บทที่ 217 สาเหตุที่ไม่เสถียร

บทที่ 217 สาเหตุที่ไม่เสถียร

"ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอก แต่หลังจากที่อาช่วยจัดการเด็กผู้หญิงคนนั้นแล้ว แกต้องฝึกฝนอย่างหนัก อย่างนี้จะทำให้ลุงไม่ต้องรู้สึกเหนื่อยเปล่า" อู๋จิ่วโยโบกมือลา พร้อมทั้งเอ่ยขึ้นในความเป็นจริงเขายอมรับปากเติ้งซื่อชี ไม่ได้ทำเพื่อเติ้งซื่อชี ทั้งหมดหรอก แต่เพื่อตัวเขาเองด้วย

เขาติดอยู่ในขั้นอ้านจิ้งขั้นกลางมาเจ็ดปี แม้ว่าการฝึกฝนวิทยายุทรยู่นู จะทำให้เขาสามารถเหาะเหินได้หนึ่งวันพันลี้ก็ตาม แต่ระดับอ้านจิ้งขั้นกลางเขาก็ไม่สามารถบรรลุผ่านได้

จิตวิญญาณในตัวเด็กผู้หญิงธรรมดา ไม่ค่อยมีประโยชน์สำหรับเขาสักเท่าไหร่

สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือ ความมีชีวิตชีวาของหญิงสาวที่บริสุทธิ์มากขึ้น

เย่ไห่ถังเป็นตัวเลือกที่ดีมาก

ร่างกายบริสุทธิ์ แถมยังอยู่ในขั้นหมิงจิ้งขั้นสูงจิตวิญญาณในร่างกายได้รับการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ

ถ้าเขาสามารถดูดซับพลังในร่างกายของเย่ไห่ถังได้ เขาก็น่าจะบรรลุไปถึงอ้านจิ้งขั้นสูง

ถึงตอนนั้น เขาก็สามารถไปได้ทุกที่บนโลกใบนี้

แต่ไม่เหมือนตอนนี้ ที่ต้องคอยอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ จากการหนีการตามล่าจากคนในสมาคม

“ลุงอู๋ ต่อไปหลานจะตั้งใจเรียนและจะไม่ทำให้ลุงอู๋ผิดหวัง” เติ้งซื่อชีกำหมัดด้วยความตื่นเต้น หลังจากจัดการเย่ไห่ถังได้ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือขึ้นขี่บนสะโพกของเย่ไห่ถัง จัดการข่มเหง พร้อมทั้งระบายความอัปยศอดสูทั้งหมด ที่เขาได้รับมาตลอดหลายปีนี้

อู๋จิ่วโยพยักหน้าเล็กน้อย พรสวรรค์ของเติ้งซื่อชีถือว่าไม่เลว แม้ว่ามันจะเทียบไม่ได้กับเย่ไห่ถังแต่มันก็มากกว่าชายหนุ่มธรรมดามี มีความหวังที่จะฝ่าไปยังอ้านจิ้ง ได้

"ลุงอู๋หลานต้องการจัดการตอนพวกมันนัดทานข้าวเย็นกัน ถึงเวลาคุณจัดการไอ้หญิงชั่วหลิ่วชิงผมจะจัดการกับไอ้เศษสวะนั่นเอง” เติ้งซื่อชี พูดว่า กลางคืนเป็นเวลาที่ดีที่สุด เขากำลังจะหักกระดูกของเฉินเฟิง ทีละท่อนๆ ต่อหน้าเย่ไห่ถัง! เพื่อให้เย่ไห่ถังรู้ว่า สิ่งที่เธอเลือกมันโง่แค่ไหน!

"โอเค" อู๋จิ่วโยพยักหน้า หนึ่งในสามคน ที่อยู่ในขั้นอ้านจิ้งขั้นต้นก็มีแค่หลิ่วชิง แต่วึ่งจะเป็นแค่ขั้น อ้านจิ้งขั้นต้นแต่การต่อสู้ของหลิ่วชิงเป็นเพราะการบาดเจ็บก่อนหน้านั้น ทำให้พลังหมิงจิ้งขั้นสูงไม่ได้แข็งแกร่งสักเท่าไหร่

เขาสามารถจัดการได้ด้วยมือข้างเดียว

ไม่นาน เวลาก็มาถึงกลางคืน

คนจากตระกูลเย่พาเฉินเฟิงไปที่บ้านพักที่ตกแต่งสไตล์โบราณบนภูเขา

วิลล่าแห่งนี้ เป็นอุตสาหกรรมของครอบครัวเย่ ในอ่าวโป๋ไห่ซึ่งรวมการจัดเลี้ยงวันหยุดและความบันเทิงไว้ด้วยกัน ในวันธรรมดา จะไม่เปิดบริการให้คนภายนอก แต่จะเอาไว้ต้อนรับเฉพาะแขกคนสำคัญในตระกูลเย่เท่านั้น

หลังจากเดินเข้าประตูไปแล้ว กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้ก็ลอยเข้าจมูก มันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายขึ้นเยอะ

อาหารเย็นวันนี้ เป็นอาหารค่ำแบบส่วนตัว เย่ไห่ถังจึงไม่ได้มีพิธีรีตองมากมาย

แค่จัดทำในสนามในตัวร้าย ทำอาหารประจำบ้านง่ายๆ เท่านั้น

ในสนามหน้าบ้าน ไม่มีใครอื่นนอกจากเย่ไห่ถัง และหญิงชราหลังโก่งคนหนึ่ง

เฉินเฟิงไม่ได้สนใจเย่ไห่ถังมากนัก แต่หญิงชราที่อยู่เบื้องหลังเย่ไห่ถังทำให้เฉินเฟิงประหลาดใจเล็กน้อย

หญิงชราตรงหน้า รูปร่างที่ง่อนแง่น ใบหน้าแก่ที่เหี่ยวแห้งเต็มไปด้วยรอยย่น เหมือนรอยพับ เห็นได้ชัดว่าริ้วรอยดังกล่าวไม่ได้เกิดจากกาลเวลา แต่ดูเหมือนว่าจะเกิดจากบาดแผล จากการถูกดูดวิญญาณไป