บทที่ 183

“แย่หน่อยนะคะที่ฉันยังทำมันไม่สำเร็จ”

ลูน่ามองโจชัวด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ “ฉันประเมินความรักที่คุณมีต่อภรรยาเก่าสูงเกินไปหน่อย ฉันเคยได้ยินคนอื่นพูดถึงความรักที่คุณมีต่อลูน่า กิบสันว่ามากแค่ไหน แต่หลังจากที่ฉันได้ใกล้ชิดกับคุณ ฉันก็รู้แล้วว่า...”

ลูน่ามองเขาอย่างเย็นชา “คุณไม่ได้รักเธอมากเท่าที่เขาลือกันเลย”

โจชัวขมวดคิ้ว น้ำเสียงของเขาแข็งกร้าว “แค่ทำงานให้ฉันไม่กี่วัน เธอคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์มาตั้งคำถามกับฉันเหรอ?”

“ก็จริงค่ะ” ลูน่ายิ้มงดงาม “ฉันเคยทำงานให้คุณลินช์ ฉันยอมรับก็ได้ว่าฉันไม่มีอะไรที่เหมือนกับลูน่า กิบสัน แต่คุณก็ยังทำเรื่องที่เกินจะบรรยายกับฉัน จำได้ไหมคะคุณลินช์?”

คำพูดของเธอนำพาโจชัวกลับไปยังคืนอันเร่าร้อนนั้นทันที

สีหน้าของโจชัวบูดบึ้ง เขาขมวดคิ้วแน่น

คืนนั้น...เธอดูเหมือนลูน่า กิบสันมากจริง ๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะใบหน้าของเธอ เขาก็คงคิดว่าพวกเธอเป็นคนเดียวกันไปแล้ว แต่ความจริงคือ...

โจชัวยิ้มเล็กน้อย “อะไรที่ฉันทำตอนเมาไม่มีค่าให้เธอขุดคุ้ยออกมาพูดอีก”

โจชัวลดตาลงต่ำขณะมองข้อเสนอการออกแบบอีกครั้ง “ในเมื่อเธอคิดว่าข้อเสนอการออกแบบนี้ไม่ดีพอ แล้วเธอมีข้อเสนออะไรแนะนำหรือเปล่า?”

“มีค่ะ”

เมื่อเห็นว่าโจชัวเปลี่ยนเรื่อง ลูน่าก็ยิ้มเย็นชา เธอจึงพูดคุยเรื่องงานกับเขาต่อ

เธอหยิบกระดาษเอสี่ที่ขอจากบอนนี่ออกมาก่อนจะวางลงไปบนโต๊ะ

“นี่คือความคิดเห็นของฉันค่ะ”

โจชัวขมวดคิ้ว เขาหยิบกระดาษขึ่นมาและเทียบรายละเอียดกับข้อเสนอการออกแบบ

ความประหลาดใจฉายวาบผ่านดวงตาของเขา

พ่อของเขาพูดถูก ลูน่าเป็นอัจฉริยะจริง ๆ การแก้ไขผลงานในข้อเสนอการออกแบบของลูน่าทำได้ตรงจุดและทำให้ผลงานที่ดูธรรมดา ๆ โดดเด่นขึ้นมาทันที