บทที่ 247

ขณะยืนอยู่กลางสายลมอันเย็นเฉียบ ลูน่ามองไปยังสมาชิกสามคนของครอบครัวกิบสันขึ้นรถแล้วขับจากไป

ตั้งแต่เด็ก ความรักของพ่อแม่ของพวกเธอก็มีให้ออร่าเพียงคนเดียว เธอไม่เคยได้รับแม้เศษเสี้ยวเดียว

“ลูน่า!”

ขณะที่กำลังเหม่ออยู่นั้น แอนน์ก็ได้เข้ามาหาเธอ

“เป็นอะไรไหม?”

“ฉันไม่เป็นไร”

แอนน์คล้องแขนเธอไว้ในทันทีและพูดว่า “มาเถอะ กลับบ้านไปกินซุปกันดีกว่า!”

พวกเขาทั้งสามขึ้นรถของจอห์นไป ระหว่างทาง แอนน์พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นไม่หยุด

วันนั้น คือตอนที่ที่ตรวจครรภ์ของลูน่าทำให้เกิดความเข้าใจผิดระหว่างแอนน์และจอห์นจนนำไปสู่เรื่องที่เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งหลังจากนั้น

ลูน่ามองไปนอกหน้าต่าง ภาพวันนั้นปรากฏขึ้นในตาของเธอ

คืนก่อนหน้านั้น เธอกับโจชัวหลับนอนด้วยกันเป็นครั้งแรกหลังจากที่ผ่านมาหกปี

แต่เป็นเรื่องน่าเศร้าที่เธอไม่ได้ท้อง ความเศร้าโศกเหล่านั้นไหลบ่าเข้ามาในอกของเธอ

ตอนนี้ ‘ลูน่า กิบสัน’ คนใหม่ปรากฏตัวขึ้นแล้ว จึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะตั้งท้องลูกของโจชัวได้อีกครั้ง

ไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาก็มาถึงบ้านของแอนน์

จอห์นช่วยแอนน์ยกหม้อซุปมาวางไว้ให้แล้วหยิบเสื้อคลุมก่อนจะออกไป “ผมไม่อยู่ขวางการพบปะของเพื่อนสนิทแล้วดีกว่า”

ในตอนที่เสียงฝีเท้าของเขาหายไปตามโถงทางเดิน แอนน์ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก เธอกำมือลูน่าไว้อย่างเศร้าใจพลางพูดว่า “ฉันแทบช็อคตอนที่นีลโทรมาแล้วบอกว่าเธอโดนจับเข้าคุก! เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ ๆ ถึงมีอีกร่างหนึ่งของเธอโผล่ขึ้นมาได้ล่ะ?”

“มีคนอยากได้ตำแหน่งคุณนายลินช์น่ะ”

ลูน่าถอนหายใจและบอกแอนน์เกี่ยวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

“พระเจ้าช่วย เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง?”

หัวใจของแอนน์รู้สึกเจ็บปวดอย่างช่วยไม่ได้ “นีลบอกว่าเขาจัดการสถานการณ์ที่บลูเบย์วิลล่าได้ เธอไม่ต้องห่วงเรื่องเขากับเนลลี่ ตอนนี้เธอควรจะอยู่กับฉันที่นี่”

“ขอบคุณนะ” ลูน่ายกแก้วไวน์ของเธอขึ้นมากระดกจนหมด

แอนน์บอกได้ว่าอีกฝ่ายกำลังอารมณ์ไม่ดี แต่เธอไม่รู้จะปลอบลูน่ายังไง ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงชนแก้วกับลูน่าไปเรื่อย ๆ

จากนั้นเธอก็เมา

ขณะพิงไหล่ของแอนน์ น้ำตาของลูน่าก็ชุ่มเสื้อของเธอ “ฉันแค่อยากช่วยไนเจล อยากให้ลูกมีชีวิตดี ๆ ทำไมมันยากจังเลยนะ ทำไมฉันถึงทำให้ออร่ากับโจชัวชดใช้ในสิ่งที่ทำไม่ได้เลย”