บทที่ 255 ไม่ยินยอม

บทที่ 255 ไม่ยินยอม

จิ้นเฟิงเฉินเงียบ แน่นอนว่าเขามีความมั่นใจถึงได้ทำไปเช่นนี้

แต่เพื่อความสบายใจของพ่อจิ้น เขาจึงตอบอย่างไม่ใส่ใจ "แน่นอนครับ"

เมื่อได้คุยกับจิ้นเฟิงเฉินแล้ว พ่อจิ้นก็วางใจ

แม้จิ้นเฟิงเฉินจะทำงานได้อย่างเด็ดขาด แต่ก็รู้ขอบเขต เขามีวิธีที่ชาญฉลาดและรู้จักรักษาโอกาส

ที่ตอนแรกเขายกจิ้นกรุ๊ปให้จิ้นเฟิงเฉินดูแลก็เพราะรู้ความสามารถของจิ้นเฟิงเฉินดี

หลังจากวางสายพ่อจิ้นก็โทรกลับหาพ่อซูเพื่อบอกว่าเขาก็ไม่รู้แน่เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น

พ่อซูโกรธมาก โยนโทรศัพท์ลงอย่างหงุดหงิด

เขารีบโทรหาจิ้นเฟิงเฉินอีกครั้ง

ครั้งนี้จิ้นเฟิงเฉินกลับรับสายเขา

อารมณ์โกรธของพ่อซูยังไม่ทันหาย เขาบีบเค้นถาม "จิ้นเฟิงเฉินนี่มันหมายว่าว่าอะไรกันแน่? ทำไมต้องทำร้ายซูซื่อกรุ๊ปด้วย?"

พอเขาคิดว่าที่จิ้นเฟิงเฉินทำไปเพราะต้องการฮุบซูซื่อกรุ๊ปก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิด "ฉันถามแกหน่อยว่าที่ผ่านซูซื่อกรุ๊ป ลุงซูของแกไม่ดีต่อแกตรงไหนหรอ? ว่ามาซิ ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้แกต้องจัดการกับซูซื่อกรุ๊ปแบบนี้?"

จิ้นเฟิงเฉินหัวเราะเสียงเย็น "ผมว่าลุงซูต้องไปถามลูกสาวตัวดีจะดีกว่านะครับ ถ้าถามได้คำตอบที่กระจ่างแล้วค่อยมาถามผม"

พ่อซูไม่เข้าใจ เขาแค่ให้ซูชิงหยิงไปจัดการจีบจิ้นเฟิงเฉินให้ได้ไม่ใช่หรอ?

หรือว่าจีบไม่ติด แถมยังทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจแทนอีก?

เขาอดถามไม่ได้ "ชิงหยิงทำอะไรไป บอกลุงซูมา ถ้าเธอทำผิดจริงลุงซูจะให้เธอมาขอโทษทันทีเลย"

จิ้นเฟิงเฉินกลับไม่ได้ตอบทันที เพียงแค่พูดทิ้งไว้อย่างเย็นชาว่า "ไปถามเธอเองเถอะครับ"

พูดจบเขาก็กดจัดสายทันที

พ่อซูนั่งคิ้วขมวดครุ่นคิดอยู่นานก่อนที่จะให้ผู้ช่วยไปตามซูชิงหยิง

หลายวันมานี้ซูชิงหยิงไม่ได้อยู่ที่บริษัทOwenแต่อยู่ที่ซูซื่อกรุ๊ปพอดี

ไม่นานเธอก็ตามผู้ช่วยเข้ามา

"นายออกไปก่อน" ความในอย่านำออกความนอกอย่านำเข้า พ่อซูเป็นห่วงหน้าตาจึงไม่อยากให้ผู้ช่วยได้ยิน

เมื่อผู้ช่วยออกไปพ่อซูจึงถามซูชิงหยิงด้วยสีหน้าเย็นชาว่า "จิ้นเฟิงเฉินบอกว่าปัญหาอยู่ที่ลูก ไหนอธิบายให้พ่อฟังซิว่าทำไมเขาต้องเล่นงานซูซื่อกรุ๊ปของเรา"

ซูชิงหยิงหน้าซีดเผือดทันที

เธอเม้มปากแน่นไม่กล้าพูด

"ยังไม่ยอมพูดอีก?" พ่อซูมองเธออย่างหงุดหงิด

ซูชิงหยิงถึงกัดฟันพูด "หนูไม่ได้ตั้งใจ วันนั้นหนูพลั้งมือผลักเจียงสื้อสื้อ หนูไม่คิดว่ายัยนั่นจะกลิ้งตกเขา"

เธอยิ่งคิดไม่ถึงว่า เพื่อเจียงสื้อสื้อคนเดียวแล้วแม้แต่ความสัมพันธ์อันดีนานหลายปีของทั้งสองตระกูล เขาก็ไม่เอามันแล้ว

ซูซื่อกรุ๊ปสูญเสียหุ้นส่วนไปทีละคนๆและถูกบังคับให้ระงับโครงการใหญ่ๆหลายโครงการ ข่าวของเธอไม่ได้ไม่ชัดเจน แต่เธอเพียงแค่ไม่อยากจะเชื่อเลยและไม่กล้าที่จะเริ่มพูดกับพ่อซู

เรื่องมาถึงขั้นนี้......

เธอจึงทำได้แค่ขอความช่วยเหลือจากพ่อซู "ที่ซูซื่อกรุ๊ปต้องตกอยู่ในสภาวะลำบากแบบนี้ก็เพราะเจียงสื้อสื้อเป็นคนทำ"

พ่อซูไม่อยากจะฟังเธอพูดคำเหล่านี้จึงพูดออกไปว่าเธอเลอะเทอะใหญ่

จิ้นเฟิงเฉินเป็นใคร แล้วเธอยังกล้าไปทำให้เขาไม่พอใจ?

"ช่างเถอะ ลูกก็อย่าไปหาจิ้นเฟิงเฉินแล้วละกัน" พ่อซูไม่อยากให้ความหวังซูชิงหยิงอีก

ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ซูชิงหยิงไม่มีทางเอาชนะใจจิ้นเฟิงเฉินได้

ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่เธอทำยังล้มไม่เป็นท่า

"ผู้ชายมีตั้งมากมาย ลูกเป็นถึงลูกสาวคนโตของซูซื่อกรุ๊ป ยังจะกลัวหาผู้ชายไม่ได้หรอ?"

ในแวดวงนี้มีผู้ชายรวยอีกตั้งมากมายที่จะสามารถดองกับซูซื่อกรุ๊ปได้ ไม่ได้มีแต่จิ้นกรุ๊ป