บทที่ 372 อยากอยู่ข้างๆ เธอ

บทที่ 372 อยากอยู่ข้างๆ เธอ

จูบหน้าผากเธอเบาๆ ห่มผ้าให้เธอ จิ้นเฟิงเฉินจึงเดินออกไปเคลียร์งานของบริษัท

จนถึงห้าโมงเย็น เจียงสื้อสื้อตื่นขึ้นจากฝัน รู้สึกเหนื่อยล้าทั้งตัว ไม่รู้ว่าทำไมช่วงนี้เธอหลับลึกเล็กน้อย

มองไปข้างๆ ด้วยความเคยชิน ข้างตัวกลับว่างเปล่า ข้างนอกมีเสียงกดคีย์บอร์ด เหมือนกับว่ากำลังตอบกลับเธอ

เมื่อเห็นเสื้อผ้าที่พับอย่างเรียบร้อยข้างมือ เจียงสื้อสื้ออดไม่ได้ที่จะชมในใจ : คิดไม่ถึงว่าเขาจะใส่ใจขนาดนี้

เดินออกจากห้องพัก เห็นจิ้นเฟิงเฉินกำลังอ่านเอกสาร เจียงสื้อสื้อจึงนั่งอยู่ข้างๆ เล่นโทรศัพท์อย่างเงียบๆ

บรรยากาศเงียบสงบ มีเพียงเสียงพลิกไปมาของกระดาษ

แม้ว่าทั้งสองจะไม่มีบทสนทนา แต่บางครั้งที่เจียงสื้อสื้อเงยหน้า ก็สบตายิ้มของจิ้นเฟิงเฉิน ทำให้ เจียงสื้อสื้อพอใจมาก

นั่งบนโซฟาเหนื่อยแล้ว เจียงสื้อสื้อจึงออกไปเดินเล่น และถือกาแฟสองแก้วเข้ามาใหม่

เห็นนิ้วมือของจิ้นเฟิงเฉินยังคงกดคีย์บอร์ดไม่หยุด เจียงสื้อสื้อรู้ว่าตอนนี้เขากำลังเจอเรื่องลำบาก วางกาแฟลงเบาๆ ไม่ได้พูด

หลังจากที่จิ้นเฟิงเฉินดื่มกาแฟไปหนึ่งคำ ก็ทำงานต่อ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาอีก

จนถึงกลางคืน จิ้นเฟิงเฉินถึงลุกขึ้นจากที่นั่ง ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย ได้ยินเสียงกึกๆ

เหลือบมองเจียงสื้อสื้อ เห็นเธอกำลังตั้งใจอ่านหนังสือ

เห็นดังนี้ จิ้นเฟิงเฉินเดินมาข้างเธออย่างเงียบๆ รอเธอไม่รู้ตัว หยิกแก้มเธอเบาๆ

เจียงสื้อสื้อที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหันรีบหันมามอง เห็นจิ้นเฟิงเฉินยิ้มร้ายใส่เธอ

“ทำไมนายชอบทำแบบนี้ทุกครั้งเลย ถ้ายังครั้งหน้าอีกฉันจะไม่สนใจนายแล้ว”

พูดจบยังทำท่าทางโกรธ หันหน้าไปอีกข้าง

จิ้นเฟิงเฉินรีบนั่งลงข้างเธอ พูดขออภัย “พอแล้ว ฉันผิดไปแล้วครับคุณภรรยา สัญญาว่าจะไม่มีครั้งหน้า วันนี้ลำบากเธออยู่กับฉัน”

เจียงสื้อสื้อฟังแล้วพิงอกเขา พูดอ้อนๆ “ฉันรู้ว่าตอนนี้นายยุ่งมาก แต่ก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดี”

“คุณชายคะ ฉันเข้ามาได้ไหมคะ?”

ขณะที่ทั้งสองกำลังเอาใจกันอยู่ เสียงของจื่อเฟิงก็ดังมาจากข้างนอก

“เข้ามา” จิ้นเฟิงเฉินพูดเสียงเย็น

จื่อเฟิงเข้าห้องแล้วเห็นทั้งสองอยู่บนโซฟา อดไม่ได้ที่จะกำมือแน่น สายตาที่มองไปยังเจียงสื้อสื้อเต็มไปด้วยความเยือกเย็น

แต่ว่าเวลารายงานข่าวให้ จิ้นเฟิงเฉิน รีบเปลี่ยนการกระทำ

“คุณชายคะ ตรวจพบองค์การที่อยู่เบื้องหลังของทั้งสองแล้วค่ะ ทั้งสองเป็นสมาชิกของกลุ่มมาเฟียในเยอรมนี สมาชิกของกลุ่มมาเฟียนี้ส่วนใหญ่จะชอบทำความชั่วค่ะ”

ได้ยินที่จื่อเฟิงพูด จิ้นเฟิงเฉินขมวดคิ้ว มองไปที่เจียงสื้อสื้ออย่างเป็นห่วง

ถ้าหากคนพวกนี้ปรากฏตัวที่นี่ พวกเขาก็จะพุ่งเข้าหาคนที่อยู่รอบข้างเขา งั้นสื้อสื้อของเขาอาจจะตกอยู่ในอันตราย

ไม่ เขาไม่มีทางให้สื้อสื้อของเขาตกอยู่ในอันตราย

คิดถึงที่นี่ จิ้นเฟิงเฉินสั่งจื่อเฟิง “ต่อจากนี้เธอก็อยู่ข้างสื้อสื้อ ปกป้องความปลอดภัยของสื้อสื้อ”

สำหรับทักษะของจื่อเฟิง จิ้นเฟิงเฉินยังวางใจได้ อย่างไรก็ตามเขาเป็นคนสอนเธอเองกับมือ