ตอนที่ 2
2. ฟื้นคืนชีพ
November 4, 2026
ก้อนหินกระทบเข้าแผ่นหลังอี้ฟูอย่างสุดแรง เป็นพละกำลังมหาศาล จนทำให้อี้ฟูถึงกับล้มกลิ้งลงไปนอนกับพื้นอย่างรวดเร็ว
บรรยากาศในตอนนี้เงียบสงัด เสียงสัตว์ป่าน้อยใหญ่เริ่มกู่ร้องขึ้นมา ท้องฟ้าเริ่มมืดสลัว แสงอาทิตย์ยามอัสดงเริ่มค่อยๆคืบคลานล่วงลับไปอย่างช้าๆ
ทันใดนั้นเอง....
สตรีร่างเล็กที่นอนแน่นิ่ง กลับลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ นางใช้ขาถีบไปที่จุดสงวนของบุรุษร่างอ้วนตรงหน้าอย่างเต็มแรง
"โอ้ยย......" อี้ฟูร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อจุดสำคัญในชีวิตของเขาถูกทำลายลงไปต่อหน้าต่อตา
สตรีร่างเล็กลุกขึ้นนั่งราวกับฟื้นคืนชีพ สายตาเย็นชายังคงมองดูบรรยากาศรอบตัวอย่างมึนงง แววตาดูดุร้าย
เมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างถาโถมเข้ามาในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม นางค่อยๆไล่เรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก่อนจะใช้แววตาเพชรฆาต เพ่งเล็งไปมองบุรุษตรงหน้าเยี่ยงกับแมลงวันหัวเขียวตัวหนึ่ง
"บัดซบ!!!..." สตรีร่างเล็กสบถออกมาอย่างเกรี้ยวกราด
อี้ฟูยังคงมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขามองสตรีตรงหน้าอย่างมึนงง แววตาตอนนี้นางราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน
"ถอดออกมา....." สตรีตรงหน้าคำรามเสียงเย็นชาออกมา นางใช้นิ้วชี้ไปที่อาภรณ์ของเจ้าอ้วนตรงหน้า
อี้ฟูทำตามราวกับถูกสะกดจิต....
ชุดที่ขาดรุดรุยถูกสับเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว จากนั้นสตรีร่างบางจึงลุกขึ้น เดินไปหยุดอยู่ตรงเบื้องหน้าของบุรุษต้นเรื่อง
"เจ้าชื่อ.....อี้ฟูสินะ...?
"ใช่ๆๆ น้องหญิงหรงเอ๋อร์....."
"น้องหญิง.....? ในความทรงจำของเจ้าของร่างนี้ นางเป็นเพียงลูกสาวคนเดียว ไม่มีพี่ชาย
อี้ฟูยังคงฝืนยิ้มหน้าระรื่น
"เจ้า ..อยากจะสนุกกับข้ามากเลยหรือ....? สตรีตรงหน้าแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
"ช..ใช่แล้ว..." บุรุษร่างอ้วนเอ่ยอย่างกล้าๆกลัวๆ
"หึ...อยากสนุกกับข้า ก็ไม่ยาก เดินเข้ามาใกล้ๆข้าสิ...ข้าจะพาเจ้าสนุก อย่าง..ไม่..มี..วัน..ลืม เชียวละ" สตรีร่างเล็กรีบกล่าวเน้นคำหลังสุดออกมา นางยกยิ้มที่มุมปาก เอ่ยอย่างมีเลศนัย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อี้ฟูถึงกับดีใจจนลืมตัว เขารีบวิ่งเข้าไปหาสตรีตรงหน้าตามคำขอ ฝ่ามือใหญ่ๆ กำลังจะลูบไล้ใบหน้าอันขาวผ่องของคนตัวเล็ก แต่สตรีตรงหน้ากลับใช้แรงเพียงน้อยนิด บิดไปที่ข้อมือของอี้ฟูเสียงดัง"เปราะ!!!!
"อ้ากกก......" อี้ฟูร้องตะโกนลั่นป่าด้วยความเจ็บปวด ไม่นานนักเขาก็ล้มตัวลงไปนอนเกลือกกลิ้งอยู่ที่พื้น ราวกับไส้เดือดถูกน้ำร้อนลวก
"อ้ากกก....." อี้ฟูตะโกนออกมาอย่างสุดแรง เมื่อกล่องดวงใจที่หวงแหนที่สุดของลูกผู้ชาย ถูกบดขยี้ด้วยเท้าเล็กๆแต่มีพลังมหาศาล เขาร้องปานจะขาดใจตาย
"น...นังปีศาจ....."
"ปีศาจ.....อืม ช่างเป็นชื่อที่น่าฟัง จงอย่าได้กระพริบตาเชียว ว่าปีศาจที่เจ้าพูดถึง โหดร้ายเหมือนกันกับข้าหรือไม่...?
แววตาของสตรีตรงหน้า ดูคล้ายกับวิญญาณร้ายเข้าสิงร่าง นางพร้อมที่จะกำจัดทุกคนที่อยู่เบื้องหน้าให้สิ้นซากในทันที
"จ...เจ้าจะทำอะไรข้า ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย......"