ตอนที่ 986
บทที่ 986
October 21, 2026
กู้ชูหน่วนจับเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ขึ้นมาและฉีกยิ้มราวกับกระต่ายน้อยบริสุทธิ์ตัวหนึ่ง ทว่าเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์กลับตัวสั่นสะท้านอย่างไม่รู้ตัว
"นาย......นายท่านต้องการจะทำอะไร คง......คงไม่คิดอยากจะย่างข้าหรอกใช่หรือไม่"
"เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์น่ารักออกขนาดนี้ ข้าจะย่างเจ้าลงได้อย่างไร"
"ก็ว่าอยู่ นายท่านจะทำกันลงได้อย่างไร แต่......นายท่าน รอยยิ้มของนายท่านช่างน่ากลัวเหลือเกิน หุบยิ้มได้หรือไม่"
"เจ้าบอกข้ามาว่าสถานการณ์ภายนอกเป็นอย่างไรบ้าง?"
"ท่านอ๋องเสวี่ยทำการกบฏแล้ว และทหารที่เห็นด้วยก็ต่างพากันเข้าร่วมกองกำลังของท่านอ๋องเสวี่ย อีกทั้งยังมีขุนนางชั้นสูงอีกมากมายที่เข้าร่วม และตอนนี้ก็ขยายขนาดใหญ่ขึ้นครอบคลุมหลายเมืองและหมู่บ้านแล้ว และได้ทำการบุกทำสงครามไปถึงเมืองว่านจีแล้ว"
"เมืองว่านจี? เร็วเช่นนั้น?"
เมืองว่านจีเป็นเมืองสำคัญด่านปราการของรัฐปิง หากบุกจู่โจมทำลายได้ ก็จะสามารถเข้าควบคุมได้
"นั่นก็เป็นเพราะแผนการที่เฉียบแหลมของนายท่าน หากไม่มีแผนการอันชาญฉลาดของนายท่าน ท่านอ๋องเสวี่ยจะรวบรวมกองกำลังพลได้มากมายเช่นนี้ได้อย่างไร"
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาแกว่งไปมาหน้ากู้ชูหน่วนและยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ราวกับแผนการอันชาญฉลาดนี้เป็นมันเองที่คิดขึ้นมา
"ข้าบำเพ็ญเพียรไปนานแค่ไหน?"
"อืม......ประมาณสามเดือนกระมัง"
กู้ชูหน่วนเกือบเป็นลมหมดสติ
สามเดือน?
เหตุใดถึงนานเช่นนั้น?
นางเพียงเพิ่มระดับจากระดับห้าขั้นกลางไปถึงระดับห้าขั้นสูงสุดเท่านั้น ก็......ก็ใช้เวลาไปกว่าสามเดือน?
"นายท่าน มีคนตั้งมากมายที่ใช้เวลาทั้งชีวิตที่เพิ่มขึ้นจากระดับห้าขั้นกลางไประดับห้าขั้นสูงสุดไม่ได้ ท่านใช้เวลาเพียงสามเดือนก็ถือว่าได้ทำลายสถิติแล้ว"
"เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์แอบบอกอะไรนายท่าน เยี่ยจิ่งหานใช้เวลาไปห้าปีสามเดือนในการเพิ่มระดับวรยุทธ์จากระดับห้าขั้นกลางไปถึงระดับห้าขั้นสูงสุด เหวินเส่าอี๋ใช้เวลากว่าห้าปีสี่เดือน และจอมมารใช้เวลาห้าปีสองเดือนยี่สิบเจ็ดวัน แต่พวกเราก็นับเป็นฝีมือผู้มีพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้"
"แล้วดูท่านสิ ใช้เวลาเพียงสามเดือน สามเดือนเท่านั้น......ต่อให้นายท่านคนก่อนยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่มีทางเพิ่มระดับวรยุทธ์ไปถึงระดับห้าขั้นสูงสุดได้ในระยะเวลาเพียงสามเดือนได้"
"จอมมารแข็งแกร่งกว่าเยี่ยจิ่งหานและเหวินเส่าอี๋หรือ?"
