ตอนที่ 192
บทที่ 192 เป่ยไห่เฟิงมาแล้ว
October 28, 2026
กู้ชิวเหลิ่งกลับเข้าไปในลาน เดิมทีสั่งให้จีเฟิงไปสอบถามสถานการณ์ แต่ว่าไม่นานเท่าไหร่จีเฟิงก็กลับมาแล้ว
จีเฟิงกล่าวอย่างเคารพนบนอบ: “เรียนพระชายา ข้าน้อยเห็นหลิ่วกุ้ยเฟยถูกคนลากตัวออกมา ดูจากท่าทางนั่น ยังได้รับบาดเจ็บไม่น้อย”
มือที่ยกถ้วยน้ำชาของกู้ชิวเหลิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง กล่าวถาม: “ได้รับบาดเจ็บ?”
“อืม น่าจะถูกตบไปสองฉาก”
“มีเลือดออก?”
“ขอรับ”
กู้ชิวเหลิ่งสงสัยขึ้นมา บุคคลที่ฉลาดมีความงดงามโดดเด่นอย่างมู่หรงอี๋ จวินฉีเซิ่งจะถึงกับลงมือได้ลงคอ?
ก็แค่การใส่ร้ายป้ายสีเท่านั้น อย่างมากจวินฉีเซิ่งก็แค่ว่ากล่าวตักเตือน อธิบายผลดีผลเสียที่อยู่ภายใน นางคิดไม่ถึงว่าจวินฉีเซิ่งจะลงมือโดยตรง
หรือว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างมู่หรงอี๋กับจวินฉีเซิ่งจะเปราะบางขนาดนี้แล้ว?
จีเฟิงยืนอยู่ด้านข้าง อยากจะพูดอะไรแต่ก็หยุดเอาไว้
กู้ชิวเหลิ่งวางถ้วยน้ำชาที่อยู่ในมือลง กล่าวว่า: “มีอะไรก็พูดมาเถอะ”
“ท่านอ๋องบอกว่าจัดการเรื่องของฝั่งโน้นเรียบร้อยแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะมาถึงแคว้นฉี”
อวี้ฉือจ้านจัดการธุระในต้าเยียนเสร็จเร็วขนาดนี้ นี่กลับทำให้กู้ชิวเหลิ่งรู้สึกประหลาดใจ: “เร็วขนาดนี้เลย?”
จีเฟิงย่อมอายที่จะพูดออกมาอยู่แล้วว่า ท่านอ๋องของตนเองทิ้งเรื่องที่สลับซับซ้อนทั้งหมดเอาไว้ให้กับฝู้จื่อโม่
กู้ชิวเหลิ่งไม่ได้คิดถึงระดับนั้น เพียงแต่ว่าอวี้ฉือจ้านมาเร็วเกินไปหน่อยจริงๆ เรื่องที่นางคือมู่หรงชิวนอกจากจวินหวาเทียนแล้ว นางหวังเพียงจะให้มันเป็นความลับตลอดไป
อวี้ฉือจ้าน......กู้ชิวเหลิ่งส่ายหน้า เรื่องบางอย่างนางไม่ต้องการจะให้อีกฝ่ายรู้จริงๆ
จู่ๆกู้ชิวเหลิ่งก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ กล่าวว่า: “ตอนนี้นายท่านของเจ้ายังไม่ได้ออกเดินทางใช่ไหม?”
“ขอรับ”
แต่ว่าใกล้แล้ว......
กู้ชิวเหลิ่งพยักหน้า กล่าวว่า: “เจ้าส่งนกพิราบสื่อสารไปให้นายท่านของเจ้า บอกว่าให้เขาจัดการเรื่องของหอชุนเฟิงเต๋ออี้ให้เรียบร้อยก่อน ข้ายังต้องใช้ในยามจำเป็น”
เดิมทีนางวางแผนจะใช้หอชุนเฟิงเต๋ออี้เพื่อหาเงิน แต่ว่าต่อมาแต่งงานกับอวี้ฉือจ้านแล้ว ความจริงก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว เพียงแต่ว่าอวี้ฉือจ้านมาเร็วกว่าที่คาดการณ์เอาไว้มาก อย่างไรก็ต้องทำให้ล่าช้าไปสองสามวัน
“......ขอรับ”
จีเฟิงยิ่งอยู่ก็ยิ่งรู้สึกว่า ดูเหมือนพระชายาของตนเองไม่ค่อยอยากเจอกับนายท่านของตนเองเร็วขนาดนี้
กู้ชิวเหลิ่งจับถ้วยชาที่อยู่ในมือ หลังจากที่เห็นจีเฟิงออกไปแล้ว ในใจถึงรู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง
นางไม่ใช่ไม่อยากจะพบอวี้ฉือจ้าน เพียงแต่ว่านางในตอนนี้ไม่ว่าอย่างไรนางก็ไม่สามารถเผชิญหน้ากับอวี้ฉือจ้านได้
เหมือนกับที่นางไม่สามารถบอกกับอวี้ฉือจ้านด้วยตัวเอง ว่านางตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้นางก็เป็นแค่เพียงวิญญาณอาฆาตที่มาเพื่อแก้แค้นเท่านั้น
และรูปร่างหน้าตา อายุ ตัวตนและสถานะของร่างกายนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่นางขโมยมาเท่านั้น
และร่างกายของนาง ถูกแยกชิ้นส่วนกระจัดกระจาย ฝังลงดินไปนานแล้ว
บางที เมื่อนางชำระหนี้แค้นในชาตินี้แล้ว ก็จะจากไป และจะจากอวี้ฉือจ้านไปอย่างสมบูรณ์
นึกถึงตรงนี้ กู้ชิวเหลิ่งก็รู้สึกเย็นยะเยือกในใจ ไม่ได้เจอกันอีก อวี้ฉือจ้าน……เจ้าหมอนั่นน่าจะคลุ้มคลั่งใช่ไหม
กู้ชิวเหลิ่งยิ้มออกมาอย่างไม่ตั้งใจ
ในวันนี้ ข่าวลือที่ใหญ่ที่สุดในวังหลัง ก็คือหลิ่วกุ้ยเฟยที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุดในวังหลังถูกลิดรอนอำนาจหกตำหนัก แถมยังถูกกักบริเวณอีกด้วย