บทที่ 1

เจ็บปวด…

ตอนเช้า!

แคลร์ลืมตาขึ้นมาด้วยอาการปวดของหัวที่แตก

สิ่งที่เธอเห็นคือห้องที่ไม่คุ้นเคย จากนั้นเธอก็มองลงมาและเห็นเสื้อผ้ากระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นห้อง

เธอเบิกตากว้างอย่างลุกวาว เธอใช้มือข้างหนึ่งหนุนหลัง พยายามนึกให้ดีที่สุดว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้

เธอถูกกระแทกจนหมดสติ เธอจำไม่ได้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้

ในขณะนี้ ร่างกายของเธอไม่มีเศษผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว ความรู้สึกแสบร้อนแผ่วเบาของความเจ็บปวดบนร่างกายของเธอกระตุ้นประสาทของเธอ

แม้แต่คนที่โง่ที่สุดก็น่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แคลร์ทนความเจ็บปวดของร่างกายเธอและดึงผ้าห่มไว้แน่นรอบตัวเธอ

มีกลิ่นของความใคร่อยู่ในอากาศ ...

เพราะเธอได้ยินแม่เลี้ยงดุด่าว่าแม่เธอว่าเป็นเมียน้อย เธอจึงโกรธมาก เธอทำให้พี่ชายต่างแม่ที่ล้อเธอ ตกลงมาจากระเบียง

ต่อจากนั้นแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่ของเธอได้กระทำเธอจนสลบไป

ทันทีที่เธอตื่นขึ้นมา เธอก็อยู่ในโรงแรมนี้แล้ว

แคลร์ผลักตัวเองลงจากเตียงด้วยความโกรธและรีบหยิบเสื้อผ้าของเธอขึ้น ขณะนั้น นาฬิกาเรือนหนึ่งก็หล่นลงมา...

ที่หลังเก้าอี้ข้างๆ เธอ มีเสื้อสูทของผู้ชาย...

แคลร์ขว้างนาฬิกากับผนังด้วยความโกรธ เขาเอาความความบริสุทธิ์ของเธอไป แล้วเขาก็แค่ใช้นาฬิกาเพื่อกำจัดเธองั้นหรอ?

ไปตกนรกซะ!

เธอเดินไปที่ห้องน้ำ ใบหน้าที่ช้ำของเธอสะท้อนอยู่ในกระจก

ตาสองข้างของเธอดำจนกลายเป็นสีม่วง และตาของเธอก็บวม ดวงตาดอกพีชที่สวยงามคู่หนึ่งตอนนี้กลายเป็นตาที่แคบลง

แคลร์มองดูใบหน้าที่ช้ำของเธอและนึกย้อนไปถึงฉากที่แม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่เธอทุบตีเธออย่างรุนแรงเมื่อวานนี้ เธอรู้สึกกลัวและไม่พอใจเล็กน้อย

ไอ้สารเลวตัวไหนที่ไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์มถึงขนาดที่เขามีความต้องการทางเพศต่อหน้าเธอ? เขาเป็นเพียงสัตว์เดรัจฉาน