"แน่นอน แม้ว่าสมองของจอมมารจะไม่ปกติเท่าไรนัก แต่ความสามารถของเขากลับไม่ด้อยเลยสักนิด หากเขาออกพละกำลังขึ้นมา เยี่ยจิ่งหานและเหวินเส่าอี๋ก็ไม่มีทางรอด และสิ่งที่สำคัญก็คือ เขามีความสามารถอย่างมากในเรื่องของค่ายกล แม้แต่นายท่านก็เทียบไม่ได้"
"นายท่านที่เจ้าพูดถึงคือใคร?"
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์หัวเราะและรีบเลื้อยขึ้นร่างกายของนางเพราะกลัวว่านางจะจับขึ้นมาอีก
"แน่นอนว่าเป็นท่านยังไงล่ะ ตอนนี้เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์มีท่านเป็นเจ้านายเพียงคนเดียว เมื่อสักครู่เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์พูดผิดไปเอง ทักษะค่ายกลของนายท่านแข็งแกร่งกว่าจอมมารมาก นายท่านเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดและไม่มีใครเทียบนายท่านได้"
"หยุดพูดประจบสอพลอได้แล้ว เราไปเมืองว่านจีกันเถอะ"
"เมืองว่านจีเป็นสถานที่ที่อันตรายอย่างมาก มันง่ายต่อการป้องกันและยากที่จะโจมตีได้ ต่อให้ท่านอ๋องเสวี่ยจะมีกองกำลังมากแค่ไหนก็ยากที่จะบุกทำลายได้ในระยะเวลาอันสั้นนี้ เราไปช่วยพวกเขากันเถอะ"
"ไม่ต้องแล้ว อาม่อได้ไปที่เมืองว่านจีแล้ว มีเขาคอยช่วยเหลือ เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์เชื่อว่าไม่นานเมืองว่านจีก็จะถูกโจมตีได้"
"อาม่อ?"
อาม่อทำการศึกสงครามเป็นด้วยหรือ?
"ใช่แล้ว เขาเก่งกาจมาก อย่าคิดว่าเขาสติไม่ค่อยดี เมื่อทำการสงครามขึ้นมาก็ทำให้ศัตรูเกิดความเกรงกลัวขึ้นมาได้"
"เขาไปที่เมืองว่านจีได้อย่างไร?"
"เพราะเยี่ยจิ่งหานบอกเขาว่า เพียงแค่สามารถโค่นล้มจักรพรรดินีชั่วร้ายได้ก็สามารถเจอท่านได้ จากนั้นอาม่อก็อาสาเป็นคนไปช่วยท่านอ๋องเสวี่ยด้วยตัวเอง"
"ตอนนี้เยี่ยจิ่งหานเป็นอย่างไรบ้าง?"
"ไม่รู้ ดูเหมือนว่าจะหายสาบสูญไปยังไงยังงั้น หลายวันนี้มานี้เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ยุ่งอยู่ตลอดเวลา จึงไม่ได้สนใจเขา แต่......วันนี้เป็นวันแต่งงานของเหวินเส่าอี๋และจักรพรรดินีชั่วร้ายนั่น"
"เจ้าว่าอย่างไรนะ? เหวินเส่าอี๋แต่งงานกับจักรพรรดินีชั่วร้าย?" กู้ชูหน่วนคิดว่าตัวเองได้ยินผิดไป
"ใช่แล้ว เดิมทีพวกเขาก็ควรจะแต่งงานกันนานแล้ว แต่เพราะร่างกายของเหวินเส่าอี๋ไม่แข็งแรงเท่าไรนัก การแต่งงานจึงจำเป็นต้องเลื่อนออกไปเรื่อยๆ และวันนี้......เอ๊ะ......นายท่าน ท่านจะไปไหนหรือ รอเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ด้วยสิ หมูย่างของข้าล่ะ......ท่านยังไม่ทำหมูย่างให้ข้ากินเลย"