EP04: มองนมเธอไง!

“อย่าทำเป็นไขสือ ฉันรู้ว่าเธอได้ยินชัดเจนทุกคำ... แต่กำลังคำนวณราคาค่าตัวอยู่ใช่ไหม”

“คุณพูดเรื่องอะไรคะ หนูไม่เข้าใจ!” เชอร์รี่ตวาดกลับเสียงสั่นด้วยความโมโหที่โดนดูถูก

“จริงเหรอ ที่บอกว่าไม่เข้าใจ?...”

“ว้ายยย! คุณไลเอิน!”

เสียงเจ๊ญาญ่าที่วิ่งกระหืดกระหอบตามมาหลุดอุทานชื่อของมาเฟียหนุ่มลั่นสนาม ส่งผลให้เชอร์รี่ที่กำลังอ้าปากจะเถียงต่อถึงกับต้องชะงัก หัวใจดวงน้อยร่วงดิ่งวูบลงไปที่ตาตุ่ม

ใบหน้าหวานซีดเผือดเมื่อได้รู้ว่า... ผู้ชายหล่อร้ายดุดันที่กำลังยืนจ้องหน้าอกเธอตาเป็นมันอยู่ตรงนี้ คือคนคนเดียวกับ ‘คุณไลเอิน’ บุคคลอันตรายที่เธอตั้งใจว่าจะไม่ขอไปเฉียดใกล้เด็ดขาด และจากที่เคยนึกโกรธ... ตอนนี้ความกลัวกลับเข้ามาแทนที่แทน

“คะ... คุณไลเอินเหรอคะ...?”

จากน้ำเสียงที่เคยตวาดสู้ป่าวๆ เมื่อครู่ บัดนี้กลับหดหายเหลือเพียงเสียงอ้อมแอ้มแผ่วเบาอย่างสั่นเครือ นัยน์ตากลมโตคู่สวยรีบหลุบต่ำลงมองพื้นในทันที ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนตรงหน้าตรงๆ อีกต่อไป

“ใช่... นั่นคือชื่อของฉัน”

ไลเอินกระตุกยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ทว่าสายตากลับยังไม่ละไปจากเรือนร่างเย้ายวนตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเห็นยัยตัวดีสิ้นฤทธิ์จนหน้าซีดเป็นไก่ต้ม เขาก็ยิ่งนึกสนุกอยากจะรังแกเธอให้หนักกว่าเดิม ร่างสูงจึงสาวเท้าก้าวเข้าหาพลางโน้มตัวลงมาประชิดจนเธอได้กลิ่นอันตราย

“เธอเงยหน้าขึ้นมาตอบฉันสิ... ว่าตอนนี้ฉันกำลังมองอะไรในตัวเธออยู่? ...”

น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจที่กระซิบสั่งอยู่ใกล้ๆ ทำให้เธอต้องค่อยๆเงยหน้ามองตามคำสั่งแล้วได้สบเข้ากับสายตาคู่ร้อนแรงทำให้เธอสับสนจนทำอะไรไม่ถูก

“แล้ว... แล้วคุณกำลังมองอะไรอยู่คะ?”

ปากเจ้ากรรมของเชอร์รี่เผลอหลุดถามออกไปตามความรู้สึกระแวงอย่างลืมตัว ทว่าคนป่าเถื่อนจอมเผด็จการตรงหน้ากลับทำเพียงแค่ไหวไหล่น้อยๆ อย่างไม่ยี่หระต่อสายตาคาดคั้น ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบกลับมาสบประสาน พร้อมสวนคำตอบกลับมาอย่างตรงไปตรงมาและร้ายกาจที่สุด

“ก็มองนมเธอไง...”

“ว้ายยยย!”

เชอร์รี่ร้องอุทานลั่นด้วยความตกใจ พลางรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาไขว้ตะปบปิดบังหน้าอกของตัวเองเอาไว้อย่างรวดเร็ว ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นสีแดงระเรื่อลามไปจนถึงใบหู

“จะปิดทำไม!”

ไลเอินตวาดเสียงพร่า ฝ่ามือหนายื่นไปกระชากข้อมือเล็กของเธอออกจากกันอย่างเผด็จการและเอาแต่ใจ ก่อนจะออกแรงรวบหมับดึงกระชากร่างอวบอิ่มอ้อนแอ้นเข้ามาปะทะอ้อมกอดแกร่งอย่างแรง

แรงกระแทกส่งผลให้เต้านมขนาดใหญ่เบียดบดเข้าหาแผงอกกำยำเต็มๆ ความนุ่มนิ่มของเนื้อสาวที่แนบชิดติดกันจนไร้ช่องว่าง ทำเอามาเฟียหนุ่มถึงกับครางฮึ่มในลำคอด้วยความเสียวซ่านแทบคลั่ง

“โอ้ว... ”

ฝ่ามือหนาราวกับหนวดปลาหมึกก็เริ่มขยับลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปบีบขยำสะโพกงอนงามอย่างจาบจ้วงและหยาบคาย พลางก้มใบหน้าหล่อเหลาลงซุกไซ้สูดดมกลิ่นกายสาวหอมหวานตรงซอกคอระหงอย่างหิวกระหาย

การสัมผัสเนื้อแนบเนื้ออันเร่าร้อนกับเด็กสาวในตอนนี้ ทำเอาสัญชาตญาณดิบในกายมาเฟียหนุ่มถูกปลุกปั่นจนร้อนรุ่มกระสัน อยากจะขย้ำกลืนกินยัยแกะน้อยตรงหน้าให้แหลกคามือไปหมดทั้งตัว

“อื้อออ... จะ... จะทำอะไรหนูคะ”

“อ้าส์... แม่งเอ๊ย! ทำไมฉันถึงกระสันอยากฟัดเธอมากขนาดนี้วะ”

“อึก... หนูกลัวนะคะ... คุณไลเอิน… อย่าคะ”