บทที่ 1090 สงครามระหว่างเทพ

เมื่อกรงเล็บอินทรีของหงเซิงซือมาโฉบเข้าที่ข้อมือของฉีเติ่งเสียนกที่นวดถูอยู่ เมื่อพลิกด้านหันหลังมือนิ้วมือทั้งห้าของเขาก็กลายเป็นสีดำคล้ำเหมือนเหล็กดิบที่ยังไม่ได้ตีให้กล้า ทันใดนั้นขนแขนก็ลุกก็ระเบิดทีละชั้นปกคลุมผิวหนังของเขาอย่าง หนาแน่น

นี่เป็นทักษะกังฟูที่ชื่อว่ากรงเล็บอินทรี!

เมื่อเผชิญหน้ากับหงเซิงซือที่โจมตีด้วยท่ากรงเล็บอินทรี ทันใดนั้นฉีเติ่งเสียนจึงสู้กลับด้วยท่านกกะเรียน!

เขาเพียงแค่ต้องการเผชิญหน้ากับชายชราคนนี้ เพื่อดูว่าเขาอายุน้อยที่แข็งแรงหรือหงเซิงซือกันแน่ที่แข็งแกร่ง

เมื่อเปรียบเทียบความแข็งแกร่งของคนที่มีอายุร้อยปี เดิมทีนั้นก็เป็นกลยุทธ์การต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว

ในการปะทะกันครั้งนี้ระหว่างคนทั้งสองซึ่งมีความรุนแรง แต่ก็มีความละเอียดอ่อนเช่นกัน

กังฟูท่ากรงเล็บอินทรีนั้นเน้นทักษะเป็นหลัก

ทั้งสองคนเพิ่งจะผ่านกระบวนท่าเพียงสองกระบวนท่าเท่านั้น และมันก็เพียงพอแล้วที่ผู้จัดการเหลยจะเห็นเหงื่อที่ไหลออกมามากมาย

เขารู้สึกว่าเขาคิดผิดที่ได้เห็นตั้งแต่วินาทีที่ปะทะชนกัน เขารู้สึกว่าตัวเองสามารถทนต่อกระบวนท่าที่สามไม่ได้ก่อนที่จะพ่ายแพ้ นั่นเป็นเพราะเขารู้สึกดีกับตัวเองเท่านั้น! ในการต่อสู้แบบนั้นเขาทนไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว!

เมื่อไม่นานนี้หงเซิงซือเพิ่งจะเปลี่ยนแปลงรูปร่างอย่างฉับพลันในช่วงหน้าบริเวณหน้าอกคล้ายกับหมัดปืนใหญ่ จากนั้นก็ใช้หมัดปืนใหญ่โจมตีเข้าไปที่หน้าอกของฉีเติ่งเสียนและยังโจมตีเข้าไปที่จุดไท่หยางบริเวณขมับทั้งสองข้าง ข้อมือทั้งสองคนปะทะกันมันเหมือนประเทศทั้งสองกำลังทำสงครามกันอยู่และทหารม้าของพวกเขาก็ปะทะกัน เพื่อทดสอบความแข็งแรงของทั้งสองประเทศ!

ในขณะนี้ท่ากรงเล็บอินทรีของทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด แต่นุ่มนวลราวกับการต่อสู้ทางการเมืองที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ทั้งสี่กลยุทธ์

ประสบการณ์ของหงเซิงซือนั้นเหนือกว่า และเขาเกือบจะคว้าแขนของฉีเติ่งเสียนได้

แต่ในเวลานี้ฉีเติ่งเสียนตะโกนด่าด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น โดยใช้ฝ่ามือของเขาหงายนูนขึ้นและหันหน้าชี้นิ้วไปทาง

หงเซิงซืออย่างตรงไปตรงมาและใช้ศิลปะการต่อสู้ "ฝ่ามือฟ้าผ่า"

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ฉลาดมาก!

นิ้วของหงเซิงซือชนเข้ากับฝ่ามือของฉีเติ่งเสียนและพลังเลือดลมปราณก็ระเบิดทันที ก่อให้เกิดแรงหดตัวที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งทำให้นิ้วของหงเซิงซือนั้นเกิดความรู้สึกอาการชาก็เหมือนกับกระแสไฟฟ้าแล่นจี๊ดไปยังที่บริเวณไหล่!

หลังจากนั้นทันทีที่ฝ่ามือของฉีเติ่งเสียนดันขึ้นด้วยแรงบดของกระบวนท่าฝ่ามือลับแปดทิศราวกับว่าเขากำลังจะบดนิ้วของ หงเซิงซือให้แตกออกเป็นชิ้น ๆ บนฝ่ามือของเขา!

"สูด!"

หงเซิงซืออดไม่ได้ที่จะส่งเสียงคร่ำครวญออกมา บริเวณข้อเท้าของเขารู้สึกเหมือนกำลังเหยียบบนน้ำแข็ง แทนที่จะยกเท้า เขากลับไถลลื่นไปด้านหลังกับพื้น

ก่อนที่ร่างกายของของเขาจะถอยกลับ ฉีเติ่งเสียนได้ใช้ด้วยกระบวนท่า "ท่าเสือดำล้วงใจ" ก็จับได้แล้ว เมื่อถอยกลับเขาบังเอิญหลีกเลี่ยงการโจมตีอย่างกะทันหันนี้

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนโจมตีเพียงครั้งเดียว เพื่อบังคับให้หงเซิงซือถอยกลับ เขาก็กลายเป็นคนไร้เหตุผลมากยิ่งขึ้น เขารัวหมัดปืนใหญ่เข้าที่ใบหน้าสามครั้ง จากนั้นเขาก็ล้มลง!

ทุกครั้งเมื่อเขาถูกกต่อยก็จะมีเสียงดังจะปะทุขึ้นในลานบ้าน พร้อมกับหน้าต่างที่สูงจากพื้นจรดเพดานต่อหน้าพ่อบ้านเหลย ทั้งสองคนนั้นส่งเสียงพึมพำ ทำให้ทุกคนกังวลว่าหน้าต่างจะพังไหม

หงเซิงซือรำมวยไทเก๊กแล้วปล่อยพลังออกมาจากฝ่ามือ แล้วปล่อยพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้หมัดปืนใหญ่ถูกปล่อยกระบวนท่าออกมาด้วยกันสามกระบวนท่า ถึงแม้ว่าจะใช้กระบวนท่าไท่จี๋จะมีพลังที่รุนแรงมาก ก็ยังก่อตัวขึ้นเป็นพลังงานที่ใช้ลมปราณและเลือดเข้ามาตอบโต้ ทำให้ใบหน้าของเขาสั่นเทา

“ตู๊ม ตู๊ม ตู๊ม ตู๊ม—”

ทันใดนั้นก็เสียงธนูที่ดึงสายสั่นเทาก็ดังออกมา

ฉีเติ่งเสียนใช้กระบวนท่าหมัดปืนใหญ่สามครั้งติดต่อกัน ทำให้เขาสามารถเปิดพลังของกระบวนท่าได้ทั้งหมด อีกทั้งยังทำให้เขาสามารถยืดกล้ามเนื้อและกระดูกของเขา แม้ว่าข้างหน้านั้นจะเป็นกำแพงสูงที่ทำจากคอนกรีตเสริมเหล็กอยู่ด้านหน้า เขายังคงถูกโจมตีอย่างรุนแรงและทำลายทันที!

ในการโจมตีท่ามกลางสุญญากาศแบบนี้ทำให้หงเซิงซือสามารถตอบสนองต่อการโจมตีทีละคนได้อย่างเป็นระเบียบ

ในช่วงเวลานี้การจับคู่ของทั้งสองคน ทำให้ผู้จัดการเหล่ยที่อยู่ด้านข้างรู้สึกตาพร่าวียนศีรษะและมองเห็นไม่ชัดเจน