ตอนที่ 1130
บทที่1130 ไม่ระวังตัวไม่ได้
October 22, 2026
เช้าของวันนี้ เจียงสื้อสื้อยังเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เถียนเถียนอยู่ที่ชั้นบน พ่อบ้านก็เดินเข้ามาบอกว่ามีแขกมาขอพบเธอ
“แขกเหรอระ”
เจียงสื้อสื้อขมวดคิ้วมึนงง เช้าขนาดนี้ใครมาหาเธอกันนะ
“เถียนเถียน ลูกเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ลงไปกินอาหารเช้ากับพี่ชายของลูก รู้โอเคไหมจ้ะ”
“โอเคค่ะ”
“เด็กดี”
เจียงสื้อสื้อยิ้ม แล้วลูบหัวตัวเถียนเถียน ก่อนจะลุกเดินออกจากห้องไป
พอเดินไปที่ชั้นล่าง จึงเห็นกู้เนี่ยนยืนอยู่ในห้องรับแขก
“กู้เนี่ยน”
เธอวิ่งไปหาด้วยความดีใจ มองไปรอบ ๆ พบว่ามีเพียงกู้เนี่ยนมาคนเดียว ไม่มีคนที่เธอคิดถึงมาโดยตลอดคนนั้น
ความสิ้นหวังกระแทกเข้าที่หัวใจของเธออย่างรุนแรง ทำให้หัวใจของเธอเจ็บจนหายใจไม่ออก
“สวัสดีครับคุณนายน้อย” กู้เนี่ยนก้มศีรษะทำความเคารพ
“คุณเพิ่งมาถึงเหรอคะ” เจียงสื้อสื้อพยายามควบคุมอารมณ์ของเธอให้คงที่
“ครับ เพิ่งมาถึง”
“ยังไม่ได้กินข้าวเช้าใช่ไหมคะ”
“ยังครับ”
เจียงสื้อสื้อพยักหน้า “งั้นมากินข้าวเช้ากันก่อนค่ะ มีเรื่องอะไรกินข้าวเสร็จเราค่อยคุยกัน”
พอพูดจบ เธอก็หันหลังพาเขาไปที่ห้องอาหาร
กู้เนี่ยนไม่ขยับ แต่กลับพูดขึ้นมาว่า “ขอโทษครับ คุณนายน้อย เพราะพวกเราไร้ความสามารถ ถึงได้ยังหาตัวคุณชายไม่พบ”
เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและตำหนิตนเอง
เจียงสื้อสื้อส่ายหน้าเบา ๆ “กู้เนี่ยน คุณไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ฉันรู้ว่าพวกคุณพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อตามหาเฟิงเฉิน แล้วฉันก็เชื่อว่าพวกคุณจะต้องหาเขาเจอแน่ๆ”
“คุณนายน้อย”
พอได้ยินเธอพูดแบบนี้ กู้เนี่ยนยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้น
เจียงสื้อสื้อเลิกคิ้วขึ้น “หรือว่าพวกคุณไม่มั่นใจว่าจะหาเขากลับมาได้”
“มั่นใจครับ ต้องมั่นใจแน่นอนอยู่แล้ว” กู้เนี่ยนตอบโดยไม่ต้องคิด “พวกเราจะพาคุณชายกลับมาได้แน่นอน”
เจียงสื้อสื้อยกยิ้ม “งั้นก็ถูกต้องแล้วค่ะ”
กู้เนี่ยนเองก็ยิ้มเหมือนกัน
“ไปเถอะค่ะ ไปกินข้าวกันก่อน แล้วค่อยมาคุยกัน”
กู้เนี่ยนพยักหน้า “ได้ครับ”
……
เพราะการมาถึงของกู้เนี่ยน ทำให้เช้านี้ฟางยู่เชินไม่ได้ไปที่บริษัท
“ดื่มกาแฟสักแก้วไหม”
ฟางยู่เชินยื่นถ้วยกาแฟให้กู้เนี่ยน
กู้เนี่ยนรับมาอย่างรวดเร็ว “ขอบคุณ”
“สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง” ฟางยู่เชินถามพร้อมกับนั่งลง
กู้เนี่ยนจิบกาแฟ ก่อนจะตอบ “ยังไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย”
“ยังไม่มีวิธีหาข้อมูลประวัติเที่ยวบินของซ่างกวนหยวนเลยเหรอ” ฟางยู่เชินถามขึ้นมาอีกครั้ง
กู้เนี่ยนยิ้มอย่างขมขื่น “สำหรับเรื่องนี้ ซูหานกับชีซากำลังพยายามหาทางอยู่ แต่ก่อนที่ผมจะกลับมา พวกเขายังสืบหาไม่เจอ”
ฟางยู่เชินวางถ้วยลงบนโต๊ะกาแฟ นิ่งคิดอยู่สักพัก แล้วถามออกมา “พวกคุณเคยคิดบ้างไหมว่าบางทีเธออาจจะใช้บนเครื่องบินส่วนตัว”
“เครื่องบินส่วนตัวอย่างนั้นเหรอครับ”
“ใช่” ฟางยู่เชินพยักหน้า แล้วพูดวิเคราะห์ต่อ“ยกเว้นข้อมูลเที่ยวบินที่อาจถูกคนอื่นลบทิ้ง ที่จริงแล้วความเป็นไปได้ที่สูงที่สุดน่าจะเป็นเครื่องบินส่วนตัวมากกว่า”
กู้เนี่ยนนิ่งคิด ก่อนจะยิ้มออกมา “ทำไมพวกเราคิดไม่ถึงเรื่องนี้เลย”
“ความเป็นห่วงทำให้จิตใจว้าวุ่น ถ้าคุณรีบร้อนตามหาคน คุณจะมองผ่านบางเรื่องไป”
“งั้นฉันจะรีบติดต่อกับซูหาน ให้เธอตรวจสอบสถานการณ์ขออนุมัติเครื่องบินส่วนตัวในช่วงก่อนหน้านี้ อาจจะได้เบาะแสอะไรบ้าง”
“ผมคิดว่าน่าจะได้เบาะแสจากตรงนี้แน่ๆ”
เจียงสื้อสื้อจัดการกับลูกๆเสร็จก็เดินลงไปชั้นล่าง ตอนที่เธอเดินเข้ามา พอดีกับที่กู้เนี่ยนหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรคุย