บทที่ 292 จุดอ่อน

บทที่ 292 จุดอ่อน

ฉินเสวี่ยนหรัวยิ้มหวานบอกว่า: “บอกคุณอย่างไม่ปิดบังเลยนะ เฉินห้าวเทียนดีกับฉันไม่น้อย”

“ดีไม่น้อย?” เสี้ยเมิ่งเหยาอึ้ง

“อืม ก็ดีนะ”

“เขาเข้าอกเข้าใจฉัน อ่อนโยนมาก แทบจะเป็นสามีที่เพอร์เฟคส์เลยทีเดียว”

มีข้อเสียแค่อย่างเดียวคือ...เขาไม่ได้รักฉัน” ฉินเสวี่ยนหรัวพูดตรงประเด็น และเผยรอยยิ้มขืนบนใบหน้าเธอ

เสี้ยเมิ่งเหยาเม้มปาก ไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้เธอรู้สึกเห็นใจฉินเสวี่ยนหรัวขึ้นมา

ฉินเสวี่ยนหรัวในตอนนั้นเรียกได้ว่าเป็นคุณหนูตระกูลสูง ฐานะดีเยี่ยมไม่พอ ยังเป็นเจ้าหญิงน้อยตระกูลฉินที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของตระกูล รับรองว่าคนตามจีบไม่น้อยแน่

แต่สุดท้ายเธอกลับแต่งงานกับเฉินห้าวเทียน

แต่งงานกับเฉินห้าวเทียนที่ทั้งหัวใจเต็มไปด้วยซูจ้าวชิง

เธอร่วมเรียงเคียงหมอนกับเฉินห้าวเทียนมาห้าหกปี มอบความสวยความสาวที่มีค่าที่สุดของผู้หญิงคนหนึ่งให้เขาไป แต่สุดท้ายกลับไม่ได้แม้แต่จะเข้าไปอยู่ในใจเฉินห้าวเทียนเลย

“ไม่ต้องเห็นใจฉัน คนอย่างฉันฉินเสวี่ยนหรัว ไม่ต้องการความเห็นใจจากใครทั้งสิ้น”

ฉินเสวี่ยนหรัวมองเสี้ยเมิ่งเหยาหนึ่งที พลางยิ้มบาง

“ฉันไม่ได้เห็นใจคุณ” เสี้ยเมิ่งเหยาปฏิเสธปากแข็ง

“งั้นหรอ?” ฉินเสวี่ยนหรัวไม่แยแส

แต่เธอไม่คิดจะจิกคำถามนี้ต่อไป และวกคำถามกลับมาที่เฉินเฟิง: “คุณรู้ไหมว่า ตระกูลเฉินว่ายังไงหลังเฉินอิงโรกลับไปที่ตระกูลแล้ว?”

“ว่ายังไง?”

“เดือดพล่านเป็นไก่โดนน้ำร้อนลวกน่ะสิ” ฉินเสวี่ยนหรัวพูดตรงเผง

“พี่ชายเฉินอิงโร เฉินอิงไฉรีบนำกลุ่มชิงหลงกลับมาจากกองทัพเป่ยเจียง”

“พี่สาวเฉินอิงโร เฉินอิงจี รวบรวมจอมยุทธ์แทบทั้งหมดในฮงเยคลับ”

ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินโป๋ยุงห้ามไว้ พวกเขาคงบุกมาเมืองชางโจวตั้งแต่เมื่อวานซืนแล้ว”

“เฉินโป๋ยุง...ทำไมต้องห้ามไว้?” เสี้ยเมิ่งเหยาอดถามไม่ได้ เฉินโป๋ยุงเป็นเจ้าบ้านอันดับสองของตระกูลเฉิน เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีฐานอำนาจมากที่สุดในตระกูลเฉินรองจากเฉินเจิ้นหนาน

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ?” ฉินเสวี่ยนหรัวเบ้ปาก: “เจ้าจิ้งจอกเฒ่านั่นในสมองคิดอะไร ฉันไม่รู้หรอก แต่ว่าเรื่องนี้เขาคงไม่ยอมจบง่ายๆแบบนี้แน่”

“ไม่นานเขาต้องมาหาเรื่องเฉินเฟิงแน่”

ใบหน้าเสี้ยเมิ่งเหยาฉายแววเป็นห่วงวาบขึ้นมา ไม่ต้องสงสัยเลย อำนาจล้นฟ้าของตระกูลเฉินไม่ใช่อะไรที่เฉินเฟิงจะต้านทานได้เลย

“คุณหนูเสี้ย รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงอยากให้คุณหย่ากับเฉินเฟิง?” ฉินเสวี่ยนหรัวถามยิ้มๆ

“เพราะอะไร?” เสี้ยเมิ่งเหยาถามกลับเสียงเย็น ไม่ว่าเป้าหมายของฉินเสวี่ยนหรัวคืออะไร เวลานี้เธอจะเผยไต๋ไม่ได้

“เพราะคุณคือจุดอ่อนของเฉินเฟิง”

ฉินเสวี่ยนหรัวมองเสี้ยเมิ่งเหยาด้วยแววตาจริงจัง “ครั้งนี้ที่เฉินโป๋ยุงไม่ลงมือกับเฉินเฟิง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเกรงเฉินเจิ้นหนาน แต่อีกส่วนเพราะคุณ”

“เพราะฉัน?” เสี้ยเมิ่งเหยาขมวดคิ้วมุ่น ทำหน้าไม่เข้าใจ

“ใช่ เพราะคุณ”

“เฉินโป๋ยุงรู้ดีถึงความสัมพันธ์ของคุณกับเฉินเฟิง ถ้าเขากำคุณไว้ ก็เท่ากับกำเฉินเฟิงไว้ได้ ดังนั้นขอแค่คุณอยู่ที่ชางโจว เขามาแก้แค้นกับเฉินเฟิงเมื่อไหร่ก็ได้” ความหมายที่ฉินเสวี่ยนหรัวพูดมันบอกชัด