บทที่ 700 ความโมโหของข่ายซ่า

บทที่ 700 ความโมโหของข่ายซ่า

เวลานี้ข่ายซ่าก็แค่รู้สึกร่างกายแผ่วเบา เวลานี้เขารู้สึกเหมือนฝัน แค่ว่าฝันนี้ เป็นฝันร้าย

เขาตั้งใจส่งสายตาไปยังเฉินเฟิง คนประเทศหวาที่ต้อยต่ำในสายตาของเขา ตอนนี้ในสายตาของเขากลับดูลึกลับอย่างเทียบเทียนไม่ได้

เขากับองค์หญิงแอนนี่มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่ ถึงได้ทำให้องค์หญิงแอนนี่ไม่เห็นครอบครัวโรโปรีในสายตา

มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่ ถึงได้ทำให้องค์หญิงแอนนี่พูดจาเหยียดหยามเขาต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้

"ทำไม? "

ตอนนี้ข่ายซ่าคิดยังไงก็คิดไม่ออก ทันใดนั้นเรือนร่างของเฉินเฟิง ก็ได้กลายเป็นสิ่งที่อยู่ในสายตาของเขาทั้งหมด

นี่ไม่เพียงแต่เป็นข้อสงสัยของข่ายซ่า ภายในใจของทุกคนที่อยู่ในงานก็คิดแบบนี้ ทว่าไม่ว่าผลสรุปจะเป็นอย่างไร ทายาทสืบทอดครอบครัวโรโปรีท่านนี้ หลังจากที่ข่ายซ่าจบจากงานเลี้ยงนี้ ก็จะกลายเป็นที่นินทาในปากของทุกคน

สถานที่บางแห่งในลอนดอน ในวิลล่าแห่งหนึ่ง

"กลับเป็นเขา! "

ซูซานรู้สึกว่าเฉินเฟิงคุ้นตา ก็เพราะว่าก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นรายงานหนึ่งหน้าที่เกี่ยวกับเฉินเฟิง

แค่ว่าปกติเธอมัวยุ่งกับอย่างอื่น ไม่ได้สังเกตมอง อีกอย่างทีแรกเธอก็นึกว่าพวกเขาก็ไม่มีทางคบหากับเฉินเฟิงอยู่แล้ว

ตอนนี้เขาก็ได้เห็นรายงานหน้านั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เฉินเฟิงฆ่านินจาประเทศญี่ปุ่นมากมาย แม้กระทั่งอันดับเทพที่สิบแปดและสามสิบแปดที่เป็นผู้แกร่งกาจก็ยังตายในมือของเขา

ซูซานจับหนังสือพิมพ์ไว้ สองมือสั่นเทา "เฉินเฟิง คนๆ นี้อันตรายเกินไป ยังไงก็บอกคุณชายข่ายซ่าก่อนจะดีกว่า! "

เธออดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดถึงตอนที่อยู่สนามบิน พวกเขากับเฉินเฟิงมีเรื่องกันเล็กน้อย ถึงแม้จะไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ทว่ายังไงก็รู้สึกไม่พอใจกันอยู่บ้าง ซูซานรู้ตัวว่าต้องบอกข่ายซ่าหน่อย จึงตัดสินใจเอามือถือออกมาแล้วโทรเบอร์ของช่ายซ่า

"ตู๊ด! ตู๊ด! ตู๊ด! "

หอคอยลอนดอน ในปราสาท ทีแรกนี่ก็เป็นงานวันเกิดที่ครึกครื้น ทว่าตอนนี้ในงานเลี้ยงกลับเงียบกริบอย่างผิดปกติ ไม่มีใครพูด บรรยากาศน่าแปลกมาก

"ติ้งๆๆ! "

เสียงโทรเข้าอันหนวกหูดังขึ้น ทำให้ทำลายบรรยากาศที่อึดอัด ทุกคนต่างก็มองไป ก็เห็นมือถือของข่ายซ่า

ข่ายซ่าควักมือถือออกมา แล้วกดรับสายด้วยสีหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

"คุณชายข่ายซ่า ฉันคือซูซาน ฉันเพิ่งจะสืบประวัติของคนประเทศหวาคนนั้นมา! "

เพิ่งจะรับสาย ซูซานก็พูดขึ้นโดยตรง

"อะไรนะ? ทำไมเธอถึงรู้ว่าฉันกำลังจะให้เธอไปสืบประวัติของเขาล่ะ! "

ข่ายซ่านิ่งงัน เรื่องนี้เพิ่งจะเกิดขึ้นได้ไม่นาน ต่อให้การกระจายข่าวจะว่องไว ตอนนี้ซูซานก็ไม่มีทางรู้เร็วขนาดนี้

"คือว่า......."

ซูซานนิ่งเงียบไปสักพัก ทันใดนั้นก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไง

ทีแรกเธอรู้สึกว่าก่อนหน้านี้เฉินเฟิงคุ้นตาเล็กน้อย ทว่าตอนที่เธอเห็นหนังสือพิมพ์ ก็สะดุ้งตกใจจนทั้งเรือนร่างเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น กลัวว่าข่ายซ่าจะผิดใจกับฝ่ายตรงข้าม ดังนั้นจึงได้ตัดสินใจด้วยตัวเองว่าต้องบอกเขาหน่อย นึกไม่ถึงว่าตอนนี้ข่ายซ่ากลับให้เธอไปสืบเฉินเฟิง

"คุณชายข่ายซ่า ทำไมหรอ หรือว่าท่านกับคนประเทศหวาเกิดปัญหากัน? "

ภายในใจของซูซานจึงมีความคิดที่ไม่อัศจรรย์ ทว่าเธอเข้าใจดีในนิสัยของข่ายซ่า ดังนั้นไม่กล้าถามโดยตรง จึงได้แอบพูดโดยทางอ้อม "เมื่อครู่ฉันไปเจอข่าวที่รายงานเกี่ยวกับประเทศหวาโดยไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้นเลยอยากจะรายงานกับท่านหน่อยค่ะ! "

"เธอว่ามา ไอ้สารเลวนั่นมีฐานะอะไร! " ตอนนี้ข่ายซ่ากำลังเคร่งเครียด จึงพูดด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร