ตอนที่ 1104
บทที่1104 เพื่อผลประโยชน์ของผมด้วย
October 22, 2026
ทันทีที่เบอร์เกนกลับมาถึงบ้านพักส่วนตัวริมทะเล เขาก็พุ่งตรงไปที่ชั้นสอง
ยังไม่ทันที่พ่อบ้านจะรายงานสถานการณ์ให้เขาได้รู้
“โซเฟย่า”
เบอร์เกนเปิดประตูห้องด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่พอเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้อง สีหน้าของเขาก็บึ้งตึงทันที
“พ่อบ้าน”
“ท่านครับ ผมอยู่นี่ครับ” พ่อบ้านรีบเดินมาข้างๆเขา สองมือกุมไว้ด้านหน้าอย่างหวาดกลัว
เบอร์เกนหันกลับมา หรี่ตาลง แล้วจ้องมาที่เขาอย่างดุร้าย “คนล่ะ”
“คน คนถูกคุณผู้หญิงพาไปแล้วครับ” แม้ว่าพ่อบ้านจะกลัว แต่พ่อบ้านก็ยังตอบออกมาตามความจริง
เบอร์เกนก็โกรธจัดขึ้นมาทันที เส้นเลือดของเขาปูดโปนออกมา เขาตะโกนถามอย่างฉุนเฉียว “ก่อนฉันจะออกไป ฉันบอกนายไว้ว่ายังไง”
“ท่านครับ ผมขอโทษครับ ทั้งหมดนี้เป็นความผิดพลาดของผมเอง”
เรื่องมาจนถึงจุดนี้แล้ว พ่อบ้านไม่กล้าหลบเลี่ยงความรับผิดชอบอีก จึงทำได้เพียงยอมรับความผิดทุกอย่างไว้เอง
“พวกไร้ประโยชน์” เบอร์เกนยกเท้าขึ้นถีบด้วยความโมโห
พ่อบ้านถูกเตะโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้คนทั้งคนล้มลงไปกับพื้น ไม่กล้าส่งเสียงร้อง ก่อนจะรีบลุกขึ้นยืนทันที
“ท่านครับ คุณผู้หญิงยืนกรานที่จะพาคนไป ผมหยุดไว้ไม่ได้จริงๆครับ” พ่อบ้านอธิบาย
เบอร์เกนโกรธมากจนใบหน้าบิดเบี้ยวไปหมด เขากัดฟันกรอด แล้วพูดว่า “ลี่ซา อเนรีย์”
กว่าเขาจะจับเจียงสื้อสื้อมาได้ แต่ใครจะไปรู้ว่าจะถูกลี่ซาผู้หญิงขี้หึงเอาตัวไปซะได้
ลี่ซาท้าทายความอดทนของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เขากลัวตระกูลอเนรีย์ที่อยู่เบื้องหลังเธอก็จริง
แต่ครั้งนี้ เขาจะไม่ปล่อยเธอไปแน่ๆ
……
ลี่ซาทำตามคำพูดของกู้เนี่ยน จะทำตัวเป็นภรรยาที่อ่อนโยนและเข้าใจสามี
ในอดีต เธอเอาแจ่ใจตัวเองไม่ฟังใคร อาศัยอำนาจของตระกูล เพื่อบังคับให้เบอร์เกนทำในสิ่งที่เขาไม่ชอบ
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว เธอจะเชื่อฟังเขา
เขาบอกให้เธอไปทางไหน เธอก็จะไม่ไปในทางตรงข้ามแน่นอน
“มารี เธอคิดว่าถ้าคุณผู้ชายของเธอเห็นการเปลี่ยนแปลงของฉัน เขาจะตกหลุมรักฉันอีกครั้งอย่างที่ท่านผู้นั้นบอกจริง ๆ หรือเปล่า”
มารีเป็นคนรับใช้ของลี่ซามาหลายปีแล้ว ดังนั้นจึงเข้าใจถึงปัญหาความสัมพันธ์เธอกับเบอร์เกนดี
“ต้องสำเร็จสิคะ คุณผู้หญิง” มารีพูด “คุณผู้ชายจะต้องดีใจมากแน่ๆค่ะ ที่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของคุณผู้หญิง”
“จริงเหรอ” ลี่ซาตั้งตารอเป็นอย่างมาก
ในขณะนั้นเอง พ่อบ้านก็รีบเดินเข้ามา “คุณผู้หญิงครับ คุณท่านกลับมาแล้วครับ”
เมื่อลิซ่าได้ยินแบบนั้น เธอก็ลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ “เบอร์เกนกลับมาแล้วเหรอ”
“ครับคุณหญิง”
ลี่ซารีบจับชายกระโปรงวิ่งออกไป
“คุณผู้หญิงครับ…” พ่อบ้านอยากเตือนเธอว่าคุณท่านอารมณ์ไม่ดี แต่ก็ไม่ทันการซะแล้ว
ลี่ซารีบลงไปข้างล่าง พอเห็นเบอร์เกนนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ก็รีบเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว
“เบอร์เกนคะ” เธอมองเขาด้วยสีหน้าดีใจ “คุณกลับมาแล้วเหรอคะ”
เบอร์เกนลืมตาขึ้นมา ดวงตาของเขาเย็นชามาก
ความดีใจของลี่ซาชะงักไปกลางทาง แม้แต่รอยยิ้มของเธอก็ยังเกร็งค้างไปด้วย
“เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ” เธอถามอย่างห่วงใย
“คนอยู่ที่ไหน” เบอร์เกนเอ่ยถาม
แน่นอนว่าลี่ซารู้ว่าเขากำลังถามถึงใคร แต่ก็ยังแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “คน ใครคะ”
เบอร์เกนหรี่ตามอง “ลี่ซา อย่าท้าทายความอดทนของผมครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้”
“ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรอยู่” ลี่ซายังคงแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ก่อนจะยกยิ้มแล้วพูดต่อ “คุณอุตส่าห์มีเวลาว่างกลับมาทั้งที เดี๋ยวฉันไปสั่งให้ห้องครัวเตรียมอาหารที่คุณชอบนะคะ”
เมื่อพูดจบ เธอก็หันหลังเตรียมจะเดินไปที่ครัว
“ลี่ซา”
เสียงคำรามต่ำของเบอร์เกนดังขึ้นมาจากข้างหลัง
ลี่ซาหยุดเดิน รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป เธอหลับตาลง ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ แล้วหันกลับมา
“ใช่ ผู้หญิงคนนั้นถูกฉันพาไปเอง”
ลี่ซายอมรับ
เธอมองไปที่เบอร์เกนอย่างไม่เกรงกลัว