บทที่ 206

แชนน่อนฉุนเฉียว

“คุณลุงพูดเล่นใช่ไหม?”

ทำไมเธอถึงต้องยกตำแหน่งหัวหน้าแผนกให้กับยัยสารเลวคนนี้ด้วย? เอเดรียนควรจะเข้าข้างเธอสิ เขาเกลียดลูน่าเหมือนกัน แต่ทำไมเขาถึงไม่ไล่เธอแล้วยังเลื่อนขั้นให้อีก

ใครมันบ้ากว่าใครกันแน่

“ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ” เอเดรียนมองแชนน่อนอย่างสงบ “ยกตำแหน่งให้เธอซะ”

งานก็ส่วนงานไม่เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวสักหน่อย

ถึงแม่เขาจะลดขั้นหรือไล่ลูน่าออก ก็ไม่ส่งผลกระทบกับความสัมพันธ์ของโจชัวเท่าไหร่นัก

แต่ในทางตรงกันข้าม ลินช์กรุ๊ปอาจต้องเสียนักออกแบบระดับโลกไป

ยิ่งไปกว่านั้น เป็นเอเดรียนที่นำพาให้ลูน่ามาทำงานที่ลินช์กรุ๊ป ตอนนี้เป็นเรื่องยากแล้วที่เขาจะถอนคำพูด

วิธีที่ดีที่สุดคือให้ลูน่าทำงานในลินช์กรุ๊ปจนไม่มีเวลาสนใจโจชัว!

เมื่อคิดอย่างนั้น เอเดรียนก็หันไปมองแชนน่อนอีกครั้ง “เธอไม่อยากทำงั้นเหรอ?”

“ใช่สิคะ ไม่อยากทำ” แชนน่อนตื่นตระหนก เธอรีบยืนคั่นกลางระหว่างเอเดรียนและลูน่าทันที “คุณลุงคะ ฉันขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ได้ก็ด้วยความสามารถของตัวเองนะ! ลูน่ามีความสามารถอะไร เธอต้องขอบคุณความสัมพันธ์ที่เธอมีกับท่านประธานลินช์เท่านั้น! เธอควรจะเป็นแค่ผู้ช่วยหรือพนักงานฝึกงานเท่านั้น”

“งั้นเหรอคะ?” ในท้ายที่สุดลูน่าระเบิดหัวเราะออกมาเพราะความเย่อหยิ่งของแชนน่อน

“ใช่สิ!” เธอมองลูน่าพลางพูด แชนน่อนพึมพำในคออย่างเย็นชา “เธอเข้ามาได้เพราะเส้นสายเท่านั้น เธอก็ไม่ต่างอะไรจากขยะดี ๆ นี่เอง!”

ตอนนี้ลูน่าเป็นผู้หญิงของโจชัว ถ้าเธอเก่งด้านการออกแบบเครื่องประดับจริง ๆ โจชัวคงไม่ปล่อยให้เธอเป็นผู้ช่วยนักออกแบบหรอก!

ไม่มีใครใช้เส้นแล้วอยากได้ตำแหน่งต่ำ ๆ หรอก

ถ้าลูน่ารับตำแหน่งผู้ช่วยนักออกแบบอย่างเต็มใจ นั่นแปลว่าเธอไม่มีความรู้อะไรเลย