บทที่ 1001 นายถูกลักพาตัวแล้ว

“พลังออร่านี้มันวิเศษมาก ไม่มีใครสามารถต่อกรได้”

“ความโกรธก็เหมือนตาข่ายขนาดใหญ่ และฝนจะพัดทันทีที่มันตกลงมา”

“รองหัวใหญ่ วันนี้นายเตรียมพร้อมจะฆ่าทั้งเซียงซานเลยไหม?”

ปีศาจราตรีอดไม่ได้ที่จะยิ้มและถามขึ้นมา และปรมาจารย์ที่มาจะมาร่วมงานชุมนุมการต่อสู้ก็คงต้องเสียใจแน่นอน

ถ้าเป็นฉีเติ่งเสียนลงมือทําเอง ท้องฟ้าคงจะพังทลาย โลกคงจะแตกเป็นแน่

ฉีเติ่งเสียนพูดเบาๆว่า : “พวกนายสองคนดูแลหยางกวนกวนให้ดีและอย่าให้เธอได้รับบาดเจ็บ ถ้าเธอขอให้พวกนายทําอะไร พวกนายก็ทำตามเธออย่างเชื่อฟัง”

ปีศาจราตรีพูดว่า: “เมื่อวาน คุณหยางบอกว่าเธอจะเปิดห้องสำนักศิลปะการต่อสู้ เพื่อที่ฉันกับผีพยาบาทเป็นผู้ฝึกสอนส่วนตัวให้”

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างไม่ค่อยพอใจ: “ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่พวกนายแล้วกัน!”

หลังจากพูดจบ เขาก็เดินไปที่กําแพงพร้อมกับหยิบหมวกขึ้นมา แล้วเดินออกไปท่ามกลางสายฝน

แล้วจะสวมหมวกทำไม?

บางทีมันอาจจะเป็นการพรางตัว หรือบางทีอาจจะพยายามผลักดันอารมณ์และออร่าที่สร้างขึ้นด้วยตัวเองให้ถึงจุดสุดยอด

ฮีโร่ในภาพยนตร์มักปรากฏในวันที่ฝนตก

“ไอ้คนที่ชื่อจ้านเฟย วันนี้อาจถูกทุบตีให้ฉี่แตกไปเลยก็ได้.…..” ปีศาจราตรียิ้ม

เมื่อวานนี้เขาได้ยินหยางกวนกวนพูดว่า จ้านเฟยเป็นคนทําให้เยื่อแก้วหูซ้ายของเธอเสียหาย การแก้แค้นครั้งนี้ยังไม่ได้รายงานให้ฉีเติ่งเสียนรับรู้

รอให้ฉีเติ่งเสียนออกไปก่อน หยางกวนกวนก็ปรากฏตัวขึ้นใต้ชายคา

แน่นอนว่าเธอจะไม่พบเขาหลังจากที่เขาปรับตัวให้เป็นสภาวะดังกล่าว หากมีปัญหาในใจเธอ เธอจะไม่สามารถเล่นชกมวยที่อยู่ยงคงกระพันได้

ฉีเติ่งเสียนกำลังเดินอยู่ท่ามกลางสายฝน เมื่อปีศาจกลางคืนรู้สึก การหายใจและชีพจรของเขาเกือบจะรวมเข้ากับฝนที่ตกลงมา และแม้กระทั่งทําให้ผู้คนรู้สึกมหัศจรรย์มากขึ้น ฝนดูเหมือนจะถูกนําโดยเขา

ไม่ว่าเขาจะเดินไปที่ไหน ฝนก็จะตกที่นั่น

งานชุมนุมการต่อสู้ยังไม่ได้จัดขึ้น ดังนั้นฉีเติ่งเสียนจะไม่ไปที่นั่นล่วงหน้า

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก——”

ฉีเติ่งเสียนเคาะประตูหน้าบ้านของตระกูลจี้

ประตูใหญ่ถูกเปิดออก ชายชราในชุดเสื้อจีนสีดำยืนอยู่หลังประตู วินาทีที่เขาเห็นฉีเติ่งเสียน ใบหน้าของเขาก็ดูเคร่งขรึมขึ้นมาทันทีและเขาค่อย ๆ พูดว่า : “คุณคือใคร?”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูดว่า : “ฉันได้ยินมาว่าวันนี้ตระกูลจี้สนับสนุนงานชุมนุมการต่อสู้ที่จะจัดขึ้นในเซียงซาน ฉันเลยมาดูสักหน่อย”

ชายชราในชุดจีนสีดำรู้สึกเพียงว่าไขกระดูกของเขากําลังจะแข็งตัว ร่างกายของเขาเย็นชาและขนของเขาแทบจะระเบิดออกมาตอนนี้ร่างกายของเขาเหมือนแมวที่ขนพองเพื่อระมัดระวังตัวอย่างมาก

ชายหนุ่มคนนี้ในชุดจีนสีขาวและสวมหมวกไม้ไผ่ทําให้เขารู้สึกได้ถึงอันตรายอย่างมาก!

“ฉันไม่อยากลงมือ เพราะคุณก็น่าจะรู้ว่าถ้าเมื่อฉันลงมือ ต้องมีคนตายอย่างแน่นอน”

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสบายๆ

ชายชราในจีนสีดำอดไม่ได้ที่จะหยุดหายใจอยู่ครู่หนึ่ง และมือที่กําหมัดของเขาค่อยๆ คลายออกและพูดว่า: “ที่นี่คือตระกูลจี้! ตระกูลจี้แห่งเซียงซาน!”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าและพูดว่า : “ฉันรู้”

ชายชราที่แกล้งทําเป็นถังถามว่า : “แล้วนายต้องการอะไร?”

“ฉันอยากจะให้บทเรียนกับตระกูลจี้” ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูดว่า “ฉันแค่อยากจะบอกความจริงกับพวกเขาว่าเงินไม่สามารถทําทุกอย่างที่พวกเขาต้องการได้”

แววตาของชายชราค่อยๆ เฉียบคมขึ้นเล็กน้อย เขาลังเลและพูดว่า : “หยั่งเห็นพระเจ้า?”

ฉีเติ่งเสียนพูด：“อืม”

ชายชราพอเดาได้แล้วว่าเขาเป็นใคร จึงพูดขึ้นว่า : “ฉันรับเงินของคนในตระกูลมาแล้ว ฉันจำเป็นต้องลงมือ”

“นายรู้ไหม เมื่อฉันฆ่าใครสักคนแล้วฉันจะหยุดไม่ได้ มิฉะนั้นพลังของฉันและลมหายใจนี้จะถูกระบายออก และการชกมวยอาจไม่มีรสชาติที่อยู่ยงคงกระพัน”ฉีเติ่งเสียนมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

แน่นอนว่าชายชรานั้นรู้ว่าที่เขาพูดมานั้นมันหมายความว่าอะไร แต่เขายังเป็นนักต่อสู้ที่รับเงินจำนวนมากของคนในตระกูลไปแล้วด้วย

ดังนั้นเขาจึงต้องลงมือจัดการ

แต่ในขณะนั้นเองผู้อาวุโสตระกูลจี้ปรากฏตัวขึ้นและว่า: “คำพูดที่เขาพูดมาฉันได้ยินทั้งหมดแล้ว นายแน่ใจหรือว่าจะฆ่าเขา”