ตอนที่ 118 เมาเหล้า

ตอนที่ 118 เมาเหล้า

“ดื่มต่อ” เฉินเฟิงยิ้มและพูดขึ้น สวีตงเหลียงหาที่ตายจริงๆ ท้าอะไรกับเขาไม่ท้า ต้องมาท้าดื่มเหล้า เขาฝึกวิชาพลังลมปราณมานาน ไม่ว่าจะดื่มเหล้าขาวมากเท่าไหร่ พลังลมปราณของเขาก็จะขับออกมาได้หมด หรือจะเรียกได้ว่าพันแก้วไม่มีล้ม

สีหน้าของสวีตงเหลียงเปลี่ยนไป แต่ไม่พูดอะไรต่อ หยิบแก้วขึ้นมาดื่มจนหมด แต่ครั้งนี้ เขากลับไม่รู้สึกสบายเหมือนสองแก้วที่ผ่านมา รู้สึกว่าใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว

แม้ว่าเขาจะคอแข็ง แต่ก็ไม่ดีจนถึงขั้นดื่มเหล้าขาวเหมือนน้ำเปล่าได้

“ยังดื่มต่อได้อีกไหม?” เฉินเฟิงมองสวีตงเหลียงอย่างอดขำไม่ได้

“ทำไมจะดื่มไม่ได้! ฉันเพิ่งจะเริ่มอุ่นเครื่อง” สวีตงเหลียงฝืนทนต่อ

“ขอให้เป็นแบบนั้นจริงๆนะ” เฉินเฟิงหัวเราะ จากนั้นเปิดเหมาไถขวดต่อไป เงยหน้าขึ้น กระดกดื่มเข้าไป

สายตาของทุกคนมองตรงไป จนรู้สึกเหมือนว่าเฉินเฟิงกำลังดื่มน้ำเปล่า

“ปั้ง!”

สวีตงเหลียงขว้างแก้วเหล้าลงไปบนโต๊ะอย่างแรง หน้าแดงหูแดงมองไปที่เฉินเฟิง

เฉินเฟิงยกเหมาไถขึ้นมาดื่มต่อจนหมด

ทั้งสองสลับกันดื่มไปมา ภายในเวลาสามนาที ขวดเหล้าขาวเปล่าแปดใบก็วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ

เฉินเฟิงดื่มเหมาไถคนเดียวแปดขวด แต่สวีตงเหลียง แม้ว่าจะดื่มน้อย แต่รวมกันก็เกือบสองกรัมแล้ว

เมื่อเห็นเฉินเฟิงมีท่าทีเหมือนคนปกติทั่วไป สวีตงเหลียงกลับหน้าแดงเหมือนตูดลิง เห็นได้ชัดว่าเหล้าขาวเริ่มออกฤทธิ์แล้ว ภาพตรงหน้าของสวีตงเหลียงในตอนนี้ มีเพียงแค่เงาของผู้คน

เฉินเฟิงกระดกดื่มเหล้าขาวอีกขวดจนหมด ในที่สุดสวีตงเหลียงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“เด็กเสิร์ฟ! เข้ามาเดี๋ยวนี้!” สวีตงเหลียงที่ตอนนี้ตาแดงมาก ตะโกนออกไป

“คุณผู้ชาย มีอะไรให้รับใช้รึเปล่าคะ?” เด็กเสิร์ฟรีบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตกใจ

สวีตงเหลียงชี้ไปที่เหมาไถตรงหน้า ต่อว่าขึ้น: “เหมาไถของร้านพวกเธอ เป็นของปลอมรึเปล่า?”

เหล้าปลอม?

เมื่อได้ยินสวีตงเหลียงพูดเช่นนั้น หัวหน้าพนักงานหน้าถอดสีทันที รีบพูดขึ้น : “คุณผู้ชาย เป็นไปไม่ได้ค่ะ พวกเราคฤหาสน์หัวฉี เป็นร้านอาหารที่มีระดับที่สุดในมหาวิทยาลัยจินหลิง เหล้าทุกขวด ส่งตรงมาจากโรงงานเหล้าเหมาไถโดยตรง รสชาติมาตรฐานที่สุด ไม่ใช่เหล้าปลอมอย่างแน่นอนค่ะ”

“บ้าที่สุด! ถ้าไม่ใช่เหล้าปลอม ทำไมเขาดื่มไปแปดขวดแล้วไม่เมา!” สวีตงเหลียงชี้ไปที่เฉินเฟิง พูดขึ้น

“แปดขวด?!” หัวหน้าพนักงานตกตะลึงไปทันที เขาเพิ่งเห็นว่า ด้านหน้าของเฉินเฟิง มีขวดเหล้าขาวเปล่าตั้งอยู่แปดขวดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่เฉินเฟิงกลับยืนนิ่งเหมือนคนปกติทั่วไป

“คุณผู้ชาย ดื่มไปแปดขวดจริงเหรอคะ?” พนักงานหันไปถามเฉินเฟิงด้วยความเหลือเชื่อ

เฉินเฟิงพยักหน้าลง