของตระกูลมู่ก็สงสัยว่ากู้ชูหน่วนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร

เพียงแค่ครึ่งเดือนที่ไม่ได้พบกัน กลับเปลี่ยนเป็นคนใหม่

กู้ชูหน่วนยื่นมือที่เรียวยาวและอ่อนโยนออกมา ลูบผมที่บนหน้าผากของตนเองแล้วยิ้ม

"พูดดี ตอนอายุยังน้อยบ้าไม่ได้ หรือว่าต้องรอให้อายุเท่าท่านก่อนถึงจะเป็นบ้าได้？"

นี่เป็นการยั่วยุ

ตระกูลไป๋หลี่สูงศักดิ์และไม่เคยถูกโจมตี

อีกทั้งยังคงเป็นตระกูลหนึ่งที่ตกอับ

ไป๋หลี่เจิ้นกล่าวว่า "ใครก็ได้ ทำลายกระดูกทั้งหมดในร่างกายของนางเสียก่อน แล้วค่อยพานางกลับไปที่ตระกูลไป่หลี่ จากนั้นก็ให้หมิงเอ๋อร์จัดการ"

"ขอรับ"

คนจำนวนไม่น้อยในตระกูลมู่ต่างตื่นตระหนก โดยเฉพาะอย่างยิ่งมู่ซิน ผู้ที่พยายามคิดหาทางว่าจะปกป้องกู้ชูหน่วนอย่างไร

ใบหน้าของกู้ชูหน่วนดูไม่เกรงกลัว แต่กลับกำมือแน่นจนดังกรวบ ๆ ราวกับว่าพร้อมที่จะต่อสู้

ผู้คนในตระกูลไป๋หลี่เตรียมที่จะลงมือ

คนรับใช้คนหนึ่งรีบมารายงาน และกระซิบข้างหูของไป๋หลี่เจิ้นสองสามคำ

ไป๋หลี่เจิ้นสีหน้าปลี่ยน

"เจ้าว่าอะไรนะ？ได้ข่าวมาผิดหรือไม่？

"ไม่ผิดขอรับ ผู้น้อยได้ยินมาอย่างชัดเจน"

ไป๋หลี่เจิ้นจ้องมองไปที่กู้ชูหน่วนอย่างดุร้าย ราวกับว่าเขาไม่เต็มใจ แต่ไม่ต้องการที่จะฝ่าฝืนคำสั่ง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงสะบัดแขนเสื้อ

"ถอย"

ไป่หลี่หมิงตกตะลึง