บทที่ 48

แม้ว่าออร่าจะไม่รู้สาเหตุว่าทำไมบันทึกทางธุรกรรมเหล่านั้นถึงแสดงบัญชีของบริษัทแทนที่จะเป็นบัญชีส่วนตัวของเธอ แต่ไม่ว่ายังไง นั่นก็หมายความว่าเธอชนะแล้ว!

ลูน่าเป็นเพียงแค่สาวใช้ที่ต่ำต้อย หล่อนกล้าดียังไงถึงได้พยายามต่อต้านเธอ? หล่อนประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไปอย่างเห็นได้ชัด!

“ออร่า” โจชัวพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำทำให้ออร่ากลับสู่ความเป็นจริง

เธอขจัดความเย่อหยิ่งในแววตาและมองไปที่โจชัวอย่างเชื่อฟัง เสียงของเธอฟังดูอ่อนโยนและถ่อมตน “พี่โจชัวมีอะไรเหรอคะ?”

โจชัวเฉยเมยต่อความกระตือรือร้นของเธอ

ไม่นานเขาก็มองมาที่เธอ “ผมไม่ต้องการให้สิ่งนี้เกิดขึ้นอีก คุณควรระวังให้มากกว่านี้”

จากนั้นเขาก็เดินออกไป ข้างหลังเขา ลูคัสหันมองออร่าที่อยู่ใกล้ ๆ ก่อนที่จะหันหลังและเดินตามโจชัวไป

“ลูคัส” เมื่อกลับขึ้นรถแล้ว โจชัวก็นั่งพิงเบาะหลัง นิ้วเรียวยาวของเขานวดที่ช่องว่างระหว่างคิ้วเบา ๆ

“นายทำงานให้ฉันมานานแค่ไหนแล้ว?”

ลูคัสลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขายิ้มและพูดในขณะที่สตาร์ทรถว่า “ประมาณหกปีแล้วครับนายท่าน”

“อืม” โจชัวเอนหลังและหลับตาลง “ฉันจำได้ว่านายมีแฟนแล้วใช่ไหม?”

“ใช่ครับ” เมื่อพูดถึงแฟนสาวของเขา ลูคัสก็มีเรื่องมากมายที่จะพูดเกี่ยวกับเธอ “เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยที่เรียนมหาวิทยาลัย ตอนนี้เราคบกันมาเกือบแปดปีแล้วครับ พวกเราเพิ่งจะเริ่มพูดถึงการแต่งงานกันเมื่อเร็ว ๆ นี้”

“ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไม่ใช่แค่แฟนของนาย แต่เป็นคู่หมั้นของนายน่ะสิ”

จากนั้นโจชัวก็ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า “แล้วคู่หมั้นนายรู้ไหม… ว่านายชอบออร่ามากขนาดนี้?”

เอี๊ยด!

ลูคัสเกือบจะหักเลี้ยวรถออกข้างทางด้วยคำพูดของโจชัว