EP.9 : NC โต๊ะทำงานตัวใหม่ 1/2

“เธอเห็นเลือดฉันแล้ว คราวนี้ให้ฉันเห็นเลือดเธอบ้างสิ สโรชา”

ทุกครั้งที่เขาเรียกชื่อเธอ ท้ายทอยบางมักเย็นวาบเสมอ

“จะ จะกัดคืนเหรอคะ” คำถามของสาวน้อยทำให้ชีคหนุ่มกระตุกยิ้ม วงแขนแกร่งอุ้มกระเตงร่างอรชรขึ้น สองแขนเรียวรีบกอดรอบคอเขาไว้แน่นเพราะกลัวจะตก อีกทั้งสองขาก็รีบเกี่ยวเอวสอบเอาไว้ พลันนั้นกระโปรงทรงเอตัวน้อยก็ร่นขึ้นไปจนถึงเอวคอด

“เดี๋ยวก่อนค่ะ” สโรชาใจหายวาบทันทีที่คนตรงหน้าวางเธอลงบนโต๊ะทำงานตัวใหม่ มือเรียวดันแผงอกแกร่งเอาไว้ ฝ่ามือที่แนบกับผิวเนื้อเปลือยเปล่าของเขาทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม พอจินตนาการว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าร่างกายจะแนบชิดกัน หัวใจก็เต้นแรงขึ้น

“อะไร? เธอต้องทำตามสัญญาสิ” คิ้วเข้มกระตุกเมื่อเห็นคนตรงหน้าอิดออด “ถ้าไม่อยากทำก็ยกเลิกสัญญาไป”

“…ไม่ใช่แบบนั้น” ดวงตากลมสั่นไหวจ้องมองดวงตาคมกริบ “ฉันแค่จะบอกให้คุณใส่ถุงก่อน”

“…เธอไม่ได้รักษาเนื้อรักษาตัวตามที่ฉันบอกไว้หรือไง” คราวนี้คิ้วเข้มกระตุกรัว ๆ จู่ ๆ ชีคหนุ่มก็อารมณ์เสียขึ้นมา

“ฉันดูแลรักษาตัวเองอย่างดีค่ะ ดีมากด้วย คุณต่างหากที่ไม่รักษาเนื้อรักษาตัว” ดูก็รู้ว่าคนอย่างเขาคงไม่แค่บินกลับประเทศไปทำธุระเฉย ๆ ระหว่างนั้นคงมีหญิงสาวมากมายคอยต้อนรับอยู่

“ตั้งแต่วันที่ทำสัญญา ฉันก็ไม่เคยนอนกับใคร”

“แต่ยังไงก็ต้องใส่ค่ะ”

“ถ้าเธอสะอาดฉันก็ไม่จำเป็นต้องใส่”

“งั้นก็ซื้อยาคุมมาให้ฉันก่อนค่ะ”

“วุ่นวาย” เสียงเข้มเอ่ยพร้อมถอนหายใจพรืดใหญ่ออกมา ร่างกำยำเดินตรงไปยังโต๊ะทำงาน ดึงลิ้นชักออกมาแล้วหยิบกล่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ติดมือมาด้วย “ทีนี้ก็อ้าขาออกได้แล้ว” ประโยคเข้มปนดุทำให้สโรชาใจหาย คราวนี้เธอคงไม่รอด แต่ก็ค่อย ๆ อ้าขาออกอย่างว่าง่าย

“ทำไมกระดุมเสื้อเธอมัน…” อารมณ์เสียเพราะสาวน้อยบอกให้ใส่ถุงยางแล้วยังต้องมาอารมณ์เสียเพราะกระดุมปราบเซียนนี่อีก “มันถอดมือเดียวไม่ได้ คราวหน้าอย่าใส่ชุดนี้มาอีกนะ”

แควก!