บทที่ 1368 เธอไม่ได้ทำอะไรผิด!

"ฉันไม่ต้องการ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้!"ซ่างกวนหยวนลุกขึ้น แล้วก็ตะคอกใส่สารวัตรเฉิน "ฉันจะบอกอะไรให้นะ ถ้าเกิดว่าคุณไม่ยอมปล่อยฉันไปวันนี้ ฉันจะสร้างเรื่องจนคุณยอมปล่อยฉันไป"

พอพูดจบ เธอก็หยิบแก้วกาแฟบนโต๊ะแล้วปาลงที่พื้น เก็บเศษแก้วขึ้นมา แล้วก็จ่อไปที่คอของตัวเอง

"ถ้าเกิดว่าคุณไม่ยอมปล่อยฉันไป ฉันจะตายให้คุณดู!"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำขู่ของเธอ สารวัตรเฉินก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน

"หยวนหยวน เธออย่าเพิ่งใจร้อน เดี๋ยวพี่จะคิดวิธีช่วยเธอไปเอง"

ซ่างกวนเชียนอยากจะเข้าไปแย่งเศษแก้วมา แต่ว่าเพราะก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว ซ่างกวนหยวนกไก่ตื่นออกมา "อย่าเข้ามานะ ถ้าเข้ามาฉันจะแทงจริงๆ ด้วย!"

สีหน้าของซ่างกวนเชียนเปลี่ยนไปในทันที เราก็รีบหยุดฝีเท้าของตัวเอง

สารวัตรเฉินมองหน้าเธอด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วก็ตำหนิด้วยน้ำเสียงที่โมโห "ซ่างกวนหยวน คุณรู้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน!"

"ฉันรู้" ซ่างกวนหยวนตั้งใจที่จะไปจากที่นี่ให้ได้ แล้วก็พูดคำว่า "ถ้าเกิดว่าคุณยอมปล่อยฉันออกไป ฉันก็จะไม่ก่อเรื่อง!"

"เรื่องทุกเรื่องมันมีหลักฐานอยู่แล้ว ถ้าเกิดว่าคุณสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณได้ พวกเราก็จะปล่อยคุณไป"

"ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะตายอยู่ที่นี่แหละ!"

ซ่างกวนหยวนออกแรงที่มือ และส่วนปลายแหลมของเศษแก้วนั้นก็จิ้มตรงที่เนื้อของเธอ เลือดก็ไหลออกมา

"หยวนหยวน!"ซ่างกวนเชียนไม่ทันได้สนใจอะไรมากมาย รีบพุ่งเข้าไปจับมือของเธอไว้แล้วก็แย่งเศษแก้วนั้นมา

เธอก็แค่อยากจะขู่สารวัตรเฉินให้ตกใจเพียงเท่านั้น ก็เลยไม่ได้ออกแรงอะไรมาก แค่เป็นแผลนิดหน่อย

แต่ว่าซ่างกวนเชียนก็โกรธมาก เขาตะคอกใส่เธอด้วยเสียงที่ดังมาก "เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ? ก่อนจะทำอะไรช่วยพินิจพิเคราะห์หน่อยได้ไหม?"

"พี่ก็บอกแล้วไงว่าจะคิดวิธีช่วยเธอออกไป หรือว่ารอไม่ได้แม้แต่คืนเดียวเลยหรือไง?"

"ใช่ ฉันรอไม่ได้!"ซ่างกวนหยวนหันหน้ามา แล้วก็พูดอย่างมั่นใจ "ฉันไม่ได้ทำผิดอะไรแม้แต่นิดเดียว มีสิทธิ์อะไรมาขังฉันไว้ที่นี่? "

ซ่างกวนหยวนรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมเป็นอย่างมาก ฉันก็แค่อยากจะให้จิ้นเฟิงเฉินกลับมาอยู่กับเธออีกครั้งเท่านั้นเอง

เธอทำอะไรผิดอย่างนั้นเหรอ?

ไม่มี!

ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว!

เพราะเห็นว่าตาแดง หัวใจซ่างกวนเชียนก็รู้สึกเหมือนถูกบีบรัด เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ น้ำเสียงเบาลง "ก็แค่คืนเดียวเท่านั้น เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับเธอกลับบ้าน"

เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ซ่างกวนหยวนรู้ว่าไม่ว่าตัวเองจะก่อเรื่องแค่ไหน ตำรวจก็ไม่มีทางประนีประนอม

ดังนั้น เธอก็เลยยอมประนีประนอม

"ได้ แค่คืนเดียวเท่านั้นนะ"

ซ่างกวนเชียนหันหน้าไปมองสารวัตรเฉิน "รบกวนคุณไปเรียกคนมาใส่ยาให้เธอหน่อยครับ"

สารวัตรเฉินพยักหน้า "ครับ"

หลังจากซ่างกวนหยวนทำแผลเสร็จ ซ่างกวนเชียนก็พูดปลอบใจเธอ แล้วก็พาทนายกลับออกมา

......