EP01: ผู้หญิงที่ไหนก็อย่ามายุ่งกับกู

"กรี๊ด! คุณไลเอินคะ... อ๊ะ! ปล่อยนะ!"

ร่างของนางแบบสาวหุ่นเซ็กซี่ถูกบอดี้การ์ดร่างยักษ์กระชากคอเสื้อ ลากถูลู่ถูกังให้ออกจากห้องรับรองหรูราวกับเศษขยะ น้ำตาไหลของเธอไหลพรากจนเครื่องสำอางเลอะเทอะเปรอะเปื้อนใบหน้า ยามเมื่อสบสายตาคมกริบดั่งใบมีดของมาเฟียหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้

"กูเตือนมึงแล้ว... ว่าอย่าเอามือสกปรกมาแตะต้องตัวกู!"

‘ไลเอิน’ เจ้าของใบหน้าหล่อร้ายเค้นเสียงต่ำ หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดปลายนิ้วตัวเองช้าๆ ด้วยท่าทางนึกรังเกียจเต็มทน สายตาคมดุไม่คิดจะชายตาแลร่างอ้อนแอ้นที่บังอาจขโมยกอดเขาเมื่อครู่เลยแม้แต่น้อย แต่กลับตวัดสายตาไปทางลูกน้องคนสนิทแทน

“มึงจัดการยกเลิกงานของอีนี่ที่เกี่ยวกับกูออกให้หมด... กูไม่อยากเห็นหน้ามันอีก”

“ครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มรับคำเสียงเรียบ

“ไม่นะคะ! คุณไลเอิน! อย่าทำแบบนี้กับฉันเลยนะคะ!”

นางแบบสาวหวีดร้องอ้อนวอนเสียงหลง ทว่าไลเอินกลับทำเพียงสะบัดมือเป็นสัญญาณให้ลูกน้องโยนผู้หญิงน่ารำคาญคนนี้ออกไปให้พ้นหูพ้นตา โดยมี ‘ฟีนิกซ์’ และ ‘ดราก้อน’ นั่งไขว่ห้างคุมเชิงเงียบๆ

ครืด...

ประตูสไลด์ปิดลงพร้อมกับร่างของนางแบบคนนั้นที่กระเด็นไปกองกับพื้นทางเดิน สวนทางกับ ‘ญาญ่า’ โมเดลลิ่งจัดหาพริตตี้ชื่อดังที่กำลังก้าวขาเข้ามาพอดี ภาพความโหดร้ายตรงหน้าทำเอาสาวประเภทสองตัวแม่ถึงกับยืนขาสั่น หน้าซีดขวัญกระเจิงกะทันหัน

“สวัสดีค่ะคุณไลเอิน คุณฟีนิกซ์ คุณดราก้อน… คือ… คือคุณไลเอินคะ... ให้โอกาสทางทีมงานเราดูแลงานพริตตี้สนามนี้ต่อได้ไหมคะ ครั้งนี้ญาญ่าจะคัดเด็กให้ดีที่สุดเลยค่ะ”

ญาญ่ารู้ดีว่ามาเฟียหนุ่มตรงหน้าคือเผด็จการอารมณ์ร้าย หากเขาไม่เอ่ยปากอนุญาต ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ข้ามเขตเข้ามาวุ่นวาย... ไม่อย่างนั้นจุดจบคือไม่มีที่ยืนในวงการ

"โอกาสของคนเรา มันจะมีอีกสักกี่ครั้งกัน...” ไลเอินยกเหล้าสีอำพันขึ้นจิบ มุมปากหยักประดับรอยยิ้มหยัน ทว่าดวงตากลับเคลือบด้วยความเด็ดขาดจนคนมองแทบหยุดหายใจ

“หึ แล้วแน่ใจเหรอ... ว่าทำได้”

“ได้ค่ะ! ได้แน่นอนค่ะคุณไลเอิน!”

“หึ… ก่อนรับปากต้องมั่นใจจริงๆ... รู้ใช่ไหมว่าคนที่ทำเรื่องง่ายๆ แค่นี้พัง มักจะไม่มีโอกาสได้กลับมายืนพูดจาไร้สาระทำตัวแรดต่อหน้ากูอีก”

“ฮืออ T^T ”

“กูไม่ชอบผู้หญิงน่ารำคาญ ที่ชอบเสนอตัวเข้ามายุ่งวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัว เข้าใจไหม!?”

“ขะ... เข้าใจค่ะ!”

“เข้าใจแล้วทำไมคราวก่อนยังมีว่ะ! มึงรู้ไหมว่าผู้หญิงพวกนั้นทำกูเสียเวลาแค่ไหน!”

"ขะ... ขอโทษค่ะ ญาญ่ารับปากจะไม่มีอีกแล้วค่ะ ญาญ่าสาบาน"

"สาบานมึงก็ตายฟรี!"

"อึก... งะ... งั้นญาญ่า สัญญาค่ะ"

“เหอะ... ถ้าอย่างนั้นงานแข่งรถรอบบ่ายนี้... กูต้องการพริตตี้ที่สวย และที่สำคัญต้อง ‘ฉลาด’ รู้จักหน้าที่ของตัวเอง ไม่ใช่พวกไร้สมองตอแหลจ้องแต่จะจับกูทำผัว... ถ้าเด็กที่มึงเลือกมาบ่ายนี้ทำให้กูหงุดหงิดอีก มึงเตรียมปิดโมเดลลิ่งเน่าๆ ของมึง แล้วไปนอนเฝ้าปลาในทะเลได้เลย!”

🦁🍒🐯