บทที่ 256 ขอโทษ

บทที่ 256 ขอโทษ

ซูชิงหยิงทิ้งความหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเองไม่ลงจริงๆจึงฝืนทั้งอย่างงั้นไปสองวัน

แต่ซูซื่อกรุ๊ปตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกตัดเงินทุนทั้งหมดแล้ว

เธอกลัวสุดๆ ถ้าเกิดซูซื่อกรุ๊ปเกิดล้มละลายล่ะ......

เธอไม่กล้าคิดถึงผลที่ตามมาเลย เธอจึงต้องกัดฟันติดต่อจิ้นเฟิงเฉินไปก่อนด้วยความอัปยศ

ซูชื่อหยิงอยากจะนัดจิ้นเฟิงเฉินมาคุยกัน แต่จิ้นเฟิงเฉินกลับปฏิเสธ

เธอจึงต้องบากหน้าไปจิ้นกรุ๊ป

ทันทีที่เดินเข้าไปในล็อบบี้ของจิ้นกรุ๊ป ซูชิงหยิงกำลังจะกดลิฟต์ขึ้นไป แต่ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่หน้าประตูรั้วไว้

"พวกนายทำอะไร? ฉันคือลูกสาวตระกูลซู ไม่รู้จักฉันงั้นหรอ?" ซูชิงหยิงจ้องพวกเขา แม้แต่เธอก็กล้ารั้ง?

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมองหน้ากันแล้วพูดอย่างแข็งกร้าวว่า "คุณซูได้นัดกับประธานจิ้นไว้ก่อนรึเปล่าครับ?"

ซูชิงหยินส่ายหัว ตลกละ การที่เธอมาเจอจิ้นเฟิงเฉินจำเป็นต้องนัดล่วงหน้าด้วยงั้นหรอ?

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนึ่งในนั้นพูดขึ้น "งั้นก็ต้องขอโทษด้วยครับคุณซู เราไม่สามารถปล่อยให้คุณเข้าไปได้"

ซูชิงหยิงถูกเชิญให้ออกไป เธอขับรถออกไปด้วยความโกรธ

จนถึงตอนเย็นแม้ว่าเธอจะยังโกรธอยู่ แต่เธอก็จำต้องไปหาจิ้นเฟิงเฉิน

โชคดีที่เธออาศัยโอกาสที่กำลังรอเห็นจิ้นเฟิงเฉินขับรถกลับบ้านตระกูลจิ้นที่สี่แยกจึงรีบขับตามไป

เธอตามจิ้นเฟิงเฉินเข้าไป

จิ้นเฟิงเฉินถามเธอด้วยสีหน้าเย็นชาว่า "มาที่นี่ทำไม?"

ซูชิงหยิงหน้าแดง กล่าวขอโทษเขาติดๆขัดๆอย่างยากลำบาก

แต่ทว่าจิ้นเฟิงเฉินมองเธออย่างเย็นชา "คนที่เธอควรขอโทษไม่ใช่ฉันแต่คือสื้อสื้อ"

อะไรนะ?

ซูชิงหยิงไม่อยากจะเชื่อเลย แค่เธอจะมาขอโทษจิ้นเฟิงเฉินเธอยังทำใจอยู่นานมาก

นับประสาอะไรกับเจียงสื้อสื้อ เธอไม่มีวันไปแน่

ต่อให้ต้องตายเธอก็ไม่ทำ

ท่าทางแน่วแน่ของซูชิงหยิง จิ้นเฟิงเฉินจึงไล่เธอออกบ้านไป "งั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดกัน เธอไปเถอะ"

เมื่อถูกเขาขับไล่ ซูชิงหยิงไม่มีทางที่จะจากไปเช่นนี้แน่

ส่วนแม่จิ้นที่อยู่ชั้นบนได้ยินเข้าจึงเดินลงมามองซูชิงหยิงพร้อมถอนหายใจ จากนั้นก็เกลี้ยกล่อมจิ้นเฟิงเฉิน "แม่ว่ามันก็มากพอแล้ว ไม่จำเป็นบีบลุงซูถึงขั้นนี้"

จิ้นเฟิงเฉินมองซูชิงหยิงอย่างเย็นชา ท่าทีเขาชัดเจนว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง

เว้นแต่ซูชิงหยิงจะยอมขอโทษเจียงสื้อสื้อด้วยตัวเองอย่างจริงใจ มิฉะนั้นเขาจะไม่มีทางหยุด

ซูชิงหยิงไม่อยากจะเชื่อ หัวใจของเธอเจ็บจนหายใจไม่ออก

เธอทำเพื่อจิ้นเฟิงเฉินตั้งมากมาย แต่มันไม่เพียงไม่ได้รับความรักจากเขาแถมยังสร้างปัญหามาถึงขั้นนี้อีก

"เฟิงเฉิน นายจะทำให้ครอบครัวของเราสองคนต้องเป็นศัตรูกันเพียงเพราะเจียงสื้อสื้อจริงหรอ?" ซูชิงหยิงไม่รู้ว่าจริงๆเธอยังคงคาดหวังอะไรอยู่

จิ้นเฟิงเฉินไม่อยากจะเวลากับเธอ จึงไปพูดกับแม่จิ้น "แม่ครับไว้ผมจะมาหาวันอื่นนะครับ"

พูดจบเขาก็จากไปโดยไม่หันกลับมามอง

เมื่อซูชิงหยิงเห็นเขาจากไป สายตาเธอก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังและไม่เต็มใจ แล้วกล่าวลาแม่จิ้นอย่างหดหู่จากนั้นก็ออกจากบ้านตระกูลจิ้นไป

ทันทีที่ออกไปเธอก็ขับรถตามจิ้นเฟิงเฉิน

จิ้นเฟิงเฉินขับรถตรงไปที่โรงพยาบาล

เจียงสื้อสื้ออีกแล้ว เขามาหาเจียงสื้อสื้อ

ซูชิงหยินโกรธมากจนทุบพวงมาลัยรถทำให้รถเกือบชนใส่ต้นไม้ในลานจอดรถของโรงพยาบาล

เธอลงจากรถแล้วแอบเดินตามจิ้นเฟิงเฉินเงียบๆจนถึงหน้าห้องพักผู้ป่วยของเจียงสื้อสื้อ

จิ้นเฟิงเฉินผลักประตูเข้าไป หลังจากนั้นไม่นานซูชิงหยิงก็บุกพรวดเข้าไปโดยไม่เคาะประตู