บทที่ 181

อาจเป็นเพราะการจ้องเขม็งของลูน่า

โจชัวที่อยู่ในออฟฟิศจึงเงยหน้าขึ้นมาเห็นสายตาของเธอ

พวกเขาสบตากัน

สายตาของเธอเปลี่ยนจากงุนงงไปเป็นตกใจ ขณะที่เขาเปลี่ยนจากตกใจไปเป็นความเหินห่าง

พวกเขาจ้องมองกันอยู่นานก่อนที่คอร์ทนีย์จะรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไป

เธอเงยหน้าและเห็นลูน่า

“นั่นลูน่าค่ะ” คอร์ทนีย์แนะนำให้โจชัวรู้จัก “ตอนที่ฉันอยู่ในลิฟต์เมื่อกี้ฉันเห็นว่าคุณฟิชเชอร์พาเธอเธอไปรายงานตัวที่แผนกออกแบบ”

จากนั้นเธอก็ยิ้มอ่อนโยน “คุณลูน่าสวยมากเลยนะคะ ความสวยของคุณทำให้ฉันที่อยู่ในลิฟต์เมื่อกี้ตะลึงไปเลยค่ะ”

คำพูดของคอร์ทนีย์ทำให้โจชัวขมวดคิ้ว เขาเบือนสายตาจากลูน่ามามองคอร์ทนีย์

“คุณยังไม่อธิบายตัวเองเลยนะ ผมสั่งลูคัสว่าให้หาเลขาผู้ชายคนใหม่มาให้นี่”

แล้วเลขาผู้ชายที่เขาขอไปทำไมกลายร่างเป็นเลขาผู้หญิงในเวลากลางวันได้ แถมยังดูไม่ต่างจากลูน่า กิบสันเลย

คอร์ทนีย์รู้ดีเกี่ยวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

ใบหน้าของคอร์ทนีย์ซีดลงเล็กน้อย เธอก้มหน้าลง “คุณลินช์คะ ฉันจะทำหน้าที่เป็นเลขาให้คุณอย่างเต็มที่ที่สุด ฉัน...”

“ใครส่งเธอมาที่นี่” โจชัวเลื่อนเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะห่างจากคอร์ทนีย์

เขาไขว้ขาอย่างสง่างาม “พ่อผม คุณย่า หรือคนอื่น?”

โจชัวมีการสังเกตที่เฉียบแหลม