บทที่ 47

สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ลูน่าตกใจแต่เพียงผู้เดียว ออร่าเองก็ตกตะลึงเช่นกัน

เกิดอะไรขึ้น? เธอเป็นคนที่โอนเงินไปยังกลุ่มนักส่งสแปมจากบัญชีของเธอ ทำไมจู่ ๆ มันถึงกลายมาเป็นบัญชีของบริษัทได้?

ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้

ออร่าตั้งสติและหันกลับไปตบผู้จัดการอย่างไร้ความปรานีอีกครั้ง “ขอบคุณพระเจ้าที่คุณยังมีความสำนึก! โชคดีที่คุณใช้บัญชีของบริษัท ถ้าไม่อย่างนั้นฉันก็คงจะไม่สามารถพิสูจน์ตัวเองได้เลย!”

หลังจากที่ผ่านเรื่องราวทั้งหมดมา ในที่สุดผู้จัดการก็เข้าใจเจตนาของออร่า เธอจึงทำได้เพียงต้องเล่นตามน้ำไปอย่างหมดหนทาง “ฉันจะใช้บัญชีส่วนตัวของคุณทำแบบนั้นได้ยังไง…”

ออร่าเม้มริมฝีปากแน่นแล้วหันไปมองลูน่า “สิ่งนี้สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของฉันได้หรือยัง?”

ลูน่าขมวดคิ้วและมองออร่า เรื่องนี้มีอะไรผิดพลาดตรงไหน? นีลไม่มีวันส่งบันทึกทางธุรกรรมปลอมมาให้เธออย่างแน่นอน

เธอค่อย ๆ มองไปที่โจชัวที่อยู่ข้าง ๆ

ถ้าไม่ใช่นีลก็ต้องเป็นโจชัว เขาจงใจสั่งให้ลูคัสบอกว่าธุรกรรมเหล่านั้นถูกดำเนินการโดยบริษัท

เพียงเพื่อพิสูจน์ว่าออร่าบริสุทธิ์!

“ในเมื่อพวกเราเคลียร์กันเรียบร้อยแล้ว” โจชัวมองผู้จัดการอย่างเย็นชาและไร้อารมณ์ “รีบบอกให้กลุ่มนักส่งสแปมหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่ซะ”

ผู้จัดการและออร่ามองหน้ากัน

ผู้จัดการค่อย ๆ หยิบโทรศัพท์สำรองของออร่าขึ้นมาจากโต๊ะและโทรหากลุ่มนักส่งสแปม

“หยุดเรื่องทั้งหมด”

"ทำไมล่ะ?" เหล่านักส่งสแปมไม่พอใจ “คุณกิบสันไม่พอใจกับผลงานของพวกเราเหรอ?”

เมื่อได้ยินพวกเขาพูดถึงคุณกิบสัน ผู้จัดการก็เอามือปิดโทรศัพท์ในทันทีเพราะกลัวว่าคนอื่น ๆ อาจจะได้ยินด้วย “ทำตามที่ฉันบอก! หยุดถามเซ้าซี้!”