ตอนที่4 ให้โอกาส

มุกดากลับถึงหอพักของเธอตอนสี่โมงเย็น เป็นหอพักซอยข้างมหาลัย เหตุที่เธอไม่ได้ไปอยู่คอนโดหรูเหมือนแอริน เพราะที่บ้านเธอไม่ได้ร่ำรวยขนาดนั้น จัดว่ามีฐานะระดับปานกลาง ไม่ได้ถึงกับขัดสน เธอก็ยังมีเงินใช้ได้สบาย

พ่อกับแม่ของเธอรับราชการด้วยกันทั้งคู่ เธอเป็นลูกคนเดียวที่คนเป็นพ่อค่อนข้างหวง แต่ที่อนุญาตให้มาอยู่หอพัก เพราะบ้านของเธออยู่เขตชานเมือง การจะเดินทางมาเรียนด้วยรถโดยสารทุกวัน จึงไม่ค่อยสะดวก

ติ้ง!

เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น เธอกดเปิดหน้าจอดู หัวใจดวงน้อยก็กระหน่ำเต้นรัวทันที เมื่อเห็นรายชื่อของคนที่ส่งข้อความมาหาเธอ

เวกัส: เลิกเรียนหรือยัง

เธอยังไม่ได้กดเข้าไปอ่านข้อความนั้น แต่อ่านผ่านหน้าจอที่แจ้งเตือน ไม่แน่ใจว่าควรจะตอบข้อความของเขาดีหรือเปล่า เพิ่งเป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายทักมาหาเธอแบบนี้ ปกติเธอไม่เคยให้ช่องทางติดต่อกับผู้ชายคนไหน เพราะไม่เคยรู้สึกถูกใจใครสักคน กระทั่งเขาที่เธอรู้สึกปลื้ม หากแอรินไม่จัดการทุกอย่าง เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าจะกล้าให้ไลน์เขาไปหรือเปล่า

เวกัส: ทำไมไม่ตอบ

ขณะที่กำลังชั่งใจและสับสน เขาก็กดส่งเข้ามาอีกข้อความ เป็นข้อความห้วน ๆ ที่ทำให้นึกถึงใบหน้าเรียบเฉยของเขา พลันเมื่อดวงตาสีดำสนิทแวบเข้ามา นิ้วเรียวเล็กก็กดเปิดข้อความทันที

มุกดา: ฉันกลับห้องแล้วค่ะ

เวกัส: เป็นเด็กดีจัง

มุกดา: คะ?

เวกัส: อยากไปหา

คำว่าอยากไปหาของเขา ทำให้มือเล็กกำโทรศัพท์ในมือแน่นทันที ดวงตากลมโตสั่นระริก ไม่เข้าใจว่าผู้ชายทุกคนเวลาคุยกับผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันแค่ครั้งเดียว เขาจะพูดจารุกขนาดนี้หรือเปล่า มันจะน่ากลัวเกินไปไหม หากเขาพูดแบบนี้ออกมา

มุกดา: พูดเล่นใช่ไหมคะ

เวกัส: ฉันไม่เคยล้อเล่น

มุุกดา: เราเพิ่งเจอกันนะคะ พี่จะมาหาฉันทำไม

เวกัส: เคยมีผู้ชายจีบหรือเปล่า

มุกดา: ไม่รู้หรอกค่ะ เพราะไม่เคยคุยกับผู้ชายคนไหน

เวกัส: ซื่อดีแฮะ

ด้านเวกัสที่ตอนนี้มือหนึ่งกำลังคีบบุหรี่ที่เพิ่งจุดสูบ อีกมือกำลังกดพิมพ์ข้อความหาความแปลกใหม่ในชีวิตที่เขาเพิ่งเคยเจอ เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เขาทำอะไรแบบนี้ ในชีวิตไม่เคยต้องมาคิดประดิษฐ์คำพูดอะไรของตัวเอง เพียงเพราะอยากจะได้ผู้หญิงคนไหน แค่เขากระพริบตา ผู้หญิงพวกนั้นก็พร้อมจะกระโดดขึ้นเตียงกับเขาทันที

เวกัส: แต่ฉันชอบ

ข้อความได้รับการเปิดอ่านทันที แต่ทว่าคราวนี้เธอเงียบหายไปหลายนาที ไม่ตอบกลับข้อความนั้นของเขา ถ้าให้เดาตอนนี้หน้าเธอคงแดงก่ำ เหมือนตอนที่เขานั่งจ้องเธอที่ห้องสมุด

ผู้หญิงคนนี้มีอะไรบางอย่างดึงดูดความสนใจของเขาไม่น้อย เธอก็เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่ดูจะชอบเขา แต่ที่ไม่เหมือนคือเธอไม่ได้อยากจะเข้าหาเขาเหมือนผู้หญิงคืนอื่น อีกทั้งเขายังต้องเป็นฝ่ายขอช่องทางการติดต่อจากเธอเองด้วยซ้ำ

แค่คิดว่าอยากจะทำให้เธอติดกับของเขา รอยยิ้มมุมปากก็ผุดขึ้นมาทันที ก่อนจะยกบุหรี่ขึ้นสูดเข้าปอด พ่นควันสีขาวออกมาคลุ้งไปทั่วบริเวณระเบียงหรูของคอนโดตัวเอง