บทที่ 519 รถคันที่ก่อเหตุหลบหนี

บทที่ 519 รถคันที่ก่อเหตุหลบหนี

ด้วยเหตุการณ์ยาแท้งลูกของครั้งที่แล้ว เจียงสื้อสื้อรู้สึกไม่ชอบเจียงเจิ้นอยู่ในใจลึกๆ เลยไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงที่ดี “มีอะไรก็รีบพูดมา คราวนี้คุณอยากจะทำอะไรอีก?”

ตะคริวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจียงเจิ้น

ทนายความยืนขึ้น และอธิบายแทนเจียงเจิ้นว่า “ให้ผมมาอธิบายเถอะ คุณเจียงสื้อสื้อ อย่าถือโกรธพ่อของคุณขนาดนี้ ที่เขาให้คุณมาในวันนี้ เพราะเขาอยากจะโอนหุ้นของบริษัทให้คุณ”

เจียงสื้อสื้อได้ยินคำนี้ และตกตะลึงไปหลายวินาที

เธอไม่สามารถรับเรื่องนี้ได้ในเวลาสั้นๆ

แต่ไม่มีใครสังเกตเห็น ข้างนอกประตู มีดวงตาที่ดุร้ายคู่หนึ่ง จ้องมองสิ่งนี้ทั้งหมดอยู่

เสิ่นซูหลันเกลียดจนจะเป็นบ้า

ตั้งแต่เมื่อวาน เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเจียงเจิ้น ดังนั้นเธอจึงตามมา

โดยไม่คาดคิด ให้เธอได้ยินทั้งหมดนี้

เธอกำหมัดแน่น เล็บของเธอแทบจะจมลงไปในเนื้อ

“เจียงเจิ้น คุณกล้าดียังไงถึงทำกับฉันเช่นนี้ได้!?” เสิ่นชูหลันพึมพำอย่างประหม่า

และยังมีเจียงสื้อสื้อ ยัยตัวแสบคนนั้น ถ้าเธอไม่อยู่แล้ว งั้นทรัพย์สินทั้งหมด ก็จะตกเป็นของนวลนวล

ความบ้าคลั่งบนใบหน้าของเสิ่นซูหลันนั้นมันน่ากลัวมาก

ภายในสำนักงานทนายความ

เจียงสื้อสื้อจับปากกา มือของเธอสั่นตลอดเวลา

เธอรู้สึกมึนงงเล็กน้อย และยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เจียงเจิ้นจะทำเช่นนี้

“สื้อสื้อ ลงชื่อที่นี่เถอะ” เสียงที่อ่อนโยนของเจียงเจิ้นดังขึ้นที่ข้างหูของเธอ

เจียงสื้อสื้อตอบสนองกลับคืนมา และมองเขาอย่างซับซ้อน

ไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เธอไม่กล้าที่จะคิดเลย เธอกับเจียงเจิ้น จะมีวันที่สงบสุขเช่นนี้

“ฉัน........” เสียงของเจียงสื้อสื้อแหบแห้ง เพียงแค่พูดออกมาแค่คำเดียวก็หยุดไป

แต่เจียงเจิ้นขัดจังหวะเธอ และพูดอย่างหนักแน่นว่า “นี่คือสิ่งที่คุณสมควรได้รับ และพ่อก็มีเพียงสิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่จะให้คุณได้ อย่างอื่นพ่อคิดว่าคุณไม่อยากได้หรอก ดังนั้น คุณต้องรับมันมันไว้”

เจียงสื้อสื้อลงนามในที่สุด

ดังที่เจียงเจิ้นกล่าว นี่คือสิ่งที่เธอสมควรได้รับ หากเธอไม่รับมัน ก็จะมีคนเอามันไปแล้วทำให้เสียไป

หลังออกมาจากสำนักงาน เจียงสื้อสื้อยังคงเงียบอยู่ตลอด

ทำให้เจียงเจิ้นที่อยากคุยกับเธอก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง และรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ตอนนี้เขาไม่มีอะไรจะขอแล้ว เพียงแค่หวังว่าสื้อสื้อจะสามารถคุยเรื่องทั่วไปกับเขาได้บ้าง

เช่นชีวิตของเธอ งานของเธอ เหมือนกับพ่อทั่วไป

อันที่จริงสิ่งนี้สามารถทำได้เมื่อหลายปีก่อน แต่เขาได้ตัดสิ่งนี้ออกไปโดยตัวเขาเอง

เมื่อถึงที่ประตู เจียงสื้อสื้อก็เอ่ยปากพูดในที่สุด “ฉันขอตัวจากไปก่อน”

เจียงเจิ้นรีบตอบว่า “เฮ้ โอเค อันนั้น มีคนมารับคุณหรือเปล่า คุณขับรถด้วยตัวเองไม่สะดวกใช่ไหม หรือว่าพ่อ........”

แต่เดิมเขาอยากจะพูดว่าหรือว่าให้พ่อไปส่งคุณ แต่ถูกเจียงสื้อสื้อปฏิเสธ

เธอพูดอย่างไม่อ้อมค้อมว่า “ไม่ต้อง”

เจียงสื้อสื้อเดินไปที่รถ แต่ไม่รู้ว่าทำไม ฝีก้าวเดินของเธอรู้สึกหนักเล็กน้อย

เธอก็รู้สึกอึดอัดมากเช่นกันเธอมองย้อนกลับไป

เจียงเจิ้นยืนอยู่ที่นั่น โดยไม่ขยับ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจากลา

ไม่คาดคิดว่าทันใดนั้นเจียงสื้อสื้อก็หันกลับมามอง เขาหลบสายตา และถามว่า “มีอะไรหรือ?”

เจียงสื้อสื้อมองไปที่เขา ขณะที่กำลังจะพูด

ทันใดนั้นการแสดงออกของเจียงเจิ้นก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาก็วิ่งเข้าไปด้วยความสยดสยอง

จากนั้นเจียงสื้อสื้อก็รู้สึกได้ถึงแรงที่กำลังมา เธออุ้มท้องของเธอ และเดินโซเซไปสองสามก้าวก่อนที่จะยืนนิ่ง ในใจของเธอรู้สึกโกรธมาก