บทที่ 10

12.30น.

ศูนย์อาหาร...

"วันนี้ไปทานข้าวที่ศูนย์อาหารกันไหมแพร"

"อื้ม ไปดิ ฉันได้หมดอะแล้วแต่แกเลย"

"เคเลย"

หลังจากที่เรียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันกับแพรวาก็ออกมายืนตกลงกันหน้าห้องเรียนว่าจะไปทานข้าวกันที่ไหน เนื่องจากวันนี้มีแค่ฉันกับแพรวาเท่านั้นส่วนยัยเพอร์ลี่ก็ตามที่มันได้บอกไว้เมื่อเช้าว่ามันขอไปเดทกับคนคุยของมัน ฉันกับแพรวาที่ได้สถานที่ตามที่ตกลงกันแล้วก็เลยเตรียมตัวจะเดินตรงไปที่ลิฟต์ แต่...

กึก!

"ไอ้...โอ้ย!" ไอ้พี่ชายบ้าเอ้ยทำไมถึงได้นิสัยเสียแบบนี้เนี่ย เดินออกมาปาดหน้ากันแบบนี้ กะตั้งใจชนฉันให้กระเด็นลงไปนั่งแหมะบนพื้นใช่ไหม นิสัย! แล้วดูเขาเอาเถอะตั้งใจปาดหน้าฉันเสร็จก็เดินหายวับเข้าไปในลิฟต์พร้อมเพื่อนๆ โดยที่ไม่คิดจะหันกลับมาดูดำดูดีน้องสาวเพียงคนเดียวอย่างฉันด้วย

เอาจริงๆ เลยนะ ตอนนี้ฉันโมโหพี่ชายตัวเองมาก ก็ตั้งแต่ในห้องเรียนแล้วอะที่พยายามแกล้งฉันและคอยนั่งจับผิดรุ่นพี่ไทเกอร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉัน ตอนนั้นฉันแทบจะฉี่ราดบนเก้าอี้ กลัวไอ้พี่บ้านั่นจะจับได้ว่าฉันกับรุ่นพี่ไทเกอร์รู้จักกัน

อีกอย่างตั้งแต่ทิ้งฉันไว้ที่ผับหลายคืนก่อนแล้วด้วยนะ ไม่สนใจไยดีฉันไม่พอ ทิ้งๆ ขวางๆ กันนี่ยังมาแกล้งฉันสารพัดอีก คอยดูเถอะฉันมีผัวเป็นตัวเป็นตนเมื่อไหร่ ฉันจะฟ้องผัวให้มาจัดการไอ้พี่บ้านี้ให้ได้เลย ฮึ่ย!

โมโหโว้ย!

"แกใจเย็นนะตาล เฮียเขาแค่แกล้งเฉยๆ อะ"

"แกล้งเหรอ ได้เลยเดี๋ยวฉันจะเอาคืนบ้าง ไอ้พี่ชายบ้าเอ้ย!" ใช่ เพราะฉันก็มีแผนที่จะเอาคืนไอ้พี่บ้านั่นเหมือนกัน คอยดูเถอะได้เห็นคนเลือดขึ้นหน้าแน่

หมับ!

"ไปทานข้าวที่ไหน" หลังจากที่ฉันทำท่าจะก้าวขาเดินตรงไปที่ลิฟต์ด้วยความโมโหไอ้พี่นักรบ จู่ๆ ก็มีมือหนาของใครบางคนคว้าข้อมือของฉันไปจับไว้ก่อนจะเอ่ยถามเสียงทุ้มออกมา และเพราะเสียงทุ้มของเขาที่ฉันจำได้ดีว่าเหมือนเสียงของใคร จึงรู้ได้ทันทีว่าเขาคือใครก่อนที่จะค่อยๆ หมุนตัวหันไปหาอย่างช้าๆ

"คุณ..." ทันทีที่ฉันหันไปหาคนที่จับมือของฉันไว้ ก็ปรากฏว่าเป็นคนที่ฉันคิดไว้จริงๆ ด้วย และตอนนี้เขาก็ยืนยิ้มหล่อให้ฉันด้วย

"ครับ ผมเองตกใจเหรอ"

"เปล่าค่ะ เห็นคุณออกไปก่อน ฉันก็นึกว่าคุณลงไปแล้ว" ตอนที่อาจารย์เลิกสอนแล้วเดินออกไปจากห้องเรียนได้ไม่ถึงหนึ่งวินาที คนที่ลุกขึ้นตามอาจารย์ออกไปติดๆ ก็คือเขานี่แหละ ตอนนั้นฉันก็แอบสงสัยนะว่าเขาจะรีบไปไหนหรือเปล่า

หรือว่ารำคาญฉันกับพี่นักรบที่นั่งทะเลาะกันก็เลยรีบลุกออกไป เอาจริงตอนนั้นฉันก็แอบหน้าเสียอยู่ไม่น้อยเลยนะที่เห็นเขารีบลุกออกไปแบบนั้น แต่ที่ไหนได้...

"ผมรอคุณอยู่ แต่ไม่อยากให้คุณลำบากถ้าพี่ชายคุณเห็น ก็เลยแอบรอให้พี่คุณลงไปก่อน"

"อ่อค่ะ..." ใช่ค่ะ เขาแอบมารอฉัน โดยที่ให้พี่บ้านั่นลงไปก่อนเพราะกลัวฉันจะโดนพี่ชายดุละมั้ง แต่เอาจริงๆ พี่ชายไม่ดุฉันหรอกแต่อาจจะหาเรื่องเขามากกว่าถ้าเข้าใกล้ทำเป็นคุยกับฉัน เพราะขนาดตอนอยู่ในห้องเรียนพี่ชายของฉันยังมองตาขวางเป็นว่าเล่นเลย

"แล้วตกลงคุณไปทานข้าวที่ไหน" คนตัวสูงตรงหน้าฉันเอ่ยถามอีกครั้ง ฉันที่ได้สติหยุดเขินก่อนจึงตอบกลับเสียงเล็กเสียงหวานกลับไป

"ศูนย์อาหารค่ะ"

"เค งั้นผมไปรอคุณแถวนั้น คุณลงก่อนได้เลยเผื่อพี่ชายคุณรอรับคุณอยู่หน้าประตูลิฟต์" โอ้ย! ฉันอยากเอากระเป๋าคลุมหัวแล้วนะ ยิ่งเข้าพูดเข้าแสดงออกด้วยความใส่ใจอ่อนโยนและเข้าใจฉันแบบนี้ ฉันก็ยิ่งรู้สึกใจเต้นแรงกับเขาขึ้นอีกเท่าตัวเลยอะ

คิดดูสิ ผู้หญิงที่ไม่เคยได้รับการถูกเข้าหาจากผู้ชายคนไหนมาก่อนในชีวิตเลยสักครั้ง แต่จู่ๆ วันนี้กลับถูกเข้าหาเรื่อยๆ แบบนี้แถมเขาก็ไม่ได้แสดงออกว่ารำคาญหรือเบื่อหน่ายเรื่องของพี่ชายฉันด้วย

เหอะให้ตายเถอะ ไม่เขินตัวบิดจนอยากแทรกแผ่นดินหนีก็เอาสิ เขินโว้ย!

"อื้ม งั้นตาลลงก่อนนะ"

"แทนตัวเองว่าตาลงั้นก็หยุดเรียกพี่ว่าคุณได้แล้วดิ"

"พี่ไทเกอร์..."

"ถ้าเรียกไทเกอร์ไม่ถนัดลองเปลี่ยนเป็น...เบ๊บได้นะ"

กรี๊ดด!! หนึ่ง สอง สาม! ฉันขอกรี๊ดในใจดังๆ สามครั้ง ไม่ไหว เขารุกฉันแรงมากเลย จะบ้าเหรอเรียกเบ๊บได้ไงเล่า แฟนยังไม่ได้เป็นเลย

"ได้ไงเล่า เราไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย" ฉันตอบกลับไปด้วยท่าทางเหนียมอายเบาๆ ก่อนที่จะหันไปเห็นยัยแพรวายืนมองฉันนิ่ง ทำให้ฉันที่ยิ้มเขินเมื่อกี้ถึงกับหุบยิ้มแทบไม่ทัน

คือฉันลืมไปเลยไง ว่ายัยแพรวามันยังไม่ได้รู้เรื่องนี้ คนที่รู้คือยัยเพอร์ลี่ต่างหาก ให้ตายเถอะเพื่อนฉันจะเอาไปบอกเฮียไคไหมเนี่ย

หมับ!

"เอ่อ งั้นตาลไปก่อนนะ" ฉันคว้าแขนยัยแพรวามาจับไว้จากนั้นก็หันไปบอกคนตัวสูงตรงหน้า บอกเสร็จฉันก็ลากเพื่อนเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

"แกจะบอกฉันได้ยัง ว่ารู้จักกับผู้ชายคนนั้นได้ยังไง แล้วเมื่อกี้ท่าทางแบบนั้นคืออะไร เขากำลังจีบแกเหรอตาล" ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกและฉันก้าวขาออกมายัยแพรวาที่เดินตามหลังมาก็เอ่ยถามฉันถึงเรื่องเมื่อกี้ทันที

ฉันที่ไม่สามารถจะปิดบังอะไรได้อีก จึงต้องหยุดเดินแล้วหันไปบอกความจริงทั้งหมดแทน

"อืม เขากำลังจีบฉัน"

"จีบแก! ยัยบ้านี้ แล้วเฮียรบรู้เรื่องนี้ยัง"

"ยัง พี่ชายฉันยังไม่รู้และแกก็ห้ามบอกเฮียไคด้วยนะ